Συνέντευξη του Νεκ. Κοκολαντωνάκη μέλους της Συλλογικότητας Αντίσταση και Πάλη, στην Ερτ Χανίων

”….Φίλε. Κυβερνάς μια χώρα με 600.000 αστέγους
που απόψε κοιμούνται στον δρόμο.
Μια χώρα όπου το 40% των ενηλίκων δεν μπορεί να καλύψει
μια έκτακτη ανάγκη ύψους 400 δολαρίων χωρίς να δανειστεί.
Μια χώρα όπου η ινσουλίνη κοστίζει
περισσότερο από τη δόση ενός αυτοκινήτου
και ο κόσμος τη μετράει με το σταγονόμετρο για να επιβιώσει.
Μια χώρα όπου τα ιατρικά

Όσοι αρρώστησαν ή έχουν δικό τους άνθρωπο άρρωστο, εν τέλει η πλειοψηφία του χανιώτικου λαού, ξέρουν τι συμβαίνει. Ξέρουν ότι το νοσοκομείο Χανίων υπολειτουργεί με μια σειρά κλινικές του να κατεβάζουν ρολά. Πρόκειται για τη βασική, κεντρική και μοναδική δομή υγείας που διαθέτει  ο νομός Χανίων. Επίσης  εδώ και αρκετά χρόνια  εξυπηρετεί και το νομό Ρεθύμνου που πρακτικά δεν έχει

Όσο η οργή των εργαζομένων και των παιδιών τους ξεχύνεται στους δρόμους της Ευρώπης, άλλο τόσο πέφτουν οι μάσκες. Πριν καν κυβερνήσει η ακροδεξιά της Λεπέν, αυτή συστρατεύεται με τον Μακρόν, ο οποίος  στο διάγγελμά του παρέμεινε άκαμπτος στην πολιτική λιτότητας, αιτία της δίκαιης οργής του λαού, και εξήγγειλε ακόμη πιο άγρια καταστολή τρίζοντας τα δόντια του κράτους του νόμου.

Καθώς η αστική τάξη της χώρας κολυμπάει στα κέρδη, οι εργαζόμενοι στη χώρα εξοντώνονται καθημερινά. Τα εργοδοτικά εγκλήματα πληθαίνουν και είναι ζητούμενο να συγκροτηθούν οι αντιστάσεις των εργαζομένων σε κάθε χώρο δουλειάς.

Ειδικά στη διύλιση, τα τελευταία χρόνια τα κέρδη είναι αμύθητα, αλλά και σε κάθε τομέα παρέμβασης της αστικής τάξης η λεγόμενη ανάπτυξή τους, σημαίνει περισσότερη φτωχοποίηση – εντατικοποίηση

Η πρόσφατη και προκλητική αποφυλάκιση του Κασιδιάρη, υπαρχηγού της εγκληματικής φασιστικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής, που ακολούθησε τις αποφυλακίσεις όλων των μελών της, με την επίσης προκλητική προβολή της από τα ΜΜΕ, φούσκωσε ως φάνηκε τα πανιά (απαίτηση των καιρών) για νέες εγκληματικές δράσεις των φασιστών σε μια περίοδο που φουντώνει η οργή του κόσμου της δουλειάς από την ανελέητη επίθεση

Δε θα σταθούμε στη σύγκριση της μαθητικής εξέγερσης με το Μάη του 68, όπως ήδη πολλές πλευρές κάνουν με ευκολία. Εκείνα τα χρόνια με αιχμή τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα, η πάλη των λαών είχε τις τελευταίες της αναλαμπές απέναντι στην επικράτηση του ρεβιζιονισμού στο Εργατικό Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα και αυτό που ακολούθησε οδήγησε στη σημερινή κατάσταση διάλυσης