13ωρο

Σε λίγες δεκαετίες συμπληρώνονται δύο χιλιετίες από την επανάσταση των σκλάβων του Σπάρτακου. Η ιστορική σπουδαιότητα του γεγονότος, που οι εξαθλιωμένοι σκλάβοι ταπείνωσαν τις  λεγεώνες του αήττητου ρωμαϊκού στρατού μεταφέροντας την απειλή στην καρδιά της Ρώμης, δεν παραγράφεται όσες χιλιετίες κι αν περάσουν.

Όμως η Οκτωβριανή επανάσταση του 1917 δεν είναι απλά ένα γεγονός κοσμοϊστορικής σημασίας. Είναι το πιο σπουδαίο

Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ιδιαίτερα από τα μνημόνια και μετά έχουν βιώσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στις κατακτήσεις τους. Μισθοί πείνας, κατάργηση του 5ημερου και του 8ωρου, χτύπημα στον κοινωνικό μισθό (Νοσοκομεία υπό διάλυση, παιδεία για λίγους και εκλεκτούς με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους, κλπ), εξωφρενική ακρίβεια στα βασικά αγαθά, νοίκια και ρεύμα στα ύψη.

Τι αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος κόσμος στους κλάδους αυτούς

Η τεράστια κερδοφορία των ανθρώπων του κεφαλαίου στον κλάδο του τουρισμού βασίζεται στη χαμηλόμισθη εργασία αλλά και στην εξόντωση των εργαζομένων. Αρκετά χρόνια τώρα ακούμε πως οι νέοι δε θέλουν να δουλέψουν και ότι είναι τεμπέληδες. Αλλά αυτό στην καλύτερη είναι μια απάτη ώστε οι χώροι εργασίας να λειτουργούν με εντατικοποιημένους ρυθμούς.

Ανά καιρούς διαβάζουμε με διάφορες παραλλαγές διατυπωμένη αυτήν την αταξική πρόταση προς το σύστημα. 4 μέρες δουλειάς, 6 ώρες δουλειάς την ημέρα και πάει λέγοντάς, ενώ ο κοσμάκης δουλεύει δυο δουλειές για να μπορεί να τη βγάλει. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε πρόταση προς το καπιταλιστικό σύστημα ώστε να γίνει πιο καλό και πιο ανθρώπινο είναι τουλάχιστον γελοία για

Σε μια βαθιά εχθρική για τους εργαζομένους τοποθέτηση, προέβη o πρόεδρος του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Χανίων (όλη η τοποθέτηση εδώ).

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς για αυτά που διαβάζουμε όλα αυτά τα χρόνια από το σωματείο αυτό. Ο κύριος αυτός δε βρίσκεται σε σύγχυση άλλα είναι ξεκάθαρα με το μέρος των ξενοδόχων και της αστικής τάξης της χώρας. Εκφράζει αγωνίες που καμία

Δε χρειάζεται καμία οικονομική ανάλυση, ούτε οι παραπομπές σε οικονομικούς δείκτες για να αντιληφθεί κανείς ποια είναι η ασφυκτική καθημερινότητα του κόσμου της δουλειάς. Αυτοί που παράγουν με ολοένα και δυσκολότερες συνθήκες, με ιδρώτα και αίμα, όλο τον πλούτο της κοινωνίας, είναι οι ίδιοι που στερούνται πλέον και τα βασικά. Νοίκια που φτάνουν να δεσμεύουν, για σπίτι 60τμ στο κέντρο

Στο πειθαρχικό συμβούλιο οδηγείται και ο εκπαιδευτικός Δημήτρης Χαρτζουλάκης με την απειλή της ποινής της δυνητικής αργίας μαζί με την Χρύσα Χοτζόγλου, που εδώ και ένα χρόνο είναι ήδη σε δυνητική αργία και απειλείται με παράτασή της, κάτι που σημαίνει την παραμονή της εκτός σχολείου με το 50% του μισθού.

Ο λόγος και για τους δύο η συνδικαλιστική τους δράση

140 χρόνια μετά την ιστορική εργατική εξέγερση στο Σικάγο για 8ωρο, όριο στην εκμετάλλευση, και μετά από ένα θρίαμβο κατακτήσεων στην ιστορική πορεία συγκρότησης της εργατικής τάξης, που έδωσαν  αξία στην εργασία και ανθρώπεψαν σημαντικά τον άνθρωπο, βρισκόμαστε ξανά σε σκοτεινή εποχή. Η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν και η βαρβαρότητα των Σιωναζιστών κατά των λαών Λιβάνου – Παλαιστίνης

Σημαντικές και, επί το πλείστον, απρόβλεπτες οι εξελίξεις σ’ ότι αφορά το λυσσαλέο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό που εξελίσσεται σ’ όλα τα πεδία και έτσι θα συνεχιστεί. Στόχος για κάθε ιμπεριαλιστικό κέντρο η αύξηση των κερδών του κεφαλαίου. Κόντρα στην ανάγνωση του οικονομισμού και το κάθε φορά κλίμα των ΜΜΕ, η πραγματικότητα επιμένει πως η γεωπολιτική- γεωστρατηγική διάσταση του ανταγωνισμού είναι αυτή

ΜΑΖΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και του Σιωναζιστικού τους μαντρόσκυλου στο Ιράν, αποτελεί συνέχεια της γενοκτονίας του λαού της Παλαιστίνης και επιδιώκει τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής στη μεγάλη σύγκρουση ΗΠΑ- ΝΑΤΟ με Ρωσία – Κίνα.

Οι ΗΠΑ ηγούνται της βαρβαρότητας του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος σε μια αναμέτρηση σ’ όλα τα

Η συμπλήρωση 3 χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη, μαζί με τις πυκνές εξελίξεις που μεσολάβησαν στο διάστημα αυτό, αν μη τι άλλο είναι ενδεικτικές της αντιδραστικής ρότας των πραγμάτων. Το κεφάλαιο, η αστική τάξη, η κυβέρνηση, δείχνουν με ωμότητα και κυνισμό πως η πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο αποτελεί μέγιστη προτεραιότητα και εξελίσσεται με όρους ιστορικής

Πληθαίνουν οι τοποθετήσεις και οι διαπιστώσεις με δημοσιεύματα στον τύπο, πως η ακρίβεια κατατρώει το λαϊκό εισόδημα. Αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα βιώνει, με οδυνηρό και τραγικό πολλές φορές τρόπο, η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου της δουλειάς που δυσκολεύεται να καλύψει βασικές- θεμελιώδεις ανάγκες κάθε μήνα. Έτσι οδηγείται σε περικοπές ακόμη και στα τρόφιμα, περιορίζοντας δραματικά την κατανάλωσή τους, όπως αυτό