Εκπαίδευση

Από τις 15 Σεπτεμβρίου εργαζόμενοι και νεολαία διαδηλώνουν μαζικά στους δρόμους πολλών πόλεων της Γαλλίας. Για τους εργαζόμενους η αφορμή είναι γνωστή: το αυξημένο κόστος της ζωής και ότι οι μισθοί δεν ανταποκρίνονται καθόλου σε αυτό. Παράλληλα οι μαθητές στα Λύκεια της χώρας διαμαρτύρονται και οργανώνουν καταλήψεις και διαδηλώσεις για την έλλειψη εκπαιδευτικών, τον υπερπληθυσμό στις τάξεις και για τις

Σε απεργιακό κλίμα βρίσκονται μια σειρά πόλεις στην Ιταλία το μήνα που διανύουμε. Στις 7 Σεπτεμβρίου κηρύχθηκε από τα περισσότερα συνδικάτα εργαζομένων στα τρένα, πανεθνική απεργία με αιτήματα αυξήσεις στους μισθούς, καλύτερες συνθήκες εργασίας και κανόνες ασφαλείας. Έπειτα στις 19/9 αποφασίστηκε απεργία στις εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές, ενώ πάλι στις 21/9 κηρύχθηκε απεργία από το τεχνικό και διοικητικό προσωπικό στα τρένα.

Από πέρυσι η κυβέρνηση προσπαθεί να κατηγορήσει τις συναδέλφισσες εκπαιδευτικούς που είναι εγκυμονούσες ή βρίσκονται σε άδεια ανατροφής για τα κενά των αναπληρωτών που προκύπτουν στα σχολεία. Δεν είναι τυχαία η δήλωση της κ. Βούλτεψη που κατηγορεί τις εγκυμονούσες συναδέλφισσες για τα κενά των αναπληρωτών τη στιγμή που τα κενά αγγίζουν τις 21.000. Η συνεχής στόχευση της κυβέρνησης προς αυτή

Οι επιμέρους κατακτήσεις είναι το υποπροϊόν και όχι το κύριο προϊόν της ταξικής πάλης, για να θυμηθούμε και το Λένιν. Ζητούμενο είναι η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι μέσα από την πείρα τους να ξανακατακτήσουν αυτή την αλήθεια, που άλλωστε έχει ιστορικά επιβεβαιωθεί.Πως η ζωή όλων των ανθρώπων της δουλειάς  γίνεται καλύτερη μόνο όταν η διαμόρφωση όρων πάλης, με

Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη

Ένα στα δέκα παιδιά χαμηλότερων λαϊκών στρωμάτων μπαίνουν στο πανεπιστήμιο. Αυτό είναι το πόρισμα της τελευταίας έρευνας του ΙΟΒΕ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δηλαδή 9 στα 10 εργατόπαιδα και μαθητές ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων δεν καταφέρνουν να σπουδάσουν. Τι άλλαξε από μια παλαιότερη κατάσταση που ήταν πιο μαζικό το Πανεπιστήμιο; Μήπως τελικά δεν τα παίρνουν τα γράμματα κάποιοι μαθητές ή εφαρμόζεται

Κανένα κανάλι, καμία εφημερίδα, κανένας απολογητής του συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου, δε θα μας πει ποτέ την αλήθεια, δε θα μας αποκαλύψει τι τελικά οδήγησε τα δυο 17χρονα κορίτσια, σε τόσο τρυφερή ηλικία, να πραγματοποιήσουν το θανατηφόρο σάλτο. Εξάλλου, ούτε καν σεβάστηκαν τα αυτονόητα, δημοσιεύοντας τα τελευταία τους λόγια, με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικογένεια, τον περίγυρο

Μόλις χθες έγινε γνωστό ότι ο συνάδελφος Δημήτρης Χαρτζουλάκης καλείται σε ακρόαση με το ερώτημα της δυνητικής αργίας, γιατί ως εκλεγμένος στο ΔΣ του σωματείου του διαμαρτυρήθηκε από κοινού με μαθητές και συναδέλφους, για την πραγματοποίηση αξιολόγησης σε σχολείο του Πειραιά. Την ίδια μέρα εκδικάζεται και η Χρύσα Χοτζόγλου, η οποία βρίσκεται ήδη σε αργία, με το ερώτημα συνέχισης της

Ξεκινώντας από τον ίδιο τον τίτλο και το λαθεμένο πνεύμα του, ενδεικτικού ενός κλίματος που επικρατεί στους κόλπους των εργαζόμενων εκπαιδευτικών (και όχι μόνο). Ενός άρθρου όμως που κυκλοφορεί ευρέως στα μέσα, απλά και μόνο επειδή αγγίζει μια πραγματικότητα που διαστρεβλώνεται από την κυρίαρχη τάξη και δεν τολμά να θίξει, να αναδείξει η ρεφορμιστική-μικροαστική αριστερά. Ενός άρθρου όμως που απλά

Ο θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών, Σοφίας Χρηστίδου ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη μέσα σε συνθήκες έντονης πίεσης, που βίωνε στο σχολείο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «ατυχές περιστατικό». Δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που αφορά μόνο μια προσωπική τραγωδία. Είναι ένα σκληρό σύμπτωμα της εποχής: της λεγόμενης «κανονικότητας» που επιβάλλεται τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο σχολείο και στον

Οι μήνες κινηματικής ανυπαρξίας στον κλάδο των εκπαιδευτικών χρονίζουν και επικάθονται στον αρνητικό συσχετισμό για το σύνολο των εργαζομένων. Αυτή είναι και η βάση στην οποία ξετυλίγονται όλα τα νέα επεισόδια του απλώματος και βαθέματος της επίθεσης, της αντιλαϊκής αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης για λογαριασμό του κεφάλαιου. Η συνταγματική αναθεώρηση και η ολική αναμόρφωση του τοπίου στην εκπαίδευση αυτό ομολογούν,

Ανοίγει λοιπόν ο “διάλογος” με αφορμή το εθνικό απολυτήριο που θέλει να εφαρμόσει το υπουργείο παιδείας και η κυβέρνηση. Πόσο όμορφα και δημοκρατικά, πόσο αταξικά και ελεύθερα θα “συνδιαμορφώσουν το νέο σχολείο” όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς. Με μερικούς αστερίσκους φυσικά. Πρώτα πρώτα, στο ότι η βάση, η πολιτική κατεύθυνση ορίζεται από την κυβερνητική γραμμή που στα εργασιακά έχει κατοχυρώσει το