Μισθοί

Έχει περάσει μια εβδομάδα από το νέο έγκλημα του κεφαλαίου στη μπισκότοβιομηχανία της βιολαντα. Ένα έγκλημα της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο, το οποίο για ακόμα μια φορά αποκαλύπτει στα μάτια του κόσμου της δουλειάς και του μόχθου τους στυγνούς όρους εκμετάλλευσης που επιβάλλει στην εποχή μας η κυριαρχία των δυνάμεων της κεφαλαιοκρατίας.

Το νέο αυτό περιστατικό

* Παραθέτουμε εκ νέου ένα άρθρο δημοσιευμένο στις 11/09/2025, με αφορμή το οριστικό ”όχι” του ΣτΕ για την επιστροφή των δυο επιπλέον μισθών στο δημόσιο.  Πάλη για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής, χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές “νομιμοποιημένων αιτημάτων”. Πάλη ενάντια στις αυταπάτες για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης, των αιτημάτων που “χωράνε” στις αντοχές της οικονομίας. Πάλη ενάντια στη

Ο λαός και η εργατική τάξη της Μινεάπολης των ΗΠΑ βιώνει τις τελευταίες εβδομάδες σκηνικά ωμής και δολοφονικής βίας από την ομάδα ICE του αμερικάνικου κράτους. Πρόσφατα είχαμε και τη 2η δολοφονία Αμερικανού αλληλέγγυου που απλά βιντεοσκοπούσε την φασιστική δράση της ομάδας αυτής. Λίγους μήνες πριν είχαμε στο Λος Άντζελες αντίστοιχα πογκρόμ μεταναστών με την αμερικάνικη κυβέρνηση να απαντάει στις

Η φτωχομεσαία αγροτιά και οι κτηνοτρόφοι εδώ και 45 μέρες περίπου δίνουν ένα σπουδαίο αγώνα. Σπουδαίο για να μπορούν να μείνουν στα χωράφια τους και να μπορούν να ζουν από τη δουλειά τους.

Συγκεκριμένα σε αυτή τη φάση, βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή στον αγώνα τους. Τα μπλόκα που είναι ο κορμός των κινητοποιήσεων, και όχι οι καλοθελητές και κολαούζοι της

Όχι στην απάτη του διαλόγου, κλιμάκωση του αγώνα με το κοινό αίτημα όλων των αγροκτηνοτροφων που είναι :

Εισόδημα τέτοιο που να μπορούν να ζήσουν και να παραμείνουν στη δουλειά τους.

Παρακάτω η συνέντευξη τύπου του Νεκτάριου Κοκολαντωνάκη,  μέλους της Συλλογικότητας Αντίσταση και Πάλη, στην Ερτ Χανίων

Η συζήτηση και επικείμενη ψήφιση του προϋπολογισμού για τη νέα χρονιά, βρίσκει δεκάδες χιλιάδες αγροτοκτηνοτρόφους στα μπλόκα, στην πάλη για την επιβίωσή τους. Μιας μάχης σε εξέλιξη, του δίκαιου αγώνα των φτωχομεσαίων αγροτών απέναντι στις πολιτικές του κεφάλαιου, της κυβέρνησης, της ΕΕ που θέλουν να τους ξεκληρίσουν, να τους έχουν υποταγμένους στα θέλω τους. Η συμπαράσταση του κόσμου της δουλειάς

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

17  χρόνια μετά τη δολοφονία του 15χρονου, Αλέξη Γρηγορόπουλου από την αστυνομία, η κρατική καταστολή και η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής  γίνεται ολοένα και περισσότερο  βασική πλευρά της λειτουργίας του συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

Νόμοι ενάντια στο δικαίωμα στη διαδήλωση και την απεργία, διώξεις για όποιον αντιστέκεται και γενικευμένη κρατική τρομοκρατία και καταστολή,

Δεκάδες χιλιάδες νέοι κυρίως άνθρωποι του μόχθου στην αγροτική ύπαιθρο βρίσκονται σε αγωνιστικό αναβρασμό με αιχμή ανάμεσα σε άλλα, το αίτημα να πάψει η στάση πληρωμών λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ και να τους δοθούν άμεσα οι ενισχύσεις που δικαιούνται.

Ξεκάθαρο  είναι  πως το συνεχώς αυξανόμενο κόστος παραγωγής, αλλά και το κόστος ζωής και οι χαμηλές τιμές παραγωγού, είναι διαρκής τάση της δράσης

Ο κόσμος των εκμεταλλευτών, τα παράσιτα, τα λαμόγια και όλο το κηφηναριό  είναι καιρός να μάθουν τι σημαίνει  η οργή που γεννά το άδικο και η ωμή κοροϊδία κατά των ανθρώπων του μόχθου. Ας μη τολμήσουν λοιπόν να χτυπήσουν τους αγρότες και το δίκαιο αγώνα που αυτοί δίνουν κατά του ξεκληρίσματός τους. Η εργατική τάξη, όλοι οι εργαζόμενοι της πόλης

Πανηγυρικές φωτογραφίες, διθυραμβικές δηλώσεις των στελεχών του συστήματος, αλλά και των (κρατικοδίαιτων, ξεπουλημένων) συνδικαλιστικών ηγεσιών των εργαζομένων, για την “εθνική επιτυχία”, τη συμφωνία, για τις συλλογικές συμβάσεις. Ίσως κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, να συμφιλίωσαν τον θηρευτή με το θήραμα, να “κατήργησαν” (ξανά) την ταξική πάλη, να βρήκαν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της δουλειάς και του κεφαλαίου. Αλλά για

«Λαέ μη σφίγγεις άλλο το ζωνάρι, μην έχεις πια την πείνα για καμάρι» ήταν οι στίχοι που αγγίξανε όσο τίποτε άλλο τις μάζες των κολασμένων τον Ιούνη του 1973 στο μεγάλο μας Τσίρκο, το σπουδαίο αντιπολεμικό- αντιφασιστικό- αντιιμπεριαλιστικό θεατρικό του Ιάκωβου Καμπανέλη, που άφησε εποχή κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Νοέμβρη και τα επόμενα χρόνια.

Στις μέρες μας η αστική τάξη

Με αρχή την εξέγερση του 1973, η νεολαία, η εργατική τάξη, ο λαός της χώρας μας για μια ολάκερη εποχή αρκετών χρόνων πήγε κόντρα στις επιλογές της ντόπιας πλουτοκρατίας συγκροτώντας αποφασιστικά τα μέτωπα πάλης του.

Η δεκαετία, των ιστορικής σημασίας αγώνων, του 1940 δεν ήταν μακρινή και ο διεθνής συσχετισμός, παρά τις κρίσιμες ήττες, παρέμενε θετικός για την πλευρά των