ΗΠΑ

Είναι δεδομένο, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ πως το πρόσωπο Τραμπ διανύει τη δύση του στη διακυβέρνηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Βεβαίως δεν είναι καθόλου ασήμαντα τα δύο χρόνια που απομένουν, ανεξάρτητα του πόσο θα συνεργαστεί με τους δημοκρατικούς στο κογκρέσο όπως ήδη δηλώνει. Δεδομένο είναι επίσης πως το μεγαλύτερο βαθύ αστικό ιμπεριαλιστικό κράτος (υπερδύναμη ισχύος με ώριμους θεσμούς, διεθνείς

Πρόσφατα στοιχεία συστημικών οργανισμών (Oxfam, παγκόσμια έκθεση ανισότητας) αποκαλύπτουν τις όλο και πιο ακραίες διαστάσεις του χάσματος πλουσίων – φτωχών του πλανήτη. Παράδειγμα, το κορυφαίο 10% των εισοδηματιών κερδίζει περισσότερα από το υπόλοιπο 90% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ μόλις 12 δισεκατομμυριούχοι παγκοσμίως κατέχουν 18,3 τρις δολάρια που είναι περισσότερα απ’ ότι κατέχει το φτωχότερο 50% της ανθρωπότητας.

Ακόμη και στην

Ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Ρούμπιο έρχεται στη χώρα μας για να απαιτήσει από την κυβέρνηση και όλο το αστικό  πολιτικό προσωπικό ευθυγράμμιση στους επόμενους τυχοδιωκτισμούς του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Τα πολεμικά σφαγεία, η ιμπεριαλιστική τρομοκρατία,  η γενοκτονία των Παλαιστινίων δεν είναι υπόθεση του Τραμπ ή του Νετανιάχου, όπως παρουσιάζεται αποπροσανατολιστικά από τους απολογητές του καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού συστήματος. Ότι και να γίνει

Ορίστηκε τελικά για το διάστημα 6.7.8 του Οκτωβρίου η επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα. 

Μια επίσκεψη που είναι ενταγμένη στο πλαίσιο του λεγόμενου στρατηγικού διαλόγου μεταξύ της χώρας μας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια επίσκεψη που με τη σειρά της έρχεται να εμπεδώσει σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τη διάθεση στοίχισης της ελληνικής αστικής τάξης και

Προσπαθώντας, το κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης και προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ Χάρης Θεοχάρης, να διορθώσει τη δήλωσή του για τους κακομοίρηδες και τους νοικοκύρηδες του κόμματος της Ν.Δ., μάλλον τα έκανε χειρότερα. Και δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού στα ταξικά γυαλιά όλων των απολογητών του συστήματος είναι απαρατήρητη λεπτομέρεια τα εκατομμύρια των ανθρώπων, που με τα ίδια τα επίσημα

Για μια ολόκληρη εποχή, έως πριν έναν αιώνα, η Ευρώπη ήταν οικονομικά, τεχνολογικά, πολιτικά επομένως και γεωπολιτικά το κέντρο του κόσμου. Τι συμβαίνει σήμερα, πόσο και πως το ειδικό βάρος των αναδυόμενων υποβαθμίζει τη βαρύτητα της Ευρώπης στα παγκόσμια πράγματα;

Η απάντηση έτσι κι αλλιώς απαιτεί πολλούς προσδιορισμούς στο ερώτημα για να μπορέσει να δοθεί. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι

Η δυτική κοινή γνώμη έχει «διαπαιδαγωγηθεί» να μην μπαίνει σε «λεπτομέρειες» σ’ ότι αφορά σφαγές και εγκλήματα του κεφαλαίου, των ιμπεριαλιστών και κάθε λογής αντιδραστικών, όσο αυτά εξελίσσονται κάπου μακριά π.χ. Αφρική κ.ο.κ.

Για να κρυφτούν τα φρικτά εγκλήματα του βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας (πρόκειται για καθεστώς μακράν πρώτου σε βαρβαρότητα, συγκρίσιμο μόνο με τους Σιωναζιστές) κατά του λαού της

Αν μείνουμε στα τελευταία αποτελέσματα των εκλογών στα Γερμανικά κρατίδια το πιο χαρακτηριστικό δεν είναι η πράγματι εκρηκτική άνοδος του ακροδεξιού Afd. Άλλωστε τα αποτελέσματα διαφέρουν από κρατίδιο σε κρατίδιο του ομοσπονδιακού γερμανικού κράτους με χαρακτηριστική την επικράτηση, της τουρκικής καταγωγής Ελιφ Έραπλ του κόμματος της Αριστεράς στο Βερολίνο.

Κοινό χαρακτηριστικό στα κρατίδια όπου έγιναν εκλογές, είναι η ψήφος οργής

Παρότι σήμερα η χώρα μας για τα καλά  «ανήκει στη Δύση»  και μάλιστα με όρους ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, ωστόσο η ιστορία της διαφέρει. Στα χρόνια που η ευρύτερη περιοχή μας ήταν υπό το καθεστώς της οθωμανικής αυτοκρατορίας η «πολιτισμένη» από τότε Δύση αποδείκνυε τον πολιτισμό της με τις σφαγές και την καταδυνάστευση των λαών της Ανατολής, με την αποικιοκρατία που διαδέχτηκε

Να που τελικά τα συμφωνημένα “ήρεμα νερά” των τελευταίων σχεδόν δυο χρόνων ταράζονται ξανά, αποδεικνύοντας πως οι σχέσεις αντιθέσεις των δυο αστικών τάξεων Ελλάδας Τουρκίας δεν χαρακτηρίζονται ως βόλτα στο (θαλάσσιο) πάρκο. Το νέο επεισόδιο της πέρα ως πέρα αντιδραστικής κόντρας , σε κάθε περίπτωση, για τους λαούς, ανάμεσα στην ελληνική και τούρκικη πλουτοκρατία, δείχνει πως παρά τη διατεταγμένη από

Κάπως έτσι τοποθέτησε πρόσφατα το ζήτημα στο βάθρο που του πρέπει, ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ σε πρόσφατη ομιλία του.

Από πού εκκινεί για εμάς η συζήτηση μα και οι φόβοι του συστήματος τους, απέναντι σε τι και ποιους σταθερά και με συνέπεια οχυρώνονται;

Έχουμε την άποψη μας και τις εκτιμήσεις μας.

Διανύουμε μια εποχή στην οποία το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό

Η υπερβολικά χαμηλή πτήση πολεμικού αεροσκάφους σε παραλία της Φλόριντα των ΗΠΑ προκάλεσε  τον τρόμο σε παιδιά και όχι μόνο. Εκτόξευσε ομπρέλες και ξαπλώστρες προκαλώντας πανικό. Παρά την κατακραυγή για την παράτυπη και παράνομη ενέργεια, λίγες μέρες μετά ο υπουργός πολέμου των ΗΠΑ δήλωσε μεταξύ άλλων πως «οι χαμηλές πτήσεις θα συνεχιστούν μέχρι να βελτιωθεί το ηθικό» .

Αντίστοιχα ο