Ε.Ε.

Το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου αποκαλύπτεται μέρα με τη μέρα. Όσο μάλιστα, στην ανελέητη ακρίβεια, που οδηγεί σε φτώχεια και ανέχεια το λαό, δε δίνεται απάντηση με αγώνες για αυξήσεις στους μισθούς και όσο συνολικότερα οι αντιστάσεις καθυστερούν, τόσο περισσότερο αυτό αποθρασύνεται.

Ο Βορίδης ρωτάει πονηρά στη Βουλή αν πρέπει να βουλιάζουν τις βάρκες των μεταναστών και προσφύγων

Για ενότητα σε αριστερή κατεύθυνση απαιτείται ισχυρή επαναστατική αριστερά  μέσα από βήματα εργατικής συγκρότησης

Το «η ισχύς εν τη ενώσει» ισχύει σ’ όλες τις δράσεις του ανθρώπου, μα και σ’ όλη τη φύση. Δεν ανακαλύπτουν την Αμερική επομένως αυτοί που κάθε τόσο διαλαλούν την ανάγκη της ενότητας, ενώ συχνά ο στόχος τους είναι το εμπόριο ενότητας. Αυτή η δυνατότητα

Σ’ όλα τα πεδία της πάλης των λαών οι αντιστάσεις δεν έπαψαν ποτέ να εκδηλώνονται. Μιλάμε εδώ για τις τελευταίες δεκαετίες που η διάλυση του Εργατικού Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος (Ε.Ε.Κ.Κ.) είναι μια οδυνηρή για τους λαούς πραγματικότητα που δίνει χώρο και δυνατότητα στη βάρβαρη επίθεση κεφαλαίου ιμπεριαλιστών σ’ όλα τα μέτωπα.

Οι ηρωικές μάχες των Άγγλων ανθρακωρύχων που ηττήθηκαν στα

Η επέτειος της 8 Μάρτη είναι σημαντική μέρα για τη συμβολή της γυναίκας στην υπόθεση του αγώνα και της απελευθερωτικής προοπτικής της εργατικής τάξης. Όπως και κάθε επέτειος της ένδοξης πορείας του Ε.Ε.Κ.Κ. ζωντανεύει στους επίκαιρους αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, το πόλεμο και την κλιμακούμενη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής. 

Η γυναίκα, και στην εποχή μας όπως

Συχνά, ακόμη και όταν σφάζονται οι λαοί τους, οι ηγέτιδες τάξεις δε παύουν να επικοινωνούν σε διάφορα επίπεδα, ακόμα και να διατηρούν τις φιλίες τους. Χθες, από το Μητσοτάκης γιόκ του Ερντογάν, φτάσαμε στην ωραία ατμόσφαιρα με τα κομπολόγια και τις εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις.

Τι κι αν η συνάντηση καρκινοβατούσε καιρό και στην ελληνική πλευρά οι πιέσεις για ματαίωσή της ήταν

Το ταξικό πλαίσιο της πάλης των αγροτών

Αποδείχτηκε πως επρόκειτο πράγματι για έναν σπουδαίο αγώνα ενός σημαντικού κομματιού του κόσμου της δουλειάς ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση και στην πολιτική «όλα στο κεφάλαιο». Έχει σημασία να γίνει ξεκάθαρο αυτό από την πλευρά των ταξικών δυνάμεων. Πως ο αγώνας αντίστασης των φτωχομεσαίων αγροτών ενάντια στο ξεκλήρισμα τους είναι αγώνας κόντρα στις ντόπιες

Θα είναι ατελείωτος ο κατάλογος των εγκλημάτων του συστήματος που διαπράχτηκαν στο πλαίσιο του ¨διεθνούς δικαίου”. Πολύ συχνά και με τη βούλα (σφραγίδα) του ΟΗΕ, άλλοτε πάλι με τις ευλογίες σειράς ευαγών ιδρυμάτων. Όχι μόνο της πλούσιας ευλογήτριας εκκλησίας που από τις σταυροφορίες μέχρι σήμερα ευλογεί αδιαλείπτως τα όπλα των εθνών και ακόμη και τις πιο πολεμοχαρείς δράσεις τους, πάντα

Το κακοστημένο κυβερνητικό σόου όπου, εν είδη τελεσίγραφου, ανακοίνωσε με ωμή σκληρότητα μέτρα ψίχουλα, καταρρίπτει κάθε αυταπάτη για τη διάθεση των εντολοδόχων κεφαλαίου και Ε.Ε. να μετριάσουν έστω την αντιαγροτική πολιτική που οδηγεί σε νέο κύμα ξεκληρίσματος τη φτωχομεσαία αγροτιά.

Τώρα η κυβέρνηση μπροστά στην ανάγκη ζωής των αγροτών να συνεχίσουν ν’ αντιστέκονται, μεθοδεύει ξανά την τρομοκρατία με αναθέρμανση της

Η απροκάλυπτη επίθεση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του νόμιμου ηγέτη μιας μεγάλης κυρίαρχης χώρας με τις χαμηλών τόνων αντιδράσεις από Ρωσία- Κίνα- Ε.Ε., είναι πρόκληση κατά κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και χαρακτηριστική εκδήλωση ιμπεριαλιστικής ωμότητας των Γιάνκηδων.

Αποτελεί άλλη μια αποκάλυψη του «ειρηνιστή» Τραμπ που δε θα αρκεστεί στη Βενεζουέλα, ούτε καν στην επιβολή ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας

Δεκάδες χιλιάδες νέοι κυρίως άνθρωποι του μόχθου στην αγροτική ύπαιθρο βρίσκονται σε αγωνιστικό αναβρασμό με αιχμή ανάμεσα σε άλλα, το αίτημα να πάψει η στάση πληρωμών λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ και να τους δοθούν άμεσα οι ενισχύσεις που δικαιούνται.

Ξεκάθαρο  είναι  πως το συνεχώς αυξανόμενο κόστος παραγωγής, αλλά και το κόστος ζωής και οι χαμηλές τιμές παραγωγού, είναι διαρκής τάση της δράσης

Η κοροϊδία με την πληρωμή επιδοτήσεων έλαβε τέλος σ’ ότι αφορά τους αγροκτηνοτρόφους, που διαπιστώνουν ψίχουλα στους λογαριασμούς αντί για τα ποσά που δικαιούνται εδώ και μήνες και εξαιτίας αυτού είναι σε πλήρες αδιέξοδο με τη δουλειά τους (τα κοπάδια και οι καλλιέργειες έχουν έξοδα), αλλά και με το βιοπορισμό τους.

Η οργή, που ξεχειλίζει πλέον, τους οδηγεί μαζικά στα

Πανηγυρικές φωτογραφίες, διθυραμβικές δηλώσεις των στελεχών του συστήματος, αλλά και των (κρατικοδίαιτων, ξεπουλημένων) συνδικαλιστικών ηγεσιών των εργαζομένων, για την “εθνική επιτυχία”, τη συμφωνία, για τις συλλογικές συμβάσεις. Ίσως κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, να συμφιλίωσαν τον θηρευτή με το θήραμα, να “κατήργησαν” (ξανά) την ταξική πάλη, να βρήκαν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της δουλειάς και του κεφαλαίου. Αλλά για