ΥΕΜΕΝΗ: η πάλη του λαού χλευάζει την «παντοδυναμία» του ιμπεριαλισμού

Η δυτική κοινή γνώμη έχει «διαπαιδαγωγηθεί» να μην μπαίνει σε «λεπτομέρειες» σ’ ότι αφορά σφαγές και εγκλήματα του κεφαλαίου, των ιμπεριαλιστών και κάθε λογής αντιδραστικών, όσο αυτά εξελίσσονται κάπου μακριά π.χ. Αφρική κ.ο.κ.

Για να κρυφτούν τα φρικτά εγκλήματα του βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας (πρόκειται για καθεστώς μακράν πρώτου σε βαρβαρότητα, συγκρίσιμο μόνο με τους Σιωναζιστές) κατά του λαού της Υεμένης εδώ και δεκαετίες, χρειάζονται  τα δις των εμίρηδων και πριγκίπων και την αγαστή στήριξη, ιδιαίτερα στο επίπεδο της προπαγάνδας, των ΗΠΑ και όλων των δυτικών συμμάχων. Ιδιαίτερα αυτές τις μέρες οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, που θα μπορούσαν απλώς να πάρουν  υδρογονάνθρακες από τη Ρωσία για ν’ αντιμετωπίσουν μια πράγματι πρωτόγνωρη ενεργειακή κρίση, αποπροσανατολίζουν την οργή της κοινής γνώμης πέρα από το αφήγημα πως η Ρωσία θα καταλάβει την Ευρώπη, στους «Χούθι» όπως χλεύαζαν μέχρι χθες το αντάρτικο Ανσαρουλάχ της Υεμένης.

Πριν αναφερθούμε συνοπτικά στα εγκλήματα του πιο σκοταδιστικού καθεστώτος του πλανήτη που πλέει στα δις των πετρελαιοπηγών και εξοπλίζεται με τεράστιες αγορές όπλων από ΗΠΑ – Ρωσία – Κίνα – Ευρωπαίους και όποιους άλλους εδώ και δεκαετίες, θα σταθούμε στη σημερινή συγκυρία. Η στρατιωτική στήριξη της Σαουδικής Αραβίας από τις ΗΠΑ καθορίζει  την κρίσιμη πολιτική του πετροδολαρίου. Όμως ι αυτή τη φορά  αρκεί η συμπάθεια του Τραμπ…. Σ’ αυτή τη φάση, που οι ΗΠΑ αναγκάζονται να γλύψουν τις πληγές τους από μια ακόμη αποτυχία τους στη Μέση Ανατολή, είναι χαρακτηριστική η επιλογή τους να διαπραγματεύονται με τους αντάρτες που για να μη ξεχνιόμαστε κυβερνούν το τμήμα της  Υεμένης όπου κατοικούν 28 από τα 35 εκατομμύρια της χώρας που καταλαμβάνει συνολικά το νότο της Αραβικής Χερσονήσου.

Παρά την, μέχρι στιγμής τεράστιας σημασίας, ήττα στο Ιράν οι ΗΠΑ παραμένουν με διαφορά η πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη στον πλανήτη σ’ όλα τα πεδία της ισχύος. Να θυμίσουμε  την πρόσφατη σχετική έστω επιτυχία του Τραμπ στη Γροιλανδία σ’ όλους αυτούς που μιλάνε για αποδρομή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού  και κυρίως τη δυνατότητα της Δύσης (όπου φυσικά ηγούνται οι ΗΠΑ) να πλήττει την πρωτεύουσα του πανίσχυρου στρατιωτικά ρωσικού ιμπεριαλισμού. Πως όμως οι ΗΠΑ ανέχονται  στους «ξυπόλυτους Χούθι» να αποσπούν κρίσιμης σημασίας εδάφη και τελικά τον πλήρη έλεγχο εισόδου στο νότο της Ερυθράς Θάλασσας που μαζί με το στενό του     Ορμούζ (που ελέγχει το Ιράν) και τον αγωγό της Σαουδικής Αραβίας που ανατινάχτηκε, στραγγαλίζουν τις ενεργειακές ροές ;

Η ερμηνεία ότι οι ΗΠΑ αδιαφορούν γιατί θέλουν να πουλήσουν ενέργεια στην Ευρώπη – Κίνα εκβιάζοντας παράλληλα, δεν αρκεί, αν δεν είναι λάθος. Συνολικά η κρίση στη Μέση Ανατολή ανατινάζει ήδη το πετροδολάριο, που δεκαετίες τώρα αποτελεί βασικό στήριγμα στην παγκόσμια κυριαρχία του δολαρίου. Ήδη οι BRICS και ιδιαίτερα οι Κινέζοι κάνουν δουλειές με το νόμισμά τους όσο παραμένουν και ενισχύονται οι κυρώσεις στο Ιράν με το Ορμούζ κλειστό, αλλά και με τις εξελίξεις στην Υεμένη. Οι ΗΠΑ κάθε άλλο παρά αδιαφορούν.  Να επισημάνουμε εδώ πως τελικά η ενεργειακή κρίση και άλλες κρίσεις που θα ακολουθήσουν, είναι γέννημα του συστήματος και του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Ταυτόχρονα στην Ευρώπη και παντού κάθε ιμπεριαλιστικό κέντρο κάνει την κάθε κρίση ευκαιρία προς όφελός του και πέρα από την προσπάθεια μεταφόρτωσής της προς τα έξω επιδιώκει να τη φορτώσει στην εργατική τάξη και στους λαούς, όπως συμβαίνει χρόνια τώρα και προβλέπεται να συμβεί ακόμη πιο άγρια το φετινό χειμώνα. Για το ευρωπαϊκό κεφάλαιο η, έστω βεβιασμένη, ενεργειακή μετάβαση είναι μεγάλο δέλεαρ στην κατεύθυνση της ενεργειακής αυτονομίας της γηραιάς Ηπείρου. Από κει και πέρα η αντιμετώπιση της κάθε κρίσης είναι ζήτημα ταξικής πάλης, αλλά αυτό είναι ένα σπουδαίο θέμα μιας άλλης συζήτησης…

Μένοντας στα της Υεμένης να αναφέρουμε ότι η στήριξη της Μ. Βρετανίας στον ανεφοδιασμό της αεροπορίας του βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας κατά τους ανελέητους βομβαρδισμούς σε βάρος της Υεμένης, προφανώς θα γίνει από τις βάσεις της Κύπρου. Κάτι που θάβεται από τα εδώ ΜΜΕ. Επίσης για να μη ξεχνιόμαστε στον θαμμένο πόλεμο Σαουδικής Αραβίας – Υεμένης συμμετέχουν οι ελληνικές συστοιχίες Patriot και παραμένουν, παρά το (αδρανές τελικά) αραβικό ΝΑΤΟ (συμφωνία Τουρκίας- Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν). Επιπλέον, η ευρωπαϊκή επιχείρηση Ασπίδες στην Ερυθρά έχει έδρα τη Λάρισα και σημαντική ελληνική παρουσία με κέντρο  τη φρεγάτα Ύδρα.

Συνοψίζοντας στη συγκυρία έχουμε καταρχήν έναν πόλεμο, που παρότι περνά στα ψιλά με τον χλευασμό των Χούθι και τη γνωστή μαύρη προπαγάνδα της Δύσης, ωστόσο είναι κοντά μας και μας αφορά με δοσμένα τα εφοπλιστικά συμφέροντα και την τυχοδιωκτική εμπλοκή της χώρας μας, ένεκα αυτών των συμφερόντων. Έχει αξία απέναντι στα παραμύθια που μας σερβίρουν να δούμε πως εκτός από τους Κινέζους που απευθύνθηκε η Σαουδική Αραβία, στήριξη ψάχνει στην Τουρκία, αλλά και στο Ισραήλ μιας και ένας ακόμη «εχθρός λαός», αυτός της Υεμένης, ενώνει όλους τους αντιδραστικούς παρά τα αφηγήματά τους, που σε μεγάλο βαθμό είναι για κατανάλωση.

Ας δούμε τους πραγματικούς συσχετισμούς στο πολεμικό πεδίο της Υεμένης για να καταλάβουμε γιατί οι «παντοδύναμες» ΗΠΑ διαπραγματεύονται με τους σανδαλοφόρους αντάρτες της, όπως συνέβη αρχές του μήνα στο Ομάν και το διακήρυξε ανοικτά ο Τραμπ δείχνοντας ταυτόχρονα ως  αιτία της ενεργειακής κρίσης το Ουκρανικό. Γεγονός και αυτό αλλά άλλο…

Στο άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε των ΗΠΑ αλλά και της Ε.Ε. που «προδίδουν» τη Σαουδική Αραβία, ιστορικό σύμμαχο της Δύσης, και την αφήνουν να ξεφτιλίζεται από την αποφασιστική επίθεση των Υεμενιτών ανταρτών, η εξήγηση βρίσκεται στην εσωτερική πλευρά της συγκεκριμένης πολεμικής σύγκρουσης. Στους συσχετισμούς που αποκαλύφθηκαν στο πεδίο θριαμβευτικά για την πλευρά του λαού της Υεμένης τις τελευταίες βδομάδες. Αυτοί οι συσχετισμοί επιβάλουν την τήρηση της συμφωνίας ΗΠΑ- κυβέρνησης ανταρτών Υεμένης από τα χρόνια που οι δεύτεροι χτυπούσαν πυραυλικά τους Σιωναζιστές και πλοία τους σαν αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους.

Η Υεμένη, η ευδαίμων Αραβία,  είναι πλούσιος τόπος όχι μόνο ενεργειακά. Ο πλούτος (γεωργία – κτηνοτροφία – αλιεία) και το ορεινό ανάγλυφο – νερά, διαφέρει από όλη την Αραβική Χερσόνησο και δίνει δυνατότητες στο αντάρτικο που μάχεται, χρόνια τώρα, κατά του βάρβαρου και φονικού καθεστώτος της Σαουδικής Αραβίας και των ανδρείκελων που έχει εγκαταστήσει και ελέγχουν όλο και πιο μικρό τμήμα της Υεμένης. Εδώ είναι αναγκαίο να θυμίσουμε τα εγκλήματα της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων που διαπράχθηκαν συστηματικά επί χρόνια. Ο ίδιος ο ΟΗΕ τα έχει χαρακτηρίσει εγκλήματα πολέμου. Η διεθνής αμνηστία τεκμηρίωσε  εκατοντάδες «παράνομες» αεροπορικές επιδρομές της Σαουδικής Αραβίας σε κατοικημένες περιοχές, αγορές, γάμους και νοσοκομεία. Σε επίσημη έκθεσή του ο ΟΗΕ κατονόμασε ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία δυνητικά συνένοχες λόγω παροχής όπλων σε εγκλήματα πολέμου.

Ωστόσο, πέρα από τους συνεχείς ανελέητους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, το πιο φονικό όπλο των φονιάδων του λαού της Υεμένης ήταν ο πλήρης ναυτικός, χερσαίος και αεροπορικός αποκλεισμός με το πρόσχημα της αποτροπής μεταφοράς όπλων από το Ιράν. Εκατομμύρια άνθρωποι βρέθηκαν στα πρόθυρα λιμού, δεκάδες χιλιάδες παιδιά χάθηκαν από θραύσματα βομβών, πείνα και ελλείψεις φαρμάκων. Σ’ αυτές τις συνθήκες προστίθενται πάντα, όπως τώρα στη Γάζα, οι επιδημίες, ως και η χολέρα, με πάνω από ένα εκατομμύριο ύποπτα κρούσματα. Από το 2015 ξεκινούν τυφλοί βομβαρδισμοί ενώ από το 2017- 2018 έως το 2022 εξελίσσεται ο απόλυτος στραγγαλισμός του πλήρως αποκλεισμού με τα φονικά αποτελέσματα που αναφέραμε.

Όλα αυτά τα χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις οικοδομούν συμμαχία με τα φονικά Αραβικά καθεστώτα και οι ιμπεριαλιστές παρέχουν αθρόα  όπλα. Η εύθραυστη εκεχειρία του 2022 που έγινε υπό την αιγίδα του ΟΗΕ τινάχτηκε στον αέρα όταν στις 13 Ιούλη του 2026 βομβαρδίστηκε στο αεροδρόμιο της Σανάα το αεροπλάνο που επέστρεφε η αντιπροσωπεία από την κηδεία του Χαμενεί στο Ιράν.  Όμως αυτή τη φορά οι πρίγκιπες της χλιδής και της βαρβαρότητας προκάλεσαν την τύχη τους, προκαλώντας εξίσου μεγάλους πονοκεφάλους στους ιμπεριαλιστές από την Κίνα και την Ε.Ε. και την Ιαπωνία μέχρι τις ΗΠΑ του τάχα αγέρωχου Τραμπ.

Δυστυχώς, η κυρίαρχη προπαγάνδα αλλά και η ιδεολογική τρομοκρατία του συστήματος δίπλα στον οπορτουνισμό της αριστεράς της επιβάλουν σιωπητήριο σ’ όλα τα προκλητικά που συμβαίνουν καθόλου μακριά μας τελικά. Η κυβέρνηση παρά τη συμφωνία της Μέκκα συνεχίζει να παρέχει τα Πάτριοτ στους πρίγκηπες της βαρβαρότητας. Μα και η αριστερά βολεύεται στη λογική των ίσων αποστάσεων που ιδιαίτερα στην περίπτωση της Υεμένης ισοδυναμεί με υποταγή στο σύστημα. Ταυτόχρονα η αμάσητη υιοθέτηση του αφηγήματος του χλευασμού των «Χούθι» σημαίνει υποταγή στο ρατσισμό και τη βαρβαρότητα των ιμπεριαλιστών της Δύσης που πέρα από τους Σιωναζιστές συστηματικά στηρίζουν, έστω όσο μπορούν κάθε φορά, και τη βαρβαρότητα του Ριάντ.

Έχουμε και εμείς μεγάλο έλλειμμα πληροφόρησης. Όμως η κοινή λογική αποδεικνύει πως ο λαός της Υεμένης όπως και της Παλαιστίνης είναι εύλογο να έχει θρεμμένη οργή απέναντι στους δολοφόνους του. Από κει και πέρα η Υεμένη δεν είναι Γάζα. Είναι μεγάλη χώρα με μεγάλα βουνά που ευνοούν τους αντάρτες. Είναι γνωστό πως πολύ περισσότερο από τους αντάρτες της Χεζμπολά στο Λίβανο, οι Υεμενίτες αντάρτες έχουν σχετική αυτονομία από το Ιράν, από το οποίο σίγουρα στηρίζονται σε όπλα. Άλλωστε όταν η Κίνα επιδίωξε συμφιλίωση Ιράν – Σαουδικής Αραβίας, οι Υεμενίτες ήδη υπέφεραν από τη βαρβαρότητα του Ριάντ. Αυτή η βαρβαρότητα θρέφει την αποφασιστικότητα των μαχητών της Υεμένης που καταδιώκουν τους μισθοφόρους του βασιλείου των Σαούντ χωρίς να τρομάζουν ούτε από τους «παντοδύναμους» προστάτες τους.

Δυστυχώς, και στην Παλαιστίνη και στο Λίβανο και στην Υεμένη στις ηγεσίες των κινημάτων βρίσκονται δυνάμεις που δεν είναι επαναστατικές όπως θα απαιτούνταν για να νικήσουν ολοκληρωτικά τη βαρβαρότητα και να μπουν σε μια άλλη προοπτική για τη ζωή και το δίκιο των λαών. Όταν το επίπεδο συγκρότησης της εργατικής τάξης συγκροτούσε παγκόσμια το Εργατικό Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα αυτό είχε την αντανάκλασή του και στις χώρες που βρίσκονταν σε δίκαιους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες. Στα χρόνια αυτά τότε που ο Μάο έλεγε ότι ο Ανατολικός άνεμος είναι πιο δυνατός από το Δυτικό, για δεκαετίες στις ζώνες των θυελλών τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα έγραφαν ιστορία. Σήμερα και στην Παλαιστίνη και στο Λίβανο και στην Υεμένη με διαφορετικούς όρους σε κάθε περίπτωση μα και στο σύνολο των αντιστάσεων της ίδιας της εργατικής τάξης και των λαών σ’ όλο τον κόσμο, υπάρχει το έλλειμμα στην επαναστατική συγκρότηση  της εργατικής τάξης.

Όμως  οι αγώνες των λαών είναι εδώ!  Η αντίσταση και η πάλη των λαών σε κάθε χώρα απέναντι σε εκμεταλλευτές και καταπιεστές είναι δίκαιη! Δεν επιτρέπονται ίσες αποστάσεις, ούτε υποτίμηση στο δίκιο αγώνα κανενός λαού. Πολύ περισσότερο σ’ όσους αντιλαμβάνονται πως μαζί με τη βαρβαρότητα του συστήματος που ενισχύεται θα πυκνώνουν και οι αντιστάσεις των λαών. Κάτι τέτοιο θα συμβαίνει σ’ όλα τα μέτωπα που αφορούν το δίκιο, την ελευθερία και το δικαίωμά τους στη ζωή. Μέσα από το πύκνωμά τους η ποσότητα θα γίνει ποιότητα. Οι όποιες εργατικές αντιστάσεις ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου στην Ευρώπη και αλλού είναι κρίσιμες. Σημαντικές  και δίκαιες είναι σήμερα και οι αντιστάσεις των λαών της Μέσης Ανατολής που αποδείχνουν ήδη πως οι ιμπεριαλιστές και όλοι οι αντιδραστικοί δεν είναι παντοδύναμοι. Ας θυμηθούμε τη σημασία της ιρακινής αντίστασης.  Είναι θέμα χρόνου, μα με μια συγκροτημένη εργατική τάξη κορμό της πάλης τους, οι λαοί θα αποδείξουν ξανά πως ο ιμπεριαλισμός και όλοι οι αντιδραστικοί είναι χάρτινες τίγρεις. Κανείς δεν ξέρει αν οι ΗΠΑ μπορούν να αποδεχτούν ν’ αφήσουν έτσι τα πράγματα στη Μέση Ανατολή. Μάλλον, δύσκολο όμως στο τέλος όσα επεισόδια, όσος χρόνος και θυσίες κι αν χρειαστούν, οι λαοί θα νικήσουν!