Συνεχίζεται η τρομοκρατία Καντιώτη (Σωβινιστική έξαρση στη Φλώρινα)

Π.Σ.  99, 29-08-1986

Είναι γνωστά από τις εφημερίδες τα πρόσφατα γεγονότα στη Φλώρινα, με αφορμή τη μετάβαση εκεί αλβανικού καλλιτεχνικού συγκροτήματος και της ποδοσφαιρικής ομάδας της Κορυτσάς.

Με την ανοχή της κυβέρνησης, ο διαβόητος Καντιώτης κινητοποίησε κάποιους φανατισμένους που ελέγχει, για να «διαδηλώσουν» εναντίον της Αλβανίας με τα πιο σωβινιστικά και αντιδραστικά συνθήματα. Για τη «Βόρειο Ήπειρο», για «να ανοίξουν οι εκκλησίες στην Αλβανία». Πού εντάσσονται πολιτικά οι επιθέσεις εναντίον της σοσιαλιστικής δημοκρατίας της Αλβανίας και ποιο επικίνδυνο παιχνίδι παίζεται (επικίνδυνο όχι μόνο για την Αλβανία αλλά και για τη χώρα μας) το έχουμε τονίσει αναλυτικά και συγκεκριμένα σε άλλα φύλλα.

Εδώ, θα θέλαμε, με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα, να σταθούμε σε ένα άλλο ζήτημα: στον ρόλο που παίζει ο Καντιώτης στη Φλώρινα και στη γύρω περιοχή. Δεν θεωρούμε καθόλου συμπτωματικό το γεγονός ότι ο Καντιώτης δρα με τον συγκεκριμένο τρόπο στη συγκεκριμένη περιοχή. Σύντομα, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε τα εξής.

Η περιοχή της Φλώρινας είναι μία από τις περιοχές της Ελλάδας όπου ασκήθηκε η μεγαλύτερη τρομοκρατία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου και μετά. Ίσως μάλιστα να είναι η περιοχή που έχει τα «πρωτεία» σε αυτόν τον τομέα. Μάλλον δεν υπάρχει άλλη περιοχή στην Ελλάδα, όπου, για πολλά χρόνια μετά, σε μαζική κλίμακα, αδέλφια εκτελεσμένων αδελφών, γονείς με δύο και τρία εκτελεσμένα παιδιά, να ψηφίζουν ανοιχτά… δεξιά.

Οι λόγοι βρίσκονται τόσο στην ανάπτυξη που είχε στην περιοχή το κίνημα όσο και στο γεγονός ότι εκεί υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός σλαβόφωνων κατοίκων. Από αυτή την άποψη, η τοποθέτηση του Καντιώτη στην Αρχιεπισκοπή της Φλώρινας την περίοδο της χούντας ούτε τυχαία ούτε συμπτωματική μπορεί να θεωρηθεί.

Εδώ και χρόνια, ο Καντιώτης ασκεί μια ιδεολογική τρομοκρατία στην περιοχή στο όνομα των πιο αντιδραστικών ιδεών, επιβάλλοντας πρωτοφανείς, για την εποχή μας, αναχρονισμούς. Μια τρομοκρατία που δεν περιορίζεται στα «κηρύγματα» από τον άμβωνα, αλλά παίρνει πολύ υλικές και συγκεκριμένες μορφές.

Όσοι δεν συμμορφώνονται απειλούνται με «αφορισμό». Με τον έλεγχο που ασκεί σε μια σειρά ιδρυμάτων επηρεάζει τόσο αυτούς που δουλεύουν σε αυτά όσο και εκείνους που «ευεργετούνται» από αυτά. Ακόμη παραπέρα, η υλική τρομοκρατία από ομάδες φανατικών (ή «φανατικών») οπαδών, όπως η πρόσφατη, είναι κάτι όχι ασυνήθιστο.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Καντιώτης παρέμεινε ακλόνητος τόσο επί χούντας όσο και μετά τη μεταπολίτευση, αλλά και τελευταία, επί «σοσιαλισμού». Η Αρχιεπισκοπή της Φλώρινας, όλα αυτά τα χρόνια, παρέμενε ένα ενεργό προπύργιο του σκοταδισμού και της αντίδρασης.

«Ευαίσθητη» σε ό,τι αντιδραστικό και αναχρονιστικό, αλλά προκλητικά αναισθητοποιημένη στα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το «ποίμνιο», είτε στη χώρα μας είτε οπουδήποτε αλλού.