Γαλλία

Είναι δεδομένο, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ πως το πρόσωπο Τραμπ διανύει τη δύση του στη διακυβέρνηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Βεβαίως δεν είναι καθόλου ασήμαντα τα δύο χρόνια που απομένουν, ανεξάρτητα του πόσο θα συνεργαστεί με τους δημοκρατικούς στο κογκρέσο όπως ήδη δηλώνει. Δεδομένο είναι επίσης πως το μεγαλύτερο βαθύ αστικό ιμπεριαλιστικό κράτος (υπερδύναμη ισχύος με ώριμους θεσμούς, διεθνείς

Πρόσφατα στοιχεία συστημικών οργανισμών (Oxfam, παγκόσμια έκθεση ανισότητας) αποκαλύπτουν τις όλο και πιο ακραίες διαστάσεις του χάσματος πλουσίων – φτωχών του πλανήτη. Παράδειγμα, το κορυφαίο 10% των εισοδηματιών κερδίζει περισσότερα από το υπόλοιπο 90% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ μόλις 12 δισεκατομμυριούχοι παγκοσμίως κατέχουν 18,3 τρις δολάρια που είναι περισσότερα απ’ ότι κατέχει το φτωχότερο 50% της ανθρωπότητας.

Ακόμη και στην

Η κοινωνική αναταραχή δεν είναι μια προσωρινή θαυμάσια κατάσταση γι’ αυτούς που ασφυκτιούν στο ζόφο που επιβάλει η επίθεση του κεφαλαίου.

Η αντίσταση στην επίθεση είναι όρος για την υπεράσπιση της ζωής των εργαζομένων και της νέας γενιάς. Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού είναι αδίστακτες τίγρεις και απλώνουν τη βαρβαρότητα. Όμως και οι λαοί επιμένοντας να θέλουν να

Εδώ και μέρες, βδομάδες πλέον, ο ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας υποστηρίζεται και συμπαρασύρει ευρύτερα εργαζόμενα στρώματα του λαού. Τα δίκαια αιτήματα για μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών (53% των σχολείων δεν έχουν επαρκή κάλυψη), για σχολικές υποδομές, συναντούν τις ανάγκες του γαλλικού λαού να παλέψει για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τη περίθαλψη που ισοπεδώνονται. Αντίστοιχα στην Ισπανία, ο λαός βρίσκεται στους δρόμους

Κοινός τόπος με βάση τη κοινή λογική, αλλά και τα ίδια τα συστημικά ΜΜΕ, είναι πως σ’ όλη την Ευρώπη η πολιτική της λιτότητας είναι το υπόβαθρο του ξεσηκωμού της νεολαίας και παντού έχει τη στήριξη του συνόλου των εργαζομένων. Οι οικογένειες των μαθητών στις εργατοσυνοικίες του Παρισιού και όλης της Γαλλίας, του Βελγίου κ.ο.κ. ασφυκτιούν όταν οι μισθοί λεηλατούνται

Η πρόσφατη και προκλητική αποφυλάκιση του Κασιδιάρη, υπαρχηγού της εγκληματικής φασιστικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής, που ακολούθησε τις αποφυλακίσεις όλων των μελών της, με την επίσης προκλητική προβολή της από τα ΜΜΕ, φούσκωσε ως φάνηκε τα πανιά (απαίτηση των καιρών) για νέες εγκληματικές δράσεις των φασιστών σε μια περίοδο που φουντώνει η οργή του κόσμου της δουλειάς από την ανελέητη επίθεση

Δε θα σταθούμε στη σύγκριση της μαθητικής εξέγερσης με το Μάη του 68, όπως ήδη πολλές πλευρές κάνουν με ευκολία. Εκείνα τα χρόνια με αιχμή τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα, η πάλη των λαών είχε τις τελευταίες της αναλαμπές απέναντι στην επικράτηση του ρεβιζιονισμού στο Εργατικό Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα και αυτό που ακολούθησε οδήγησε στη σημερινή κατάσταση διάλυσης

Τα χιλιόμετρα που χωρίζουν τη μακρινή Σάμο έως το Παρίσι ή τις άλλες γαλλικές πόλεις, στις οποίες η νεολαία και οι εργαζόμενοι ξαναβγαίνουν στο δρόμο απαιτώντας το δίκιο τους, είναι πολλά, πάνω από 3000. Όμως το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου λαμβάνει πριν από ‘λους τα μηνύματα και ενεργοποιεί κάθε εξουσία, μηχανισμό, στρατευμένο προσωπικό προκειμένου να τσακίσει αντιστάσεις εν

Από τις 15 Σεπτεμβρίου εργαζόμενοι και νεολαία διαδηλώνουν μαζικά στους δρόμους πολλών πόλεων της Γαλλίας. Για τους εργαζόμενους η αφορμή είναι γνωστή: το αυξημένο κόστος της ζωής και ότι οι μισθοί δεν ανταποκρίνονται καθόλου σε αυτό. Παράλληλα οι μαθητές στα Λύκεια της χώρας διαμαρτύρονται και οργανώνουν καταλήψεις και διαδηλώσεις για την έλλειψη εκπαιδευτικών, τον υπερπληθυσμό στις τάξεις και για τις

Αν μείνουμε στα τελευταία αποτελέσματα των εκλογών στα Γερμανικά κρατίδια το πιο χαρακτηριστικό δεν είναι η πράγματι εκρηκτική άνοδος του ακροδεξιού Afd. Άλλωστε τα αποτελέσματα διαφέρουν από κρατίδιο σε κρατίδιο του ομοσπονδιακού γερμανικού κράτους με χαρακτηριστική την επικράτηση, της τουρκικής καταγωγής Ελιφ Έραπλ του κόμματος της Αριστεράς στο Βερολίνο.

Κοινό χαρακτηριστικό στα κρατίδια όπου έγιναν εκλογές, είναι η ψήφος οργής

Σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου εντείνουν την επίθεσή τους στους εργαζόμενους στο πλαίσιο τώρα της ενεργειακής κρίσης, που είναι ήδη γεγονός, ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν. Πιο συγκεκριμένα με βάση τους ευνοϊκούς γι’ αυτές τις δυνάμεις συσχετισμούς επιδιώκουν και επιβάλλουν, κάνοντας την κρίση ευκαιρία, ακόμη πιο στυγνή εκμετάλλευση και

Από την Προλεταριακή Σημαία:

Γιατί αποκωδικοποίηση; Επειδή είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί κανείς σήμερα να “αναγνώσει” και αναγνωρίσει όσα λέγονται, γράφονται και ακούγονται. Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό και ούτε περιορίζεται στα λεγόμενα του τάδε ή του δείνα πολιτικού παράγοντα, δημοσιογράφου ή σχολιαστή. Κρατάει πολλά χρόνια και έχει διαμορφώσει πραγματικούς “κώδικες” διαστροφής εννοιών μέσα από τις οποίες εξελίσσεται μια