Μισθοί

Σε σύλληψη και κράτηση στο αυτόφωρο 9 εργαζομένων που δούλευαν στον κλάδο της εστίασης προχώρησε η αστυνομία το βράδυ της 5 Απρίλη, με τη δικαιολογία ότι δεν είχαν τα απαραίτητα έγγραφα υγειονομικού ενδιαφέροντος για να εργαστούν. Την ώρα που οι μισθοί φτώχειας γίνονται μισθοί πείνας, τα εξαντλητικά ωράρια γίνονται καθεστώς στη λεγόμενη βαριά βιομηχανία της χώρας, το αστικό κράτος και

Πλέον, ένα σεβαστό χρονικό διάστημα μετά τις μεγαλειώδεις ως προς τη συμμετοχή του κόσμου, απεργιακές συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις της 28^ης Φεβρουαρίου, μπορούν να αποτιμηθούν με μια σχετική ασφάλεια οι δυνατότητες συνέχειας κίνησης στου δρόμου, όλου εκείνου του δυναμικού που ξεχύθηκε στις 28/2. Γεγονός είναι, ότι το σύνολο των δυνάμεων με αναφορά στην Αριστερά, τοποθετήθηκαν για την αναγκαιότητα της συνέχισης … έως και

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ, ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
• ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Οι κοσμοπλημμύρες στις 26 Γενάρη και στις 28 Φλεβάρη  καταγγελίας του εγκλήματος στα Τέμπη, ήταν ταυτόχρονα εκδήλωση στους δρόμους της γενικευμένης οργής των εργαζομένων. Οργής λόγω της  ασφυξίας που τους προκαλεί η λεηλασία των μισθών, οι

Ν’ αποκτήσει υπόσταση η πάλη των λαών

Πάλη για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς

Όχι δαπάνες για τον πόλεμο

Οι ιμπεριαλιστές μιλούν για ειρήνη την ίδια ώρα που ετοιμάζουν τους επόμενους γύρους πολεμικών ανθρωποσφαγείων. Ο “πρωταγωνιστής της Ειρήνης” στην Ουκρανία διαπραγματεύεται εναντίον όλων στη βάση της ισχύος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Θέλει τις σπάνιες γαίες, αλλά

Ακόμα ένας εργάτης θυσίασε τη ζωή του για να βγει το μεροκάματο. Αυτή τη φορά ένας 70χρονος(!) οικοδόμος καθώς δούλευε σε σκαλωσιά οικοδομής σε ένα χωριό της Φωκίδας έπεσε και έχασε τη ζωή του. Η πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο που υπηρετείται από όλες τις κυβερνήσεις έχει διαλύσει το δικαίωμα των εργαζομένων σε μια

Η βάση της δύσκολης πραγματικότητας που ζουν δισεκατομμύρια μαζών σε όλο το πλανήτη είναι πως, η ταξική πάλη, που δε σταματά ούτε με εξαγγελίες ούτε με διαταγές και νόμους, διεξάγεται με πολύ αρνητικούς όρους για τους λαούς. Μάλιστα, ιδιαίτερα στην πολύ αρνητική αυτή συγκυρία, με τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και κόντρες παροξυμμένες, με δοσμένη τη βαθιά αθεράπευτη κρίση του συστήματος, η

Στους δρόμους λαέ μπορείς να τους νικήσεις. Αυτό νιώσαμε όλοι όταν στις 28/02 επαναλήφθηκαν ακόμα μεγαλύτερες κοσμοπλημμύρες από την 26/01 Αυτή η αίσθηση είναι αλήθεια πως θέλει πολύ δρόμο αγώνα, για να γίνει ξανά βεβαιότητα στην νεολαία και στον κόσμο της δουλειάς. Χρειάζονται μεγάλες προσπάθειες για να υπάρξουν νίκες. Για να παραχθούν αποτελέσματα και να διαφοροποιηθούν οι συσχετισμοί.

Είναι ωστόσο

Δύο  χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη σμίγουμε στους ίδιους δρόμους του αγώνα που κατά χιλιάδες σ’ όλη τη χώρα σμίξαμε και στις 17 Νοέμβρη και στην απεργία στις 20 του Νοέμβρη και στις κοσμοπλημμυρισμένες πλατείες και δρόμους στις 26 Γενάρη. Σμίγουμε στον αγώνα ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης που (με μοναδικό κίνητρο της κίνησής του το κέρδος) απαξιώνει τις

Την ώρα που ο κόσμος της δουλειάς παλεύει να ανταπεξέλθει στην ακρίβεια των ενοικίων, των ειδών πρώτης ανάγκης, στο ρεύμα  και στα καύσιμα, οι τράπεζες, οι μεγάλες επιχειρήσεις της ενέργειας, οι αλυσίδες των σουπερ μάρκετ και συνολικά το κεφάλαιο  ανακοινώνουν κέρδη εκατομμυρίων ευρώ. Τη στιγμή που οι εργαζόμενοι και η εργατική τάξη χρυσοπληρώνουν  ξανά και ξανά την περίθαλψη   και

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία (όπως αυτά καταγράφονται στο «ΒΗΜΑ»), η αύξηση των ενοικίων από το 2017 ως τη χρονιά που μας πέρασε, αγγίζει ως και το 100%, με την τάση αυτή να καταγράφεται και στις, μόνο κατ’ όνομα πλέον, φθηνές γειτονιές. Αποτέλεσμα είναι, κατά μέσο όρο τα ενοίκια να φτάνουν να απαιτούν ως και έναν ολόκληρο μισθό. Το ολοένα και

Η ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΡΙΚΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΘΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΠΑΛΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης αυτοί που μοχθούν και παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας εξοντώνονται στη δουλειά και αποστερούνται τα βασικά αγαθά μιας ανθρώπινης ζωής. Φυσικά, γι’ αυτή την κατάφωρη αδικία δε φταίει η τεχνολογία και η επιστήμη.

Το ηλεκτρικό, το νοίκι, τα τρόφιμα,

Σε κάθε γωνιά της χώρας, σε κάθε πόλη που καλείται ένας δάσκαλος ή καθηγητής να διδάξει στο δημόσιο σχολειό, η εξοργιστική εργασιακή συνθήκη δε διαφέρει και πολύ. Μάλιστα, για δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς είτε αναπληρωτές, είτε νεοδιόριστους είτε ακόμα και για τους μόνιμους, η έγνοια και η δίκαιη οργή που εκφράζεται και συζητιέται τη περίοδο αυτή όντας όμως εκτός μιας κίνησης,