Αντίσταση

140 χρόνια μετά την ιστορική εργατική εξέγερση στο Σικάγο για 8ωρο, όριο στην εκμετάλλευση, και μετά από ένα θρίαμβο κατακτήσεων στην ιστορική πορεία συγκρότησης της εργατικής τάξης, που έδωσαν  αξία στην εργασία και ανθρώπεψαν σημαντικά

Από νωρίς το πρωί στα ΜΜΕ παίζει η δήλωση Τράμπ, σχετικά με τις θαυμάσιες υπηρεσίες της Ελλάδας στην υπόθεση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ – σιωναζι στο Ιράν και ευρύτερα απέναντι στις χώρες και τους λαούς της Μέσης Ανατολής.

Ο “ειρηνοποιός”, στο πρόσωπο της κυβέρνησης και της τάξης που αυτή υπηρετεί, βλέπει τους πιο προβλεψιμους – πρόθυμους και άρα αποτελεσματικούς

Η εύθραυστη εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν ακόμα και αν κρατηθεί είναι αδύνατο σε δεκαπέντε μέρες διαπραγμάτευσης να λυθούν τα κρίσιμα ζητήματα που οδήγησαν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ. Πόσο μάλλον που μετά από ενάμιση μήνα πολεμικής σύγκρουσης, πυραύλων και κλεισίματος των στενών του Ορμούζ αποκαλύπτεται πως η περίπτωση Ιράν είναι σκληρή και ικανή έως και να σπάσει σημαντικά τα αδιαμφισβήτητα κοφτερά

Οι ηγέτες του άρματος της Δύσης και μεγαλύτεροι φονιάδες των λαών δείχνουν το δρόμο. Μπορεί τα αλυσοπρίονα να τα λάνσαρε πρώτος ο Μιλέι, εκφραστής της αναβαθμισμένης επίθεσης στα εργατολαϊκά δικαιώματα στην Αργεντινή, αλλά η αντιδραστική ρότα προϋπήρχε. Το πετσόκομμα των δικαιωμάτων και κατακτήσεων που γνώρισαν οι λαοί παγκόσμια, ήταν – δεν ήταν στην πρώτη γραμμή της εφόδου του περασμένου αιώνα,

Τις προηγούμενες ημέρες με βάση την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ – σιωναζιστων παρακολουθήσαμε μιας “νέας” κοπής αστική άποψη να αναπαράγεται σε κυρίαρχα αστικά μέσα ενημέρωσης.

Μέσω της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ αλλά και της εφημερίδας Καθημερινή (γνωστά αμερικανικά φερέφωνα), μάθαμε ό,τι το “προκεχωρημένο φυλάκιο” της αντί – ιμπεριαλιστικής πάλης κίνημα της πόλης των Χανίων με τις μαζικές διαδηλώσεις του κατάφερε να διώξει

Οι αγορές υποφέρουν και αυτές, αλλά κυρίως οι λαοί βασανίζονται ωμά και αδίστακτα από τα εναλλασσόμενα πίσω μπρος των ΗΠΑ, που δύσκολα πλέον μπορούν να κρύψουν το αδιέξοδο και ουσιαστικά την ήττα τους σ’ αυτή τη φάση στο Ιράν, με καθοριστικό τον ρόλο της αντοχής του λαού του.

Για άλλη μια φορά η παντοδυναμία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού καταρρίπτεται. Δοσμένη η

Οι όροι της πάλης δεν πέφτουν απ’ τους ουρανούς.

Προκύπτουν μέσα, αποτελούν γέννημα της πάλης, της μαχητικής συμμετοχής στους τρόπους και τις μορφές με τις οποίες αυτή διεξάγεται στο σήμερα. 

Ας εξηγηθουμε ξανά.

Για την σημερινή συγκυρία.

Για την πραγματικότητα όπως την ερμηνεύουμε έχουμε τοποθετηθεί και με άλλες αφορμές σε αυτό το ιστολόγιο.

Βάση της θεώρησης μας για την κατάσταση

Ξεκινώντας από τον ίδιο τον τίτλο και το λαθεμένο πνεύμα του, ενδεικτικού ενός κλίματος που επικρατεί στους κόλπους των εργαζόμενων εκπαιδευτικών (και όχι μόνο). Ενός άρθρου όμως που κυκλοφορεί ευρέως στα μέσα, απλά και μόνο επειδή αγγίζει μια πραγματικότητα που διαστρεβλώνεται από την κυρίαρχη τάξη και δεν τολμά να θίξει, να αναδείξει η ρεφορμιστική-μικροαστική αριστερά. Ενός άρθρου όμως που απλά

ΜΑΖΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και του Σιωναζιστικού τους μαντρόσκυλου στο Ιράν, αποτελεί συνέχεια της γενοκτονίας του λαού της Παλαιστίνης και επιδιώκει τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής στη μεγάλη σύγκρουση ΗΠΑ- ΝΑΤΟ με Ρωσία – Κίνα.

Οι ΗΠΑ ηγούνται της βαρβαρότητας του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος σε μια

Του Βασίλη Σαμαρά, ανέβηκε στο Blog Αντίσταση στις γειτονιές

Πρόλογος, αλλά όχι ακριβώς

Δεν είναι ότι εκπλήσσομαι. Στα τόσα χρόνια που βαδίζω σ’ αυτή τη γη έχω δει να συντελούνται τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα από τους δυνάστες αυτού του κόσμου. Έχω βγάλει τα συμπεράσματά μου για το ποιος είναι ποιος και τι επιδιώκει. Ταυτόχρονα και ένα ακόμα. Το ότι

Και το νέο ιστορικό ντοκιμαντέρ του Λεωνίδα Βαρδαρού, που προβλήθηκε στα πλαίσια του 28ου φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης προσέλκυσε όπως ήταν αναμενόμενο πλήθος αγωνιστών της πόλης.

Σε μια κατάμεστη αίθουσα παρακολουθήσαμε για 3η φορά την προσπάθεια του σκηνοθέτη να καταγράψει – παρουσιάσει την ιστορική πολιτική διαδρομή της πάλης του λαού μας και μέσα από την ιδιαίτερη σε αυτή την πάλη, συμβολή

Ο θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών, Σοφίας Χρηστίδου ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη μέσα σε συνθήκες έντονης πίεσης, που βίωνε στο σχολείο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «ατυχές περιστατικό». Δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που αφορά μόνο μια προσωπική τραγωδία. Είναι ένα σκληρό σύμπτωμα της εποχής: της λεγόμενης «κανονικότητας» που επιβάλλεται τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο σχολείο και στον