Αυξήσεις

Όσο η οργή των εργαζομένων και των παιδιών τους ξεχύνεται στους δρόμους της Ευρώπης, άλλο τόσο πέφτουν οι μάσκες. Πριν καν κυβερνήσει η ακροδεξιά της Λεπέν, αυτή συστρατεύεται με τον Μακρόν, ο οποίος  στο διάγγελμά του παρέμεινε άκαμπτος στην πολιτική λιτότητας, αιτία της δίκαιης οργής του λαού, και εξήγγειλε ακόμη πιο άγρια καταστολή τρίζοντας τα δόντια του κράτους του νόμου.

Εδώ και μέρες, βδομάδες πλέον, ο ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας υποστηρίζεται και συμπαρασύρει ευρύτερα εργαζόμενα στρώματα του λαού. Τα δίκαια αιτήματα για μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών (53% των σχολείων δεν έχουν επαρκή κάλυψη), για σχολικές υποδομές, συναντούν τις ανάγκες του γαλλικού λαού να παλέψει για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τη περίθαλψη που ισοπεδώνονται. Αντίστοιχα στην Ισπανία, ο λαός βρίσκεται στους δρόμους

Η πρόσφατη και προκλητική αποφυλάκιση του Κασιδιάρη, υπαρχηγού της εγκληματικής φασιστικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής, που ακολούθησε τις αποφυλακίσεις όλων των μελών της, με την επίσης προκλητική προβολή της από τα ΜΜΕ, φούσκωσε ως φάνηκε τα πανιά (απαίτηση των καιρών) για νέες εγκληματικές δράσεις των φασιστών σε μια περίοδο που φουντώνει η οργή του κόσμου της δουλειάς από την ανελέητη επίθεση

Σε εποχές σφοδρής αντεργατικής επέλασης με κυρίαρχη προς ώρας την αντιδραστική ρότα και στο επίπεδο των πολιτικών εξελίξεων, θάλεγε κανείς πως ο ενδο-αριστερός «εμφύλιος» είναι πολυτέλεια. Κάτι τέτοιο, παρότι έχει κάποια βάση, είναι ωστόσο ολέθριο λάθος όταν φτάνει ν’ ακυρώνει την αντίληψη ενότητα και πάλη, που είναι όχι μόνο θεμιτή και ζωογόνος για το μαζικό κίνημα της εργατικής τάξης και

Σε απεργιακό κλίμα βρίσκονται μια σειρά πόλεις στην Ιταλία το μήνα που διανύουμε. Στις 7 Σεπτεμβρίου κηρύχθηκε από τα περισσότερα συνδικάτα εργαζομένων στα τρένα, πανεθνική απεργία με αιτήματα αυξήσεις στους μισθούς, καλύτερες συνθήκες εργασίας και κανόνες ασφαλείας. Έπειτα στις 19/9 αποφασίστηκε απεργία στις εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές, ενώ πάλι στις 21/9 κηρύχθηκε απεργία από το τεχνικό και διοικητικό προσωπικό στα τρένα.

Λίγες μέρες μετά το άνοιγμα των σχολείων και οι συζητήσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών καταλήγουν στο γλαφυρό «κάθε πέρσι και καλύτερα». Η αγανάκτηση που βιώνουν οι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί όλο και εντείνεται. Τα κενά στα σχολεία πληθαίνουν, η εντατικοποίηση αυξάνεται και ο επιθεωρητισμός και η πειθάρχηση καλά κρατούν. Όλο αυτό το κλίμα απογοήτευσης και δυσκολιών της καθημερινότητας  έρχεται να πολλαπλασιαστεί με τη

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες της ΔΕΘ και οι παρουσιάσεις των προγραμμάτων των κομμάτων της αντιπολίτευσης έβαλαν εκ νέου τις βάσεις για μια κουβέντα, ένα κλίμα συζήτησης που ίσως μας πάει μέχρι τις εκλογές. Δημιουργούνται νέοι ή ενισχύονται παλιοί εκβιασμοί και ψευτοδιλήμματα για τον κόσμο της δουλειάς και του μόχθου. Ορθώνονται αντιδραστικά ιδεολογήματα που σκοπό έχουν να πείσουν, (πειθαναγκάσουν) την εργατική τάξη

Μήνες τώρα καθημερινά στα ΜΜΕ γίνονται αναλύσεις επί αναλύσεων για το περίφημο πακέτο της ΔΕΘ που θα εξαγγείλει ο Μητσοτάκης. Το πακέτο θα ήταν γενναιόδωρο, μιας και η «συνετή» διαχείριση των επτά χρόνων από την κυβέρνηση της Ν.Δ. δίνει πλέον, όπως δηλώνουν,  περιθώρια για μια κάποια ανακούφιση στον εργαζόμενο λαό που στενάζει στην ανέχεια από την ακρίβεια, όπως όλοι αναγκάζονται

Από πέρυσι η κυβέρνηση προσπαθεί να κατηγορήσει τις συναδέλφισσες εκπαιδευτικούς που είναι εγκυμονούσες ή βρίσκονται σε άδεια ανατροφής για τα κενά των αναπληρωτών που προκύπτουν στα σχολεία. Δεν είναι τυχαία η δήλωση της κ. Βούλτεψη που κατηγορεί τις εγκυμονούσες συναδέλφισσες για τα κενά των αναπληρωτών τη στιγμή που τα κενά αγγίζουν τις 21.000. Η συνεχής στόχευση της κυβέρνησης προς αυτή

Οι επιμέρους κατακτήσεις είναι το υποπροϊόν και όχι το κύριο προϊόν της ταξικής πάλης, για να θυμηθούμε και το Λένιν. Ζητούμενο είναι η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι μέσα από την πείρα τους να ξανακατακτήσουν αυτή την αλήθεια, που άλλωστε έχει ιστορικά επιβεβαιωθεί.Πως η ζωή όλων των ανθρώπων της δουλειάς  γίνεται καλύτερη μόνο όταν η διαμόρφωση όρων πάλης, με

Κοινή παραδοχή σε κάθε συζήτηση μεταξύ συναδέλφων, σε συλλόγους, στις (όποιες) συνελεύσεις, η επικέντρωση στο κομμάτι του μεροκάματου, σε σχέση και με την πανάκριβη ζωή που επιδεινώνει την καθημερινότητα. Όλη η προηγούμενη χρονιά, ο κάθε μήνας, η κάθε βδομάδα, ήταν για εκατοντάδες χιλιάδες δάσκαλους και καθηγητές στα δημόσια σχολειά ένας μαραθώνιος για να καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα. Η απογευματινή

Ο ασυγκράτητος πληθωρισμός, ανεξάρτητα από που προέρχεται, είναι μια πραγματικότητα που υφίστανται οι εργαζόμενοι που  περιορίζει ακόμη και στερεί βασικές ανάγκες της ζωής τους.  Ξεκάθαρα όπως δείχνουν τα στοιχεία,  αλλά  κύρια η ίδια  η ζωή, πρόκειται για τον πληθωρισμό των φτωχών.

Οι ραγδαίες ανατιμήσεις αφορούν  τρόφιμα, ηλεκτρικό, δαπάνες περίθαλψης, ένδυσης και γενικά δαπάνες όπου οι εργαζόμενοι ανελαστικά καταναλώνουν το σύνολο