Συσχετισμοί

Είναι δεδομένο, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ πως το πρόσωπο Τραμπ διανύει τη δύση του στη διακυβέρνηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Βεβαίως δεν είναι καθόλου ασήμαντα τα δύο χρόνια που απομένουν, ανεξάρτητα του πόσο θα συνεργαστεί με τους δημοκρατικούς στο κογκρέσο όπως ήδη δηλώνει. Δεδομένο είναι επίσης πως το μεγαλύτερο βαθύ αστικό ιμπεριαλιστικό κράτος (υπερδύναμη ισχύος με ώριμους θεσμούς, διεθνείς

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες της ΔΕΘ και οι παρουσιάσεις των προγραμμάτων των κομμάτων της αντιπολίτευσης έβαλαν εκ νέου τις βάσεις για μια κουβέντα, ένα κλίμα συζήτησης που ίσως μας πάει μέχρι τις εκλογές. Δημιουργούνται νέοι ή ενισχύονται παλιοί εκβιασμοί και ψευτοδιλήμματα για τον κόσμο της δουλειάς και του μόχθου. Ορθώνονται αντιδραστικά ιδεολογήματα που σκοπό έχουν να πείσουν, (πειθαναγκάσουν) την εργατική τάξη

Μήνες τώρα καθημερινά στα ΜΜΕ γίνονται αναλύσεις επί αναλύσεων για το περίφημο πακέτο της ΔΕΘ που θα εξαγγείλει ο Μητσοτάκης. Το πακέτο θα ήταν γενναιόδωρο, μιας και η «συνετή» διαχείριση των επτά χρόνων από την κυβέρνηση της Ν.Δ. δίνει πλέον, όπως δηλώνουν,  περιθώρια για μια κάποια ανακούφιση στον εργαζόμενο λαό που στενάζει στην ανέχεια από την ακρίβεια, όπως όλοι αναγκάζονται

1η είδηση: 24ωρες ή 48ωρες προσλήψεις μέσω εφαρμογής στο κινητό, με την εργοδοσία και το κεφάλαιο συνολικά να πραγματώνουν το λεγόμενο flexicurity, εργαζόμενοι δηλαδή για όσο και όποτε ζητηθούν, πλήρως υποταγμένοι στα θέλω των εκμεταλλευτών τους.

2η είδηση: Από την παραδοχή της ελληνικής εμπλοκής (και) στις ιμπεριαλιατικές επεμβάσεις της Μέσης Ανατολής, στα πανηγύρια τώρα, μετά τις καταρρίψεις 2 βαλιστικών πυραύλων

Κάπως έτσι τοποθέτησε πρόσφατα το ζήτημα στο βάθρο που του πρέπει, ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ σε πρόσφατη ομιλία του.

Από πού εκκινεί για εμάς η συζήτηση μα και οι φόβοι του συστήματος τους, απέναντι σε τι και ποιους σταθερά και με συνέπεια οχυρώνονται;

Έχουμε την άποψη μας και τις εκτιμήσεις μας.

Διανύουμε μια εποχή στην οποία το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό

Για ενότητα σε αριστερή κατεύθυνση απαιτείται ισχυρή επαναστατική αριστερά  μέσα από βήματα εργατικής συγκρότησης

Το «η ισχύς εν τη ενώσει» ισχύει σ’ όλες τις δράσεις του ανθρώπου, μα και σ’ όλη τη φύση. Δεν ανακαλύπτουν την Αμερική επομένως αυτοί που κάθε τόσο διαλαλούν την ανάγκη της ενότητας, ενώ συχνά ο στόχος τους είναι το εμπόριο ενότητας. Αυτή η δυνατότητα (το

Το ρήγμα

Αναφερθήκαμε στο προηγούμενο άρθρο στο ρήγμα που διαμορφώνεται «από πάνω μέχρι κάτω» στη συνοχή του συστήματος και τις ευνοϊκές προϋποθέσεις που αυτό διαμορφώνει για την ανάπτυξη του κινήματος. Ας πούμε κάποια πράγματα περισσότερο.
Οπως και στο προηγούμενο αναφερθήκαμε, υφίσταται καταρχήν μια σοβαρή διάσταση στο επίπεδο των ιμπεριαλιστικών–καπιταλιστικών δυνάμεων και σχηματισμών. Στην πραγματικότητα δεν υφίσταται πλέον ένα συγκεκριμένο και

Οι εκδοχές των πραγμάτων

Ολοι πλέον αντιλαμβάνονται ότι η κατάσταση στον κόσμο διαμορφώνεται με εξαιρετικά αρνητικό και επικίνδυνο τρόπο. Οποια από τις “τρέχουσες” εκδοχές του πράγματος κι αν εξετάσει κανείς, θα δει ότι μόνο αρνητικές πλευρές έχουν για τους λαούς. Είτε αυτή της επιβολής της αμερικανικής κυριαρχίας, είτε ενός νέου συμβιβασμού ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (μερικού ή συνολικού), είτε της

Σαν ένα μεγάλο κομμάτι του εργαζόμενου κόσμου ευρύτερα, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στο δημόσιο βιώνουν και αυτοί τα αποτελέσματα της κλιμάκωσης της επίθεσης σε κατακτήσεις και δικαιώματα. Μιας επίθεσης που αφορά την πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο, με πυρήνα της στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης σε 8ωρο, μισθούς, συνθήκες δουλειάς, ασφάλιση. Συμπλήρωμα αυτής, η πολιτική των αλυσοπρίονων σε

Ο θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών, Σοφίας Χρηστίδου ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη μέσα σε συνθήκες έντονης πίεσης, που βίωνε στο σχολείο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «ατυχές περιστατικό». Δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που αφορά μόνο μια προσωπική τραγωδία. Είναι ένα σκληρό σύμπτωμα της εποχής: της λεγόμενης «κανονικότητας» που επιβάλλεται τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο σχολείο και στον

Η επέτειος της 8 Μάρτη είναι σημαντική μέρα για τη συμβολή της γυναίκας στην υπόθεση του αγώνα και της απελευθερωτικής προοπτικής της εργατικής τάξης. Όπως και κάθε επέτειος της ένδοξης πορείας του Ε.Ε.Κ.Κ. ζωντανεύει στους επίκαιρους αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, το πόλεμο και την κλιμακούμενη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής. 

Η γυναίκα, και στην εποχή μας όπως και πάντα, δεν είναι

του Βασίλη Σαμαρά

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 317, στις 27/4/1996

Ζούμε σε μια εποχή δύσκολη. Το καπιταλιστικό σύστημα κυριαρχεί σε παγκόσμια κλίμακα πολιτικά οικονομικά ακόμη και σε επίπεδο ιδεών απόψεων «αξιών». Αυτή η κυριαρχία εκφράζεται ακόμη και στις απόψεις εκείνων που το «αντιπολιτεύονται» και κάπως έτσι έχουμε τις διάφορες «αριστερές» λιτότητες τον «σοσιαλισμό της αγοράς» κλπ.

Ταυτόχρονα αντανακλάται με έναν τρόπο ακόμη και στις απόψεις αυτών που θέλουν να το ανατρέψουν με αποτέλεσμα την δημιουργία τάσεων «φυγής» είτε προς τα «εμπρός» («εδώ και τώρα»)