Κεφάλαιο

Ψηφίστε – στηρίξτε    ΣΥΜΒΟΛΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Το όλο κλίμα που επικρατεί στους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς, δε θα μπορούσε παρά να συσχετιστεί με τη συνολική κατάσταση που βιώνει ο κόσμος της δουλειάς, την αφόρητη πλέον καθημερινότητα. Τα καλοκαίρια πλέον δεν είναι κάποιες βδομάδες ξεκούρασης, αλλά αναζήτησης δουλειάς για να συμπληρωθεί ο μισθός ή το πενιχρό επίδομα ανεργίας για τους αναπληρωτές. Μα και

Βρισκόμαστε ίσως στην αρχή της προεκλογικής χρονιάς για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Διεργασίες στο κυβερνητικό κόμμα της ΝΔ, στην αντιπολίτευση και τέλος σε καινούργιους σχηματισμούς και κόμματα. Καινούργιες υποσχέσεις, νέα πρόσωπα κλπ. Για μας όμως είναι ξεκάθαρο ότι το βασικό επίδικο των διεργασιών αυτών είναι το ποιά θα είναι η επόμενη κυβέρνηση (και αντιπολίτευση) που θα συνεχίσει την προώθηση της

Σαν ένα μεγάλο κομμάτι του εργαζόμενου κόσμου ευρύτερα, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στο δημόσιο βιώνουν και αυτοί τα αποτελέσματα της κλιμάκωσης της επίθεσης σε κατακτήσεις και δικαιώματα. Μιας επίθεσης που αφορά την πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο, με πυρήνα της στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης σε 8ωρο, μισθούς, συνθήκες δουλειάς, ασφάλιση. Συμπλήρωμα αυτής, η πολιτική των αλυσοπρίονων σε

Στα Χανιά, στις 29-4 τρεις μαθητές του Μουσικού Σχολείου κλήθηκαν σε απολογία από την αστυνομία για την κατάληψη που έγινε τον Οκτώβριο του 2025, ως ένδειξη συμπαράστασης στον Πάνο Ρούτση σχετικά με το έγκλημα στα Τέμπη.
Η υπόθεση ξεκίνησε έπειτα από καταγγελία γονέα και στη συνέχεια ο διευθυντής  παρέδωσε στις αρχές ονομαστική λίστα μελών του 15μελούς συμβουλίου.
Η

Δε χρειάζεται καμία οικονομική ανάλυση, ούτε οι παραπομπές σε οικονομικούς δείκτες για να αντιληφθεί κανείς ποια είναι η ασφυκτική καθημερινότητα του κόσμου της δουλειάς. Αυτοί που παράγουν με ολοένα και δυσκολότερες συνθήκες, με ιδρώτα και αίμα, όλο τον πλούτο της κοινωνίας, είναι οι ίδιοι που στερούνται πλέον και τα βασικά. Νοίκια που φτάνουν να δεσμεύουν, για σπίτι 60τμ στο κέντρο

Από νωρίς το πρωί στα ΜΜΕ παίζει η δήλωση Τράμπ, σχετικά με τις θαυμάσιες υπηρεσίες της Ελλάδας στην υπόθεση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ – σιωναζι στο Ιράν και ευρύτερα απέναντι στις χώρες και τους λαούς της Μέσης Ανατολής.

Ο “ειρηνοποιός”, στο πρόσωπο της κυβέρνησης και της τάξης που αυτή υπηρετεί, βλέπει τους πιο προβλεψιμους – πρόθυμους και άρα αποτελεσματικούς

Η εύθραυστη εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν ακόμα και αν κρατηθεί είναι αδύνατο σε δεκαπέντε μέρες διαπραγμάτευσης να λυθούν τα κρίσιμα ζητήματα που οδήγησαν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ. Πόσο μάλλον που μετά από ενάμιση μήνα πολεμικής σύγκρουσης, πυραύλων και κλεισίματος των στενών του Ορμούζ αποκαλύπτεται πως η περίπτωση Ιράν είναι σκληρή και ικανή έως και να σπάσει σημαντικά τα αδιαμφισβήτητα κοφτερά

Κάπου ανάμεσα στο τελεσίγραφο της αποκάλυψης των ΗΠΑ για το Ιράν, μέχρι τις νέες προθεσμίες συμμόρφωσης αντιπάλων (και συμμάχων), ίσως χωράει ένα σχόλιο για την αριστερά του σήμερα, στη χώρα μας τουλάχιστον. Υπερασπιζόμενοι έτσι αυτό που πολλές φορές έχουμε καταθέσει ως ανάγκη ενότητας στη δράση, όλων των δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα στις αιχμές που ορίζει η ταξική πάλη, αλλά

Τις προηγούμενες ημέρες με βάση την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ – σιωναζιστων παρακολουθήσαμε μιας “νέας” κοπής αστική άποψη να αναπαράγεται σε κυρίαρχα αστικά μέσα ενημέρωσης.

Μέσω της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ αλλά και της εφημερίδας Καθημερινή (γνωστά αμερικανικά φερέφωνα), μάθαμε ό,τι το “προκεχωρημένο φυλάκιο” της αντί – ιμπεριαλιστικής πάλης κίνημα της πόλης των Χανίων με τις μαζικές διαδηλώσεις του κατάφερε να διώξει

Ξεκινώντας από τον ίδιο τον τίτλο και το λαθεμένο πνεύμα του, ενδεικτικού ενός κλίματος που επικρατεί στους κόλπους των εργαζόμενων εκπαιδευτικών (και όχι μόνο). Ενός άρθρου όμως που κυκλοφορεί ευρέως στα μέσα, απλά και μόνο επειδή αγγίζει μια πραγματικότητα που διαστρεβλώνεται από την κυρίαρχη τάξη και δεν τολμά να θίξει, να αναδείξει η ρεφορμιστική-μικροαστική αριστερά. Ενός άρθρου όμως που απλά

(Ομιλία Β. Σαμαρά)

Η Συνδιάσκεψη αυτή έχει σαν αντικείμενό της το ζήτημα της Αριστεράς. Πώς θα μπορούσαμε να το ορίσουμε; Θα έλεγα ότι το ζήτημα της Αριστεράς είναι το ζήτημα των λαών. Των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Του προσδιορισμού των αιτιών αυτών των προβλημάτων. Των λύσεων που απαιτούνται. Των δυνάμεων που θα προωθήσουν αυτές τις λύσεις, με ποιους τρόπους και

Από την Προλεταριακή Σημαία:

Γιατί αποκωδικοποίηση; Επειδή είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί κανείς σήμερα να “αναγνώσει” και αναγνωρίσει όσα λέγονται, γράφονται και ακούγονται. Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό και ούτε περιορίζεται στα λεγόμενα του τάδε ή του δείνα πολιτικού παράγοντα, δημοσιογράφου ή σχολιαστή. Κρατάει πολλά χρόνια και έχει διαμορφώσει πραγματικούς “κώδικες” διαστροφής εννοιών μέσα από τις οποίες εξελίσσεται μια