Τελικά φταίνε οι συνάδελφοι για τα κενά ή μήπως η πολιτική της κυβέρνησης;

Από πέρυσι η κυβέρνηση προσπαθεί να κατηγορήσει τις συναδέλφισσες εκπαιδευτικούς που είναι εγκυμονούσες ή βρίσκονται σε άδεια ανατροφής για τα κενά των αναπληρωτών που προκύπτουν στα σχολεία. Δεν είναι τυχαία η δήλωση της κ. Βούλτεψη που κατηγορεί τις εγκυμονούσες συναδέλφισσες για τα κενά των αναπληρωτών τη στιγμή που τα κενά αγγίζουν τις 21.000. Η συνεχής στόχευση της κυβέρνησης προς αυτή την κατεύθυνση αποδεικνύει ότι οι άδειες κύησης και ανατροφής αποτελούν σημαντικά δικαιώματα των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα σε αντίθεση με τον ιδιωτικό. Χρησιμοποιώντας όλη αυτή τη λασπολογία προσπαθούν να αξιοποιήσουν όλο αυτό το αντιδραστικό κλίμα για να κατηγορήσουν τους συναδέλφους με απώτερο στόχο να καταφέρουν να πάρουν πίσω κατακτήσεις και δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με κόπο και αγώνες.

Την ώρα που φυσικά διατυμπανίζουν ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα υπογεννητικότητας. Την ώρα που χιλιάδες αναπληρωτές-τριες δεν μπορούν να βρουν σπίτι στα νησιά γιατί η “βιομηχανία” του τουρισμού είναι πιο σημαντική και αναγκάζονται να μένουν στο αυτοκίνητο ή στην παραλία. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα οπού μητέρα – εργαζόμενη εκπαιδευτικός πήρε όλη της τη ζωή απ’τη Θεσσαλονίκη, ήρθε με το 4χρονο παιδί της να δουλέψει σε σχολείο των Χανίων, και μένει σε κάμπινγκ αρκετές μέρες γιατί δεν μπορεί να βρει σπίτι.

Αυτός είναι ο Γολγοθάς του αναπληρωτή – νεοδιόριστου εκπαιδευτικού που καλείται μέσα σε λίγες μέρες να μετακινηθεί σε ένα μέρος και να επιβιώσει με τον πενιχρό μισθό που θα παίρνει. Την ώρα που πολλοί συνάδελφοι δεν πάνε αναπληρωτές και παραιτούνται γιατί δεν μπορούν να επιβιώσουν με τον μισθό του εκπαιδευτικού. Την ώρα που οι περισσότεροι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί κάνουν δύο και τρεις δουλειές για να ζήσουν την οικογένειά τους.

Όλο αυτό το θράσος των κυβερνώντων πρέπει και μπορεί να το σπάσουν οι αγώνες των εκπαιδευτικών. Όλο αυτό το κλίμα υποταγής και φασιστικοποίησης που προωθείται στα σχολεία τα τελευταία χρόνια πρέπει να αποτελέσει τους όρους για να αναπτυχθεί η πάλη των εργαζόμενων εκπαιδευτικών. Για να μπορείς να ζεις από μια δουλειά, πρέπει να παλέψεις για αυξήσεις στους μισθούς, για να μπορείς να συνεχίσεις να βρίσκεσαι στο ελληνικό δημόσιο σχολειό πρέπει να παλέψεις ενάντια στην τρομοκρατία, την αξιολόγηση και τη φασιστικοποίηση που βιώνουμε καθημερινά οι εκπαιδευτικοί. Ας μην περιμένουμε άλλες υποσχέσεις στη ΔΕΘ ή αλλαγές στην κυβέρνηση, ας παλέψουμε μέσα από τα σωματεία μας για τη ζωή που θέλουμε.