Ο αληθινός εχθρός των πολεμοκάπηλων

Η υπερβολικά χαμηλή πτήση πολεμικού αεροσκάφους σε παραλία της Φλόριντα των ΗΠΑ προκάλεσε  τον τρόμο σε παιδιά και όχι μόνο. Εκτόξευσε ομπρέλες και ξαπλώστρες προκαλώντας πανικό. Παρά την κατακραυγή για την παράτυπη και παράνομη ενέργεια, λίγες μέρες μετά ο υπουργός πολέμου των ΗΠΑ δήλωσε μεταξύ άλλων πως «οι χαμηλές πτήσεις θα συνεχιστούν μέχρι να βελτιωθεί το ηθικό» .

Αντίστοιχα ο εκπρόσωπος του πενταγώνου (Σον Παρνέλ) ανάρτησε τη φωτογραφία της φρίκης γράφοντας «συνεχίστε πατριώτες», ενώ ο υπουργός του Ναυτικού έγραψε «αυτός είναι ο ήχος της ελευθερίας» και ο Λευκός Οίκος σε σκίτσο με το αεροπλάνο πάνω από την παραλία έβαλε λεζάντα «είναι εντάξει ν’ αγαπάς την Αμερική». Λίγες μέρες πριν είχαν αναιρεθεί οι διαθεσιμότητες πιλότων Apache που είχαν πράξει το ίδιο πάνω από λουόμενους στη Νότια Καρολίνα.

Ο μιλιταρισμός, η πατριδοκαπηλεία και η πολεμοκαπηλεία δεν περιορίζεται στις ΗΠΑ, που είναι αλήθεια πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη φονική πολεμική μηχανή της ιστορίας του πλανήτη που διαρκώς πυροδοτεί τον πόλεμο για να επιβάλει την ιμπεριαλιστική της πρωτοκαθεδρία και ταυτόχρονα ηγείται της αντεργατικής επίθεσης. Και η Ευρώπη της «Ειρήνης» και της «Δημοκρατίας» καιρό τώρα πασχίζει ν’ αλλάξει συνήθειες στη νεολαία και στους εργαζόμενους. Οι παραινέσεις προκειμένου να γίνονται αποδεκτά τα φέρετρα από τους  «κακομαθημένους» λαούς της Ευρώπης, διαδέχτηκαν και ενώθηκαν με τις παλιότερες παραινέσεις του Σόιμπλε για διπλά πουλόβερ. Χάριν της νέας εποχής των αγώνων για «ιδανικά» και «ελευθερία» ο Μακρόν εδώ και χρόνια  μίλησε για την ανάγκη να μπει τέλος στην ευμάρεια, την ίδια ώρα που οι Γάλλοι εργαζόμενοι επέμεναν για σύνταξη πριν πεθάνουν.

Όσο οι εργαζόμενοι αντιστέκονται στην ένταση της εκμετάλλευσης επιβάλλοντας ακόμη και αναδιπλώσεις στα αστικά επιτελεία, αλλά και στη φασιστικοποίηση και την πολεμικαπηλεία, άλλο τόσο οι εκπρόσωποι του συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου θα λυσσομανούν. Ακούς εκεί οι Ουκρανοί νεολαίοι, αλλά λογικά και Ρώσοι να λιποταχτούν από τα πολεμικά σφαγεία!! Φυσικά άλλο άτακτη λιποταξία και άλλο συγκροτημένο κίνημα άρνησης του πολέμου, όπως π.χ. ιστορικά υπήρξε στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο.

Σήμερα η ιδεολογική και πολιτική αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης διευκολύνει την καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα σ’ όλες της τις εκφράσεις. Εδώ και πέντε χρόνια πολέμου των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ με τη  Ρωσία στην Ουκρανία, οι ιμπεριαλιστές δε βρήκαν απέναντί τους ένα αντιπολεμικό κίνημα που να τους δυσκολεύει αν όχι να τους φράζει το δρόμο… Ούτε τώρα στο Ιράν, ούτε πιο πριν στη Συρία- Λιβύη, ενώ και εκείνο, έστω το λειψό και φιλοΕ.Ε. αντιπολεμικό κίνημα κατά της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στο Ιράκ το 2003 μοιάζει πλέον μακρινό. Όλο και πιο καθαρά, η αδυναμία της εργατικής τάξης να μπορεί να γίνει ξανά κορμός στη λαϊκή πάλη σ’ όλα της τα μέτωπα ξεκινώντας απ’ αυτό για το μεροκάματο που είναι το κρίσιμο για κάθε παραπέρα συγκρότηση, θα αποκαλύπτεται ως αδυναμία για την υπεράσπιση της ειρήνης, του δίκιου και της ίδιας της ζωής. Γιατί ποιος θα μας προστατέψει από τους «προστάτες», δηλαδή τους φονιάδες του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, αν όχι ο λαός με τη συγκρότηση της πάλης του;

Οι αντιστάσεις παρά τη διάλυση και τους αρνητικούς συσχετισμούς υπάρχουν και όσοι αντιλαμβάνονται ότι μόνο μέσα απ’ αυτές θα γεννηθούν οι συγκροτήσεις ας μη λογαριάζουν κόπο και ας μη τους λείπει η  επιμονή στην προσπάθεια για τη συμβολή τους. Ας μη τρομάζουν από τη φασιστικοποίηση και την τρομοκρατία του συστήματος. Η μαζική λαϊκή κινητοποίηση δεν τρομοκρατείται. Η πιο μεγάλη δύναμη είναι οι λαοί και μπορούν να νικήσουν.

Ας έρθουμε όμως και στα… του Δένδια, που ξαναχτύπησε από τη μακρινή Αυστραλία. «Ο πόλεμος στην Ευρώπη ήταν κάτι που δεν είχαμε καθόλου κατά νου. Αγνοήσαμε ότι πρέπει κάθε σοβαρή χώρα να προετοιμάσει την άμυνά της» . «…. να αλλάξουμε εν νέου τη νοοτροπία της νέας γενιάς…» είπε μεταξύ άλλων.  Στην πρεμούρα του να εμφανιστεί στην πρώτη γραμμή του επανεξοπλισμού της «πατρίδας» μας , της Ευρώπης, δε διστάζει να ξεχάσει ποιος είναι ο μπαμπούλας που η ντόπια εθνικοφροσύνη συνεχώς φοβερίζει τον εργαζόμενο λαό. Όχι ήταν σαφής. Μιλούσε για τους κινδύνους της Ευρώπης από τη Ρωσία. Άλλωστε για τη ντόπια αστική τάξη όσο χρειάζεται να ετοιμαστούμε για τα φέρετρα με τις σημαίες (τις όποιες), άλλο τόσο πρέπει να ευθυγραμμιζόμαστε με τους πολέμους των συμμάχων μας. Κι αν ο μπαμπούλας Τουρκία όπως χρόνια  προβάλλεται,  στη σημερινή συγκυρία καθίσταται από τις εξελίξεις πολύτιμος σύμμαχος των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ -Ε.Ε. τι να κάνει η εθνικοφροσύνη μας….Έστω με δυσκολίες στα πιο ιδεοληπτικά κομμάτια της πρέπει ν’ αλλάξει εχθρό. Άλλωστε η Ρωσία είναι η χώρα που γέννησε τον μπολσεβικισμό… και σε κάθε περίπτωση, ότι κι αν είναι σήμερα η Ρωσία, ο πόλεμος ενάντιά της κρατά (όσο κρατά) τη Δύση ενωμένη. Αδιαμφισβήτητος  λοιπόν ο εχθρός. Εμπρός πατριώτες, βουρ για εξοπλισμούς. Άλλωστε σε λίγους μήνες τελειώνουν και οι εκλογές, που για την ώρα είναι ένα εμπόδιο στο ξεσάλωμα πολεμικής εμπλοκής, όπως είπε  και ο  Ντόκος.

Για να μη πολυλογούμε. Είναι αδίστακτοι και επικίνδυνοι τυχοδιώκτες, πολεμοκάπηλοι και εχθροί πρώτα- πρώτα των λαών της ίδιας της χώρας τους από τον υπουργό πολέμου των ΗΠΑ, μέχρι τον Μακρόν και όλες τις ευρωπαϊκές καγκελαρίες και τον δικό μας Δένδια. Η πολιτική «όλα στο κεφάλαιο» περνά στη φάση της φασιστικοποίησης, της ωμότητας και της βαρβαρότητας. Δεν είναι κάτι διαφορετικό ο Πούτιν και οι Κινέζοι ιμπεριαλιστές. Απλώς οι δυτικοί επιμένουν να ηγούνται του καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού άρματος. Απέναντι σ’ όλους αυτούς είναι οι στρατιές των προλετάριων της νέας εποχής. Αυτοί που αποσυγκροτημένοι και σε σύγχυση σήμερα, εξουθενώνονται  από τη στυγνή εκμετάλλευση και δηλητηριάζονται με κάθε τι σάπιο της πολεμοκαπηλείας, του ρατσισμού και της φασιστικοποίησης. Όμως παρόλα αυτά αντιστέκονται αποφασιστικά πλαισιώνοντας την πάλη των ευρύτερων λαϊκών μαζών.  Στις ΗΠΑ ενάντια στον ICE, στο Ιράν ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση, στο Λίβανο και την  Παλαιστίνη ενάντια στους Σιωναζιστές. Αλλού κατασφάζονται οι λαοί όπως στη Γάζα, αλλού ηττούνται λόγω ανεπαρκειών, όπως οι αγρότες στη χώρα μας, αλλού συχνά πετυχαίνουν μικρές ή και μεγαλύτερες νίκες. Δε θα γυρίσει εύκολα και γρήγορα ο τροχός. Όμως οι εκμεταλλευτές και οι πολεμοκάπηλοι μιλάνε και πράττουν πλέον με ωμότητα και βαρβαρότητα και αν μη τι άλλο αποκαλύπτονται και προκαλούν τη λαϊκή οργή. Να δυναμώσουμε τη συμβολή μας στην Αντίσταση και στην πάλη της εργατικής τάξης και του λαού. Εκεί θα κριθούν τα πάντα.