Εκπαίδευση

Μόλις χθες έγινε γνωστό ότι ο συνάδελφος Δημήτρης Χαρτζουλάκης καλείται σε ακρόαση με το ερώτημα της δυνητικής αργίας, γιατί ως εκλεγμένος στο ΔΣ του σωματείου του διαμαρτυρήθηκε από κοινού με μαθητές και συναδέλφους, για την πραγματοποίηση αξιολόγησης σε σχολείο του Πειραιά. Την ίδια μέρα εκδικάζεται και η Χρύσα Χοτζόγλου, η οποία βρίσκεται ήδη σε αργία, με το ερώτημα συνέχισης της

Ξεκινώντας από τον ίδιο τον τίτλο και το λαθεμένο πνεύμα του, ενδεικτικού ενός κλίματος που επικρατεί στους κόλπους των εργαζόμενων εκπαιδευτικών (και όχι μόνο). Ενός άρθρου όμως που κυκλοφορεί ευρέως στα μέσα, απλά και μόνο επειδή αγγίζει μια πραγματικότητα που διαστρεβλώνεται από την κυρίαρχη τάξη και δεν τολμά να θίξει, να αναδείξει η ρεφορμιστική-μικροαστική αριστερά. Ενός άρθρου όμως που απλά

Ο θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών, Σοφίας Χρηστίδου ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη μέσα σε συνθήκες έντονης πίεσης, που βίωνε στο σχολείο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «ατυχές περιστατικό». Δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που αφορά μόνο μια προσωπική τραγωδία. Είναι ένα σκληρό σύμπτωμα της εποχής: της λεγόμενης «κανονικότητας» που επιβάλλεται τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο σχολείο και στον

Οι μήνες κινηματικής ανυπαρξίας στον κλάδο των εκπαιδευτικών χρονίζουν και επικάθονται στον αρνητικό συσχετισμό για το σύνολο των εργαζομένων. Αυτή είναι και η βάση στην οποία ξετυλίγονται όλα τα νέα επεισόδια του απλώματος και βαθέματος της επίθεσης, της αντιλαϊκής αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης για λογαριασμό του κεφάλαιου. Η συνταγματική αναθεώρηση και η ολική αναμόρφωση του τοπίου στην εκπαίδευση αυτό ομολογούν,

Ανοίγει λοιπόν ο “διάλογος” με αφορμή το εθνικό απολυτήριο που θέλει να εφαρμόσει το υπουργείο παιδείας και η κυβέρνηση. Πόσο όμορφα και δημοκρατικά, πόσο αταξικά και ελεύθερα θα “συνδιαμορφώσουν το νέο σχολείο” όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς. Με μερικούς αστερίσκους φυσικά. Πρώτα πρώτα, στο ότι η βάση, η πολιτική κατεύθυνση ορίζεται από την κυβερνητική γραμμή που στα εργασιακά έχει κατοχυρώσει το

* Παραθέτουμε εκ νέου ένα άρθρο δημοσιευμένο στις 11/09/2025, με αφορμή το οριστικό ”όχι” του ΣτΕ για την επιστροφή των δυο επιπλέον μισθών στο δημόσιο.  Πάλη για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής, χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές “νομιμοποιημένων αιτημάτων”. Πάλη ενάντια στις αυταπάτες για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης, των αιτημάτων που “χωράνε” στις αντοχές της οικονομίας. Πάλη

Χωρίς καθόλου να χάσει χρόνο, το υπουργείο και η κυβέρνηση ήδη επεκτείνει το πλαίσιο της αξιολόγησης στα σχολεία, με νέο επεισόδιο το “Eduquality”. Πλέον μαθητές και γονείς θα έχουν τη δυνατότητα να αξιολογούν τη σχολική μονάδα (τι ακριβώς άραγε;), αντιδραστικοποιώντας παραπέρα το πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου για τα παιδιά του λαού, τους γονείς τους και φυσικά για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς.

Κάνοντας την ανάγνωση της οργής και της αντίθεσης του εργαζόμενου κόσμου απέναντι στις πολιτικές έντασης της αντεργατικής επίθεσης και φασιστικοποίησης, η κυβέρνηση φροντίζει από νωρίς να προφυλαχτεί. Η εφαρμογή και παγίωση της αξιολόγησης στο δημόσιο, μαζί με το προχώρημα των διώξεων αξιοποιώντας και το αναβαθμισμένο νομικό οπλοστάσιο των πειθαρχικών, δείχνουν ποια πολιτική ακολουθούν για λογαριασμό του κεφάλαιου, της αστικής τάξης.

Δεν χρειαζόταν να έρθει ο Σεπτέμβρης για να αντιληφθεί η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων καθηγητών και δασκάλων, το πόσο ανυπόφορη έχει πλέον γίνει η εργασιακή τους πραγματικότητα. Ήδη για δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές η αγωνία του καλοκαιριού για το που, πότε, εάν θα προσληφθούν (και για πολλούς συνεχίζεται) πήγαινε πλάι στην εξοργιστική κατάσταση του πενιχρού ταμείου ανεργίας, με την αύξηση των

Κάθε νέα χρονιά, κάθε νέο σχολικό έτος που φορτώνει περισσότερο βάρος κυβερνητικής επίθεσης στα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και αλαφρώνει από τις ζητούμενες αντιστάσεις και  αγώνες, γίνεται πιο ανυπόφορο. Είναι αυτές οι μέρες που εκατοντάδες χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές αγωνιούν για το πως θα έρθει και πως θα βγει η νέα χρονιά, με τις συνθήκες δουλειάς να γίνονται ολοένα και πιο

Το πρόσφατο περιστατικό με τη βίαιη, αναίτια προσαγωγή της εκπαιδευτικού Δήμητρας Τάσσου και γραμματέα του ΣΕΠΕ Αριστοτέλης, χωρίς να υπολογίζουν καν το 7 εβδομάδων βρέφος της παρατείνοντας την κράτησή της, είναι ενδεικτικό της έντασης της τρομοκρατίας. Όπως όμως και η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, που βγάζει τελικά για δεύτερη φορά σε αργία τη Χ. Χοτζόγλου, ανατρέποντας την προηγούμενη -αντίθετη-

Οι τελευταίες πολεμικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η εμπλοκή χώρας και λαού, τα εφιαλτικά σενάρια κυριαρχούν στις συζητήσεις, στο κλίμα, στις σκέψεις και την αγωνία του κόσμου της δουλειάς. Και δικαιολογημένα. Όμως κάθε άλλο παρά λυμένα είναι τα προβλήματα στη καθημερινότητα του λαού, στη βάση των πενιχρών εισοδημάτων, της ακρίβειας που τσακίζει κόκκαλα.

Οι αναπληρωτές, ως ένα μεγάλο τμήμα των