Μισθοί

Όσοι αρρώστησαν ή έχουν δικό τους άνθρωπο άρρωστο, εν τέλει η πλειοψηφία του χανιώτικου λαού, ξέρουν τι συμβαίνει. Ξέρουν ότι το νοσοκομείο Χανίων υπολειτουργεί με μια σειρά κλινικές του να κατεβάζουν ρολά. Πρόκειται για τη βασική, κεντρική και μοναδική δομή υγείας που διαθέτει  ο νομός Χανίων. Επίσης  εδώ και αρκετά χρόνια  εξυπηρετεί και το νομό Ρεθύμνου που πρακτικά δεν έχει

Όσο η οργή των εργαζομένων και των παιδιών τους ξεχύνεται στους δρόμους της Ευρώπης, άλλο τόσο πέφτουν οι μάσκες. Πριν καν κυβερνήσει η ακροδεξιά της Λεπέν, αυτή συστρατεύεται με τον Μακρόν, ο οποίος  στο διάγγελμά του παρέμεινε άκαμπτος στην πολιτική λιτότητας, αιτία της δίκαιης οργής του λαού, και εξήγγειλε ακόμη πιο άγρια καταστολή τρίζοντας τα δόντια του κράτους του νόμου.

Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ιδιαίτερα από τα μνημόνια και μετά έχουν βιώσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στις κατακτήσεις τους. Μισθοί πείνας, κατάργηση του 5ημερου και του 8ωρου, χτύπημα στον κοινωνικό μισθό (Νοσοκομεία υπό διάλυση, παιδεία για λίγους και εκλεκτούς με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους, κλπ), εξωφρενική ακρίβεια στα βασικά αγαθά, νοίκια και ρεύμα στα ύψη.

Σε εποχές σφοδρής αντεργατικής επέλασης με κυρίαρχη προς ώρας την αντιδραστική ρότα και στο επίπεδο των πολιτικών εξελίξεων, θάλεγε κανείς πως ο ενδο-αριστερός «εμφύλιος» είναι πολυτέλεια. Κάτι τέτοιο, παρότι έχει κάποια βάση, είναι ωστόσο ολέθριο λάθος όταν φτάνει ν’ ακυρώνει την αντίληψη ενότητα και πάλη, που είναι όχι μόνο θεμιτή και ζωογόνος για το μαζικό κίνημα της εργατικής τάξης και

Από τις 15 Σεπτεμβρίου εργαζόμενοι και νεολαία διαδηλώνουν μαζικά στους δρόμους πολλών πόλεων της Γαλλίας. Για τους εργαζόμενους η αφορμή είναι γνωστή: το αυξημένο κόστος της ζωής και ότι οι μισθοί δεν ανταποκρίνονται καθόλου σε αυτό. Παράλληλα οι μαθητές στα Λύκεια της χώρας διαμαρτύρονται και οργανώνουν καταλήψεις και διαδηλώσεις για την έλλειψη εκπαιδευτικών, τον υπερπληθυσμό στις τάξεις και για τις

Ένα θέμα που απασχολεί τις τελευταίες μέρες φαίνεται να είναι η συμπεριφορά μιας νηπιαγωγού προς έναν μαθητή σε σχολείο στα Άνω Λιόσια και ο ξυλοδαρμός της ίδιας απ’ τους γονείς του μαθητή, εντός της σχολικής μονάδας. Φυσικά, ένα τέτοιο ζήτημα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις τόσο στα κοινωνικά μέσα όσο και στα ΜΜΕ. Ο καθένας κατηγορεί είτε τη συνάδελφο είτε τους

Σε απεργιακό κλίμα βρίσκονται μια σειρά πόλεις στην Ιταλία το μήνα που διανύουμε. Στις 7 Σεπτεμβρίου κηρύχθηκε από τα περισσότερα συνδικάτα εργαζομένων στα τρένα, πανεθνική απεργία με αιτήματα αυξήσεις στους μισθούς, καλύτερες συνθήκες εργασίας και κανόνες ασφαλείας. Έπειτα στις 19/9 αποφασίστηκε απεργία στις εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές, ενώ πάλι στις 21/9 κηρύχθηκε απεργία από το τεχνικό και διοικητικό προσωπικό στα τρένα.

Μήνες τώρα καθημερινά στα ΜΜΕ γίνονται αναλύσεις επί αναλύσεων για το περίφημο πακέτο της ΔΕΘ που θα εξαγγείλει ο Μητσοτάκης. Το πακέτο θα ήταν γενναιόδωρο, μιας και η «συνετή» διαχείριση των επτά χρόνων από την κυβέρνηση της Ν.Δ. δίνει πλέον, όπως δηλώνουν,  περιθώρια για μια κάποια ανακούφιση στον εργαζόμενο λαό που στενάζει στην ανέχεια από την ακρίβεια, όπως όλοι αναγκάζονται

Από πέρυσι η κυβέρνηση προσπαθεί να κατηγορήσει τις συναδέλφισσες εκπαιδευτικούς που είναι εγκυμονούσες ή βρίσκονται σε άδεια ανατροφής για τα κενά των αναπληρωτών που προκύπτουν στα σχολεία. Δεν είναι τυχαία η δήλωση της κ. Βούλτεψη που κατηγορεί τις εγκυμονούσες συναδέλφισσες για τα κενά των αναπληρωτών τη στιγμή που τα κενά αγγίζουν τις 21.000. Η συνεχής στόχευση της κυβέρνησης προς αυτή

Οι επιμέρους κατακτήσεις είναι το υποπροϊόν και όχι το κύριο προϊόν της ταξικής πάλης, για να θυμηθούμε και το Λένιν. Ζητούμενο είναι η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι μέσα από την πείρα τους να ξανακατακτήσουν αυτή την αλήθεια, που άλλωστε έχει ιστορικά επιβεβαιωθεί.Πως η ζωή όλων των ανθρώπων της δουλειάς  γίνεται καλύτερη μόνο όταν η διαμόρφωση όρων πάλης, με

Κοινή παραδοχή σε κάθε συζήτηση μεταξύ συναδέλφων, σε συλλόγους, στις (όποιες) συνελεύσεις, η επικέντρωση στο κομμάτι του μεροκάματου, σε σχέση και με την πανάκριβη ζωή που επιδεινώνει την καθημερινότητα. Όλη η προηγούμενη χρονιά, ο κάθε μήνας, η κάθε βδομάδα, ήταν για εκατοντάδες χιλιάδες δάσκαλους και καθηγητές στα δημόσια σχολειά ένας μαραθώνιος για να καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα. Η απογευματινή

Ο ασυγκράτητος πληθωρισμός, ανεξάρτητα από που προέρχεται, είναι μια πραγματικότητα που υφίστανται οι εργαζόμενοι που  περιορίζει ακόμη και στερεί βασικές ανάγκες της ζωής τους.  Ξεκάθαρα όπως δείχνουν τα στοιχεία,  αλλά  κύρια η ίδια  η ζωή, πρόκειται για τον πληθωρισμό των φτωχών.

Οι ραγδαίες ανατιμήσεις αφορούν  τρόφιμα, ηλεκτρικό, δαπάνες περίθαλψης, ένδυσης και γενικά δαπάνες όπου οι εργαζόμενοι ανελαστικά καταναλώνουν το σύνολο