Δολοφονήθηκαν για τα κέρδη της Motor oil

Καθώς η αστική τάξη της χώρας κολυμπάει στα κέρδη, οι εργαζόμενοι στη χώρα εξοντώνονται καθημερινά. Τα εργοδοτικά εγκλήματα πληθαίνουν και είναι ζητούμενο να συγκροτηθούν οι αντιστάσεις των εργαζομένων σε κάθε χώρο δουλειάς.

Ειδικά στη διύλιση, τα τελευταία χρόνια τα κέρδη είναι αμύθητα, αλλά και σε κάθε τομέα παρέμβασης της αστικής τάξης η λεγόμενη ανάπτυξή τους, σημαίνει περισσότερη φτωχοποίηση – εντατικοποίηση – εξόντωση της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων.

Είναι τρομερά τα νούμερα των νεκρών και των σακατεμένων κάθε χρόνο και αυτό δεν είναι ένα στατιστικό, είναι ανθρώπινες ζωές που το καπιταλιστικό σύστημα δε δίνει δεκάρα για το αν και το πώς ζουν. Για να μπορέσει ο Βαρδινογιάννης και ο κάθε Βαρδινογιάννης να βγάζει εκατομμύρια πρέπει οι εργαζόμενοι να δουλεύουν με εντατικούς – εξοντωτικούς ρυθμούς, να μην πληρώνονται καλά, να κάνουν υπερωρίες ή ακόμα χειρότερα να ρισκάρουν και την ίδια τους τη ζωή λόγω ελλιπών μέτρων ασφαλείας (γιατί και αυτά με τη σειρά τους κοστίζουν).

Με λίγες ώρες διαφορά με την εργοδοτική δολοφονία των δύο εργατών στη Μotor oil, κάτι φασιστοειδή νεοναζί μαχαίρωναν στην Ελευσίνα έναν αγωνιστή. Αυτές είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ένα σύστημα που κινείται επιθετικά απέναντι στους εργαζόμενους και κλέβει την εργασία τους “νόμιμα”, χρειάζεται τους φασίστες τραμπούκους και θρασύδειλους ώστε να κάνουν τη βρώμικη “παράνομη” δουλειά του. Δηλαδή την καταστολή κάθε αντίστασης ακόμα και πριν αυτή υπάρξει. Να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους, να τους διασπάσουν με το δηλητήριο του ρατσισμού. Αυτός είναι ο ρόλος των φασιστών όσο και αν θέλουν να μας πείσουν για την αντισυστημική τους δράση.

Απαιτείται σήμερα οι εργαζόμενοι να υψώσουν ανάστημα και να συγκροτήσουν αντιστάσεις σε κάθε χώρο εργασίας. Να αντισταθούν κόντρα στη βουλιμία των κεφαλαιοκρατών για περισσότερα κέρδη. Εδώ πρέπει να συμβάλλει και ο κάθε αγωνιστής, η κάθε πολιτική ομάδα, η κάθε οργάνωση. Κόντρα στις μικροκομματικές απόψεις και με όπλο την κοινή δράση να συμβάλουμε σε αυτήν την υπόθεση.

Δεν αρκούν ούτε απεργίες – ντουφεκιές για να βγουν από την υποχρέωση και την πίεση οι οργανώσεις που τις καλούν, αλλά και σίγουρα, δεν αρκούν οι εκλογικές κοινοβουλευτικές μικρές ή “μεγάλες” νίκες. Ο συσχετισμός, οι όροι πάλης θα γείρουν υπέρ των εργαζομένων, υπέρ της εργατικής τάξης μόνο μέσα από τους αγώνες – αντιστάσεις που δίνονται πραγματικά κόντρα στις ορέξεις του κεφαλαίου. Οι αντιστάσεις που πάνε κόντρα στην πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο. Κόντρα στην πολιτική της λιτότητας και της εξαθλίωσης.