Μεροκάματο

Όσο η οργή των εργαζομένων και των παιδιών τους ξεχύνεται στους δρόμους της Ευρώπης, άλλο τόσο πέφτουν οι μάσκες. Πριν καν κυβερνήσει η ακροδεξιά της Λεπέν, αυτή συστρατεύεται με τον Μακρόν, ο οποίος  στο διάγγελμά του παρέμεινε άκαμπτος στην πολιτική λιτότητας, αιτία της δίκαιης οργής του λαού, και εξήγγειλε ακόμη πιο άγρια καταστολή τρίζοντας τα δόντια του κράτους του νόμου.

Εδώ και μέρες, βδομάδες πλέον, ο ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας υποστηρίζεται και συμπαρασύρει ευρύτερα εργαζόμενα στρώματα του λαού. Τα δίκαια αιτήματα για μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών (53% των σχολείων δεν έχουν επαρκή κάλυψη), για σχολικές υποδομές, συναντούν τις ανάγκες του γαλλικού λαού να παλέψει για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τη περίθαλψη που ισοπεδώνονται. Αντίστοιχα στην Ισπανία, ο λαός βρίσκεται στους δρόμους

Ένα θέμα που απασχολεί τις τελευταίες μέρες φαίνεται να είναι η συμπεριφορά μιας νηπιαγωγού προς έναν μαθητή σε σχολείο στα Άνω Λιόσια και ο ξυλοδαρμός της ίδιας απ’ τους γονείς του μαθητή, εντός της σχολικής μονάδας. Φυσικά, ένα τέτοιο ζήτημα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις τόσο στα κοινωνικά μέσα όσο και στα ΜΜΕ. Ο καθένας κατηγορεί είτε τη συνάδελφο είτε τους

Τα στοιχεία που συνθέτουν την πραγματικότητα σε Δύση και Ανατολή, είναι αυτά της άγριας και σε όλο το φάσμα των κατακτήσεων επίθεσης στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των λαών και στη βάση των ταξικών και πολιτικών συσχετισμών της διάλυσης και της αποσυγκρότησης του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος.

Η φτώχεια, η πείνα, η εξαθλίωση και ο ξεριζωμός είναι η άμεση

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες της ΔΕΘ και οι παρουσιάσεις των προγραμμάτων των κομμάτων της αντιπολίτευσης έβαλαν εκ νέου τις βάσεις για μια κουβέντα, ένα κλίμα συζήτησης που ίσως μας πάει μέχρι τις εκλογές. Δημιουργούνται νέοι ή ενισχύονται παλιοί εκβιασμοί και ψευτοδιλήμματα για τον κόσμο της δουλειάς και του μόχθου. Ορθώνονται αντιδραστικά ιδεολογήματα που σκοπό έχουν να πείσουν, (πειθαναγκάσουν) την εργατική τάξη

Από τη μια, η πραγματικότητα για τον κόσμο της δουλειάς που στην πλειοψηφία του όχι μόνο δε βρίσκει μερικές μέρες για διακοπές τον Αύγουστο, μα αντίθετα η λεγόμενη σεζόν καταπίνει ολοένα και ευρύτερα στρώματα. Για τους σερβιτόρους και τους μάγειρες, καθαρίστριες και ντελιβεράδες έως τους χτίστες, τους αποθηκάριους και τους εργάτες στη βιομηχανία, τα 13ωρα, οι δυο δουλειές, η εντατικοποίηση

1η είδηση: 24ωρες ή 48ωρες προσλήψεις μέσω εφαρμογής στο κινητό, με την εργοδοσία και το κεφάλαιο συνολικά να πραγματώνουν το λεγόμενο flexicurity, εργαζόμενοι δηλαδή για όσο και όποτε ζητηθούν, πλήρως υποταγμένοι στα θέλω των εκμεταλλευτών τους.

2η είδηση: Από την παραδοχή της ελληνικής εμπλοκής (και) στις ιμπεριαλιατικές επεμβάσεις της Μέσης Ανατολής, στα πανηγύρια τώρα, μετά τις καταρρίψεις 2 βαλιστικών πυραύλων

Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη

Κοινή παραδοχή σε κάθε συζήτηση μεταξύ συναδέλφων, σε συλλόγους, στις (όποιες) συνελεύσεις, η επικέντρωση στο κομμάτι του μεροκάματου, σε σχέση και με την πανάκριβη ζωή που επιδεινώνει την καθημερινότητα. Όλη η προηγούμενη χρονιά, ο κάθε μήνας, η κάθε βδομάδα, ήταν για εκατοντάδες χιλιάδες δάσκαλους και καθηγητές στα δημόσια σχολειά ένας μαραθώνιος για να καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα. Η απογευματινή

Ο ασυγκράτητος πληθωρισμός, ανεξάρτητα από που προέρχεται, είναι μια πραγματικότητα που υφίστανται οι εργαζόμενοι που  περιορίζει ακόμη και στερεί βασικές ανάγκες της ζωής τους.  Ξεκάθαρα όπως δείχνουν τα στοιχεία,  αλλά  κύρια η ίδια  η ζωή, πρόκειται για τον πληθωρισμό των φτωχών.

Οι ραγδαίες ανατιμήσεις αφορούν  τρόφιμα, ηλεκτρικό, δαπάνες περίθαλψης, ένδυσης και γενικά δαπάνες όπου οι εργαζόμενοι ανελαστικά καταναλώνουν το σύνολο

Έχει τη σημασία και την αξία του το απεργιακό κλίμα που δημιουργείται τις επόμενες μέρες, με μια σειρά κλάδους να συναντιούνται στην 24ωρη απεργία στις 24 Ιούνη.  Ακόμη περισσότερο στο βαθμό που, ανεξάρτητα από τη διάθεσή τους να σπάσουν αυγά με την εργοδοσία οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, μπαίνουν ωστόσο, με βάση την εξοντωτική ακρίβεια του κόστους ζωής, αιτήματα για αυξήσεις στους

Σαν ένα μεγάλο κομμάτι του εργαζόμενου κόσμου ευρύτερα, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στο δημόσιο βιώνουν και αυτοί τα αποτελέσματα της κλιμάκωσης της επίθεσης σε κατακτήσεις και δικαιώματα. Μιας επίθεσης που αφορά την πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο, με πυρήνα της στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης σε 8ωρο, μισθούς, συνθήκες δουλειάς, ασφάλιση. Συμπλήρωμα αυτής, η πολιτική των αλυσοπρίονων σε