Πάλη

Είναι δεδομένο, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ πως το πρόσωπο Τραμπ διανύει τη δύση του στη διακυβέρνηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Βεβαίως δεν είναι καθόλου ασήμαντα τα δύο χρόνια που απομένουν, ανεξάρτητα του πόσο θα συνεργαστεί με τους δημοκρατικούς στο κογκρέσο όπως ήδη δηλώνει. Δεδομένο είναι επίσης πως το μεγαλύτερο βαθύ αστικό ιμπεριαλιστικό κράτος (υπερδύναμη ισχύος με ώριμους θεσμούς, διεθνείς

Σε λίγες δεκαετίες συμπληρώνονται δύο χιλιετίες από την επανάσταση των σκλάβων του Σπάρτακου. Η ιστορική σπουδαιότητα του γεγονότος, που οι εξαθλιωμένοι σκλάβοι ταπείνωσαν τις  λεγεώνες του αήττητου ρωμαϊκού στρατού μεταφέροντας την απειλή στην καρδιά της Ρώμης, δεν παραγράφεται όσες χιλιετίες κι αν περάσουν.

Όμως η Οκτωβριανή επανάσταση του 1917 δεν είναι απλά ένα γεγονός κοσμοϊστορικής σημασίας. Είναι το πιο σπουδαίο

Πρόσφατα στοιχεία συστημικών οργανισμών (Oxfam, παγκόσμια έκθεση ανισότητας) αποκαλύπτουν τις όλο και πιο ακραίες διαστάσεις του χάσματος πλουσίων – φτωχών του πλανήτη. Παράδειγμα, το κορυφαίο 10% των εισοδηματιών κερδίζει περισσότερα από το υπόλοιπο 90% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ μόλις 12 δισεκατομμυριούχοι παγκοσμίως κατέχουν 18,3 τρις δολάρια που είναι περισσότερα απ’ ότι κατέχει το φτωχότερο 50% της ανθρωπότητας.

Ακόμη και στην

Η κοινωνική αναταραχή δεν είναι μια προσωρινή θαυμάσια κατάσταση γι’ αυτούς που ασφυκτιούν στο ζόφο που επιβάλει η επίθεση του κεφαλαίου.

Η αντίσταση στην επίθεση είναι όρος για την υπεράσπιση της ζωής των εργαζομένων και της νέας γενιάς. Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού είναι αδίστακτες τίγρεις και απλώνουν τη βαρβαρότητα. Όμως και οι λαοί επιμένοντας να θέλουν να

Όσο η οργή των εργαζομένων και των παιδιών τους ξεχύνεται στους δρόμους της Ευρώπης, άλλο τόσο πέφτουν οι μάσκες. Πριν καν κυβερνήσει η ακροδεξιά της Λεπέν, αυτή συστρατεύεται με τον Μακρόν, ο οποίος  στο διάγγελμά του παρέμεινε άκαμπτος στην πολιτική λιτότητας, αιτία της δίκαιης οργής του λαού, και εξήγγειλε ακόμη πιο άγρια καταστολή τρίζοντας τα δόντια του κράτους του νόμου.

Εδώ και μέρες, βδομάδες πλέον, ο ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας υποστηρίζεται και συμπαρασύρει ευρύτερα εργαζόμενα στρώματα του λαού. Τα δίκαια αιτήματα για μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών (53% των σχολείων δεν έχουν επαρκή κάλυψη), για σχολικές υποδομές, συναντούν τις ανάγκες του γαλλικού λαού να παλέψει για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τη περίθαλψη που ισοπεδώνονται. Αντίστοιχα στην Ισπανία, ο λαός βρίσκεται στους δρόμους

Κοινός τόπος με βάση τη κοινή λογική, αλλά και τα ίδια τα συστημικά ΜΜΕ, είναι πως σ’ όλη την Ευρώπη η πολιτική της λιτότητας είναι το υπόβαθρο του ξεσηκωμού της νεολαίας και παντού έχει τη στήριξη του συνόλου των εργαζομένων. Οι οικογένειες των μαθητών στις εργατοσυνοικίες του Παρισιού και όλης της Γαλλίας, του Βελγίου κ.ο.κ. ασφυκτιούν όταν οι μισθοί λεηλατούνται

Η πρόσφατη και προκλητική αποφυλάκιση του Κασιδιάρη, υπαρχηγού της εγκληματικής φασιστικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής, που ακολούθησε τις αποφυλακίσεις όλων των μελών της, με την επίσης προκλητική προβολή της από τα ΜΜΕ, φούσκωσε ως φάνηκε τα πανιά (απαίτηση των καιρών) για νέες εγκληματικές δράσεις των φασιστών σε μια περίοδο που φουντώνει η οργή του κόσμου της δουλειάς από την ανελέητη επίθεση

Δε θα σταθούμε στη σύγκριση της μαθητικής εξέγερσης με το Μάη του 68, όπως ήδη πολλές πλευρές κάνουν με ευκολία. Εκείνα τα χρόνια με αιχμή τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα, η πάλη των λαών είχε τις τελευταίες της αναλαμπές απέναντι στην επικράτηση του ρεβιζιονισμού στο Εργατικό Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα και αυτό που ακολούθησε οδήγησε στη σημερινή κατάσταση διάλυσης

Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ιδιαίτερα από τα μνημόνια και μετά έχουν βιώσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στις κατακτήσεις τους. Μισθοί πείνας, κατάργηση του 5ημερου και του 8ωρου, χτύπημα στον κοινωνικό μισθό (Νοσοκομεία υπό διάλυση, παιδεία για λίγους και εκλεκτούς με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους, κλπ), εξωφρενική ακρίβεια στα βασικά αγαθά, νοίκια και ρεύμα στα ύψη.

Σε εποχές σφοδρής αντεργατικής επέλασης με κυρίαρχη προς ώρας την αντιδραστική ρότα και στο επίπεδο των πολιτικών εξελίξεων, θάλεγε κανείς πως ο ενδο-αριστερός «εμφύλιος» είναι πολυτέλεια. Κάτι τέτοιο, παρότι έχει κάποια βάση, είναι ωστόσο ολέθριο λάθος όταν φτάνει ν’ ακυρώνει την αντίληψη ενότητα και πάλη, που είναι όχι μόνο θεμιτή και ζωογόνος για το μαζικό κίνημα της εργατικής τάξης και

Τα χιλιόμετρα που χωρίζουν τη μακρινή Σάμο έως το Παρίσι ή τις άλλες γαλλικές πόλεις, στις οποίες η νεολαία και οι εργαζόμενοι ξαναβγαίνουν στο δρόμο απαιτώντας το δίκιο τους, είναι πολλά, πάνω από 3000. Όμως το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου λαμβάνει πριν από ‘λους τα μηνύματα και ενεργοποιεί κάθε εξουσία, μηχανισμό, στρατευμένο προσωπικό προκειμένου να τσακίσει αντιστάσεις εν