Εργαζόμενοι

Εδώ και μέρες, βδομάδες πλέον, ο ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας υποστηρίζεται και συμπαρασύρει ευρύτερα εργαζόμενα στρώματα του λαού. Τα δίκαια αιτήματα για μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών (53% των σχολείων δεν έχουν επαρκή κάλυψη), για σχολικές υποδομές, συναντούν τις ανάγκες του γαλλικού λαού να παλέψει για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τη περίθαλψη που ισοπεδώνονται. Αντίστοιχα στην Ισπανία, ο λαός βρίσκεται στους δρόμους

Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ιδιαίτερα από τα μνημόνια και μετά έχουν βιώσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στις κατακτήσεις τους. Μισθοί πείνας, κατάργηση του 5ημερου και του 8ωρου, χτύπημα στον κοινωνικό μισθό (Νοσοκομεία υπό διάλυση, παιδεία για λίγους και εκλεκτούς με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους, κλπ), εξωφρενική ακρίβεια στα βασικά αγαθά, νοίκια και ρεύμα στα ύψη.

Λίγες μέρες μετά το άνοιγμα των σχολείων και οι συζητήσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών καταλήγουν στο γλαφυρό «κάθε πέρσι και καλύτερα». Η αγανάκτηση που βιώνουν οι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί όλο και εντείνεται. Τα κενά στα σχολεία πληθαίνουν, η εντατικοποίηση αυξάνεται και ο επιθεωρητισμός και η πειθάρχηση καλά κρατούν. Όλο αυτό το κλίμα απογοήτευσης και δυσκολιών της καθημερινότητας  έρχεται να πολλαπλασιαστεί με τη

Από τη μια, η πραγματικότητα για τον κόσμο της δουλειάς που στην πλειοψηφία του όχι μόνο δε βρίσκει μερικές μέρες για διακοπές τον Αύγουστο, μα αντίθετα η λεγόμενη σεζόν καταπίνει ολοένα και ευρύτερα στρώματα. Για τους σερβιτόρους και τους μάγειρες, καθαρίστριες και ντελιβεράδες έως τους χτίστες, τους αποθηκάριους και τους εργάτες στη βιομηχανία, τα 13ωρα, οι δυο δουλειές, η εντατικοποίηση

Την Κυριακή 12/7, κατέληξε ο ένας εργάτης  από τους 3 βαριά  τραυματίες, λόγω της έκρηξης σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο. Μαζί με τους άλλους δύο με βαριά εγκαύματα, είναι τραυματισμένοι και άλλοι έντεκα. Βαρύς άλλος ένας απολογισμός για την εργατική τάξη, που μετρά καθημερινά θύματα στους χώρους δουλειάς.

Η αρχική έκρηξη αποδίδεται σε πιθανή διαρροή εύφλεκτου αερίου από φιάλη προπανίου ή

Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη

Τι αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος κόσμος στους κλάδους αυτούς

Η τεράστια κερδοφορία των ανθρώπων του κεφαλαίου στον κλάδο του τουρισμού βασίζεται στη χαμηλόμισθη εργασία αλλά και στην εξόντωση των εργαζομένων. Αρκετά χρόνια τώρα ακούμε πως οι νέοι δε θέλουν να δουλέψουν και ότι είναι τεμπέληδες. Αλλά αυτό στην καλύτερη είναι μια απάτη ώστε οι χώροι εργασίας να λειτουργούν με εντατικοποιημένους ρυθμούς.

Σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου εντείνουν την επίθεσή τους στους εργαζόμενους στο πλαίσιο τώρα της ενεργειακής κρίσης, που είναι ήδη γεγονός, ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν. Πιο συγκεκριμένα με βάση τους ευνοϊκούς γι’ αυτές τις δυνάμεις συσχετισμούς επιδιώκουν και επιβάλλουν, κάνοντας την κρίση ευκαιρία, ακόμη πιο στυγνή εκμετάλλευση και

Ανά καιρούς διαβάζουμε με διάφορες παραλλαγές διατυπωμένη αυτήν την αταξική πρόταση προς το σύστημα. 4 μέρες δουλειάς, 6 ώρες δουλειάς την ημέρα και πάει λέγοντάς, ενώ ο κοσμάκης δουλεύει δυο δουλειές για να μπορεί να τη βγάλει. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε πρόταση προς το καπιταλιστικό σύστημα ώστε να γίνει πιο καλό και πιο ανθρώπινο είναι τουλάχιστον γελοία για

Σε μια βαθιά εχθρική για τους εργαζομένους τοποθέτηση, προέβη o πρόεδρος του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Χανίων (όλη η τοποθέτηση εδώ).

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς για αυτά που διαβάζουμε όλα αυτά τα χρόνια από το σωματείο αυτό. Ο κύριος αυτός δε βρίσκεται σε σύγχυση άλλα είναι ξεκάθαρα με το μέρος των ξενοδόχων και της αστικής τάξης της χώρας. Εκφράζει αγωνίες που καμία

Δε χρειάζεται καμία οικονομική ανάλυση, ούτε οι παραπομπές σε οικονομικούς δείκτες για να αντιληφθεί κανείς ποια είναι η ασφυκτική καθημερινότητα του κόσμου της δουλειάς. Αυτοί που παράγουν με ολοένα και δυσκολότερες συνθήκες, με ιδρώτα και αίμα, όλο τον πλούτο της κοινωνίας, είναι οι ίδιοι που στερούνται πλέον και τα βασικά. Νοίκια που φτάνουν να δεσμεύουν, για σπίτι 60τμ στο κέντρο