Να παλέψουμε ενάντια στην υποτίμηση της ζωής του εργαζόμενου κόσμου.
Την Κυριακή 12/7, κατέληξε ο ένας εργάτης από τους 3 βαριά τραυματίες, λόγω της έκρηξης σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο. Μαζί με τους άλλους δύο με βαριά εγκαύματα, είναι τραυματισμένοι και άλλοι έντεκα. Βαρύς άλλος ένας απολογισμός για την εργατική τάξη, που μετρά καθημερινά θύματα στους χώρους δουλειάς.
Η αρχική έκρηξη αποδίδεται σε πιθανή διαρροή εύφλεκτου αερίου από φιάλη προπανίου ή ασετυλίνης μέσα στον χώρο του συνεργείου της επιχείρησης. Η πολιτική «όλα στο κεφάλαιο, όλα για το κεφάλαιο» δε λογαριάζει τη ζωή των εργαζομένων. Παρόμοιο έγκλημα έγινε και στη Βιολάντα λίγους μήνες πριν. Η ασφάλεια στους χώρους δουλειάς έχει κόστος για το κεφάλαιο και εμποδίζει την αδηφάγα τάση του για κερδοφορία. Η ζωή του εργάτη αντιμετωπίζεται σαν αναλώσιμη.
Ακόμα και αυτή η ακόρεστη δίψα για κέρδη του κεφαλαίου, κάποιες δεκαετίες πίσω, είχε βρει μπροστά της ένα οργανωμένο εργατικό, επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα που ύψωσε την αξία της ζωής των εργατικής τάξης και επέβαλε κατακτήσεις ενάντια στην αστική τάξη. Επέβαλε ότι κανόνες ασφαλείας υπάρχουν μέχρι σήμερα σε εργοστάσια και ανθρώπινους όρους εργασίας, σε πολλές χώρες. Ενώ ταυτόχρονα σε μια μεγάλη γωνιά του πλανήτη οικοδομούσε μια κοινωνία που είχε σαν πρώτο μέλημα της τη ζωή του εργαζόμενου κόσμου. Αυτές τις κατακτήσεις και τους όρους δουλειάς γκρεμίζουν χρόνια τώρα.
Διότι σήμερα βρισκόμαστε στην ήττα και την αποσυγκρότηση αυτού του σπουδαίου κινήματος της εργατικής τάξης και τα αποτελέσματα είναι κραυγαλέα. Μισθοί πείνας, οριακής φτώχειας, και ματωμένα μεροκάματα με νεκρούς ανά δύο μέρες. Η εργατική τάξη και συνολικά ο κόσμος του μόχθου, μπροστά τους έχουν να συγκροτήσουν αυτό που λείπει σήμερα: τους όρους πάλης και αντίστασης στην επίθεση του κεφαλαίου.
Οι εργατικές δολοφονίες δε γίνονται επειδή δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί. Οι μηχανισμοί αυτοί είναι του κράτους που με χιλιάδες τρόπους υπηρετεί την αστική τάξη και την εργοδοσία. Στο εργοστάσιο της Βιολάντα είχαν γίνει έλεγχοι και δεν εμπόδισαν το έγκλημα. Όσο δε βρίσκουν υπολογίσιμες αντιστάσεις απέναντι τους, το κεφάλαιο και οι υπηρέτες του θα λύνουν και θα δένουν.
Άρα αυτό που λείπει σήμερα στους χώρους δουλειάς είναι οι εστίες αντίστασης των εργαζομένων. Οι ίδιοι συλλογικά να θέσουν και να απαιτήσουν να δουλεύουν με ασφάλεια, να ζουν αξιοπρεπώς από μια δουλειά με ένα οκτάωρο. Να αξιοποιήσουν την θετική πείρα από το προηγούμενο κύκλο εφόδου της εργατικής τάξης και να πάρουν κουράγιο από τους νικηφόρους αγώνες που γίνονται ακόμα και σήμερα παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς. Η συγκρότηση όρων πάλης σημαίνει διαρκή και επίμονο νοιάξιμο από τους καθ’ολα υπευθύνους: την εργατική τάξη και τους εργαζομένους.
Διαβάστε επίσης:
10 Ιούλ 2026Τους (αναπληρωτές) εκπαιδευτικούς ποιος θα τους σώσει, ο Τσίπρας ή η Κομισιόν;
Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη
Διαβάστε περισότερα
04 Ιούλ 2026Η λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ σε σύσκεψη. Οι λαοί σε κίνδυνο
Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται η Νατοϊκή- δυτική συμμαχία, ιδιαίτερα όσο της αμφισβητείται η αιώνια «ιδιοκτησία του πλανήτη». Οι ΗΠΑ απαιτούν την αδιαμφησβήτητη πρωτοκαθεδρία στη συμμαχία και πέρα από οικονομικές (ενεργειακές, εμπορικές, νομισματικές κ.ο.κ.) απαιτήσεις, προβάλλουν και γεωπολιτικές αξιώσεις μονοκρατορίας στην Αμερικάνικη Ήπειρο, ενώ στο μενού θέλουν και τη Γροιλανδία.
Ταυτόχρονα μέμφονται της συμμαχίας γιατί έμεινε έξω από την αποτυχημένη ως
Διαβάστε περισότερα
22 Ιούν 2026Το κόστος ζωής ανυπόφορο, αλλά το κόστος έλλειψης των αναγκαίων αντιστάσεων πνίγει (και) τους εκπαιδευτικούς
Κοινή παραδοχή σε κάθε συζήτηση μεταξύ συναδέλφων, σε συλλόγους, στις (όποιες) συνελεύσεις, η επικέντρωση στο κομμάτι του μεροκάματου, σε σχέση και με την πανάκριβη ζωή που επιδεινώνει την καθημερινότητα. Όλη η προηγούμενη χρονιά, ο κάθε μήνας, η κάθε βδομάδα, ήταν για εκατοντάδες χιλιάδες δάσκαλους και καθηγητές στα δημόσια σχολειά ένας μαραθώνιος για να καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα. Η απογευματινή
Διαβάστε περισότερα
18 Ιούν 2026ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΚΩΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ
Τρία χρόνια μετά, η λογική σκέψη (παρά το δικαστικό κουκούλωμα της δολοφονικής αντιμεταναστευτικής πολιτικής) αντιλαμβάνεται πως ο πνιγμός των 600 και πάνω ανθρώπων στην Πύλο, ήταν συνειδητό έγκλημα του ελληνικού κράτους και της Ε.Ε. Το ίδιο και ο εμβολισμός του σκάφους των μεταναστών και προσφύγων στη Χίο.
Οι μηχανισμοί του κράτους οργανώνονται ώστε να βασανίζουν, ακόμη και να πνίγουν τους
Διαβάστε περισότερα
17 Ιούν 202624/06 Απεργία σε Κατασκευές – Τρόφιμα Ποτά – Τουρισμός
Τι αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος κόσμος στους κλάδους αυτούς
Η τεράστια κερδοφορία των ανθρώπων του κεφαλαίου στον κλάδο του τουρισμού βασίζεται στη χαμηλόμισθη εργασία αλλά και στην εξόντωση των εργαζομένων. Αρκετά χρόνια τώρα ακούμε πως οι νέοι δε θέλουν να δουλέψουν και ότι είναι τεμπέληδες. Αλλά αυτό στην καλύτερη είναι μια απάτη ώστε οι χώροι εργασίας να λειτουργούν με εντατικοποιημένους ρυθμούς.
Διαβάστε περισότερα
13 Ιούν 2026«Πολλαπλό βιβλίο»: Άλλη μια επίθεση στις πλάτες των εκπαιδευτικών και των μαθητών
Το πολλαπλό βιβλίο αποτελεί μια απ’τις πολλές εκπαιδευτικές κατά το σύστημα «μεταρρυθμίσεις», που υπάρχουν στον ψηφισμένο απ’το 2021 νόμο 4823. Μέσα σε αυτόν το νόμο υπάγεται και η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού και της σχολικής μονάδας, μέντορες, συντονιστές κ.α. Έρχεται λοιπόν, το υπουργείο πολύ στοχευμένα δεκαπέντε μέρες πριν κλείσουν τα σχολεία να συνεχίσει την επίθεση που όλη τη σχολική χρονιά πραγματοποιούσε