Ο αγώνας του λαού των Χανίων για νοσοκομείο που να παρέχει ΙΣΗ ΠΛΗΡΗ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΝΑ ΚΛΙΜΑΚΩΘΕΙ

”….Φίλε. Κυβερνάς μια χώρα με 600.000 αστέγους
που απόψε κοιμούνται στον δρόμο.
Μια χώρα όπου το 40% των ενηλίκων δεν μπορεί να καλύψει
μια έκτακτη ανάγκη ύψους 400 δολαρίων χωρίς να δανειστεί.
Μια χώρα όπου η ινσουλίνη κοστίζει
περισσότερο από τη δόση ενός αυτοκινήτου
και ο κόσμος τη μετράει με το σταγονόμετρο για να επιβιώσει.
Μια χώρα όπου τα ιατρικά χρέη είναι η No.1 αιτία χρεοκοπίας.
Μια χώρα όπου γυναίκες πεθαίνουν στα πάρκινγκ νοσοκομείων,
επειδή οι γιατροί φοβούνται πολύ τους νόμους περί αμβλώσεων,
που δεν τολμούν να αντιμετωπίσουν μια αποβολή.

Το προσδόκιμο ζωής στη χώρα σου μειώνεται.
Είστε το μοναδικό ανεπτυγμένο έθνος όπου συμβαίνει αυτό.
Το ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας
είναι χειρότερο από αυτό της Κούβας.
Τα παιδιά σας κάνουν ασκήσεις ετοιμότητας
για περίπτωση ένοπλης επίθεσης
ανάμεσα στα μαθήματα μαθηματικών και αγγλικών,
την ώρα που εσείς πουλάτε μετοχές οπλοβιομηχανιών
στους κολλητούς σας.

Ο κατώτατος μισθός σας παραμένει στάσιμος εδώ και 15 χρόνια.
Έχετε εκπαιδευτικούς που κάνουν δύο δουλειές
και βετεράνους που κοιμούνται κάτω από γέφυρες,
ενώ εσείς ξοδέψατε ένα τρισεκατομμύριο δολάρια
ισοπεδώνοντας μια χώρα που δεν σας είχε επιτεθεί ποτέ…‘

 Παραθέτουμε μέρος από την απάντηση που δόθηκε στον Τραμπ από την Αυστραλία. Όπως φαίνεται από το σύνολο της τοποθέτησης ο αρθρογράφος κάθε άλλο παρά  είναι κομμουνιστής.

Μπορεί κάποιος ν’ αμφισβητήσει όλα τα παραπάνω; όχι φυσικά. Όσο τυφλός απολογητής κι αν είναι του συστήματος, που εδώ και δεκαετίες η αμερικάνικη υπερδύναμη σέρνει το άρμα. Στους υμνητές του αμερικάνικου «μεγαλείου» φυσικά με όρους λακέδικης υποστήριξης ανήκει το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού της χώρας μας. Και σίγουρα η πολιτική οικογένεια Μητσοτάκη και η βουλευτής Χανίων Ντόρα Μπακογιάννη. Τα εναλλακτικά τάχα ευρωπαϊκά οράματα των ντόπιων αστών πολιτικών ηγετών, ειδικά στις μέρες μας, επίσης σκάνε στους βράχους των πολιτικών των Μακρόν, Μερτς και  Μελόνι , που ορκίζονται στις πολιτικές λιτότητας, πολεμοκαπηλείας και φασιστικοποίησης. Κατεβάζουν στρατό στους δρόμους και επιβάλλουν κοινωνικές περικοπές 54 δις ο Μακρόν αυτές τις μέρες, έξω από κάθε κοινοβουλευτική έστω διαδικασία,  με προεδρικό διάταγμα. Ο τραμπισμός και η ωμή πολιτική «όλα στο κεφάλαιο- όλα για το κεφάλαιο» παντού καλά κρατεί με ή χωρίς τον Τραμπ.

Αυτή την πολιτική ασπάζεται παραδειγματικά η κυβέρνηση και το σύνολο του ντόπιου πολιτικού προσωπικού και αυτή υπηρετήθηκε με τις γνωστές κωλοτούμπες και στα χρόνια Τσίπρα – Πολάκη. Χάριν αυτής και στα Χανιά ευημερεί το ισχυρό επιχειρείν (ντόπιες και ξένες επιχειρήσεις) αλλά πάντα σε βάρος των εργαζομένων, της φτωχής αγροτιάς που απαξιώνεται ο μόχθος της και όλου του κόσμου της δουλειάς.

Η πολιτική «όλα στο κεφάλαιο…» θεωρεί σπατάλες τις δαπάνες για την περίθαλψη γι’ αυτό δεν υπάρχουν τα  1 ή 2 δις που θα’ θελε τάχα η βουλευτής Χανίων Μπακογιάννη. Λεφτά υπάρχουν γι’ αυτή την πολιτική, για φοροαπαλλαγές και άλλες εύνοιες του κεφαλαίου, αλλά όχι φυσικά για περίθαλψη, συντάξεις και σπουδές των παιδιών των εργαζομένων.  ΄

Όπως έδειξε και η χθεσινή συγκέντρωση η οργή των από κάτω στα Χανιά για το ζήτημα της υπολειτουργίας του νοσοκομείου βγαίνει αργά αλλά σταθερά στο δρόμο. Φυσικά υπάρχει και ένα συστημικό πρόβλημα για τους κρατούντες, μιας και διάολε η τουριστική βιομηχανία που ενδιαφέρει όντως τους ισχυρούς, θέλει και κάποιες υποδομές και το πρόβλημα του νοσοκομείου μεταξύ άλλων έχει παραγίνει. Έτσι ψάχνουν όλοι μαζί, από τους τοπικούς άρχοντες και βουλευτές μέχρι τον ανεκδιήγητο υπουργό υγείας, μερεμέτια, προσωρινά ψίχουλα και σχέδια για campus  υγείας κ.ο.κ. Ταυτόχρονα επιδιώκουν μεταφορά όλο και μεγαλύτερου μέρους του κόστους της περίθαλψης (όπως και της εκπαίδευσης κ.ο.κ.) στους δήμους – δημότες. Αυτό που δεν πρέπει να θιχτεί με κανένα τρόπο είναι η κεντρική πολιτική των περικοπών στην περίθαλψη και γενικότερα, για να ευνοούνται σταθερά οι μπίζνες του κεφαλαίου.

Στους εργαζόμενους των Χανίων, τους φτωχούς αγρότες, τους απόμαχους, όλο τον κόσμο που παράγει τον πλούτο πρέπει να γίνει καθαρό ένα πράγμα. Το δικαίωμα της δωρεάν περίθαλψης για όλο το λαό δε χαρίστηκε ούτε από τον Α. Παπανδρέου, ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε φυσικά νοιάζεται για κάτι τέτοιο η σημερινή κυβέρνηση και τα τοπικά στελέχη της. Σε μέρες άγριας λιτότητας για το λαό το αίτημα για ένα νοσοκομείο λειτουργικό που να παρέχει το παραπάνω δικαίωμα είναι ανάγκη ζωής. Όπως δε χαρίστηκε η ίση, πλήρης και δωρεάν περίθαλψη για όλους αλλά κατακτήθηκε με σκληρούς λαϊκούς αγώνες, με τον ίδιο τρόπο και τώρα πρέπει να την υπερασπιστούμε. Οι κρατούντες και στην Ελλάδα δε νοιάζονται για τον πολιτισμό, αντίθετα υπηρετούν τη βαρβαρότητα και τελευταία αποτελούν παράδειγμα διεθνώς για τις επιτυχίες τους. Μόνο στο δρόμο με αποφασιστικό αγώνα μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, το δίκιο και τη ζωή μας.