Επισκεψη Μ. Ρούμπιο

Ορίστηκε τελικά για το διάστημα 6.7.8 του Οκτωβρίου η επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα. 

Μια επίσκεψη που είναι ενταγμένη στο πλαίσιο του λεγόμενου στρατηγικού διαλόγου μεταξύ της χώρας μας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια επίσκεψη που με τη σειρά της έρχεται να εμπεδώσει σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τη διάθεση στοίχισης της ελληνικής αστικής τάξης και όλων των παραγόντων της στο αμερικάνικο και νατοϊκό άρμα. Σε μια συγκυρία όπου τόσο στο μέτωπο της σύγκρουσης των ιμπεριαλιστών στην Ουκρανία, όσο και σε αυτό της Μέσης Ανατολής με τα απανωτά καζο, οι ανάγκες και οι απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ μεγαλώνουν.

Τόσο το περιεχόμενο όσο και η σημειολογία της είναι σίγουρα φορτωμένα με μια ευρύτατη γκάμα ζητημάτων. Ζητημάτων που άπτονται τόσο του πώς προχωρούν οι βλέψεις και οι στόχοι των ΗΠΑ στην περιοχή των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Μεσογείου όσο και στο κατά πόσο μεταφέρεται και υλοποιείται η αμερικανική ατζέντα στη ευρύτερη πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα. 

Κεντρικό ζήτημα που όπως φαίνεται θα απασχολήσει είναι η συζήτηση γύρω από την υπόθεση της μετατροπής της Ελλάδας σε κόμβο ενεργειακής τροφοδότησης της ΕΕ μέσω του κάθετου αγωγού φυσικού αερίου με το αμερικανικό LNG, σε μια διαδρομή που φτάνει έως το μέτωπο της Ουκρανίας, υπογραμμίζοντας και με αυτό τον τρόπο την πολλαπλή εμπλοκή της χώρας στους ανταγωνισμούς των φονιάδων των λαών ΗΠΑ ΝΑΤΟ.

Όπως και παραδοσιακά δίπλα στη συζήτηση για τα ενεργειακά και τους δρόμους της ενέργειας, θέση κεντρικού ενδιαφέρον θα έχουν και οι συζητήσεις γύρω από την παρά πέρα ενεργοποίηση και δράση των τριγωνικών αξόνων που με τις επιταγές των ΗΠΑ συγκροτεί και στα πλαίσια των οποίων δρα πρόθυμα και με θέρμη η ελληνική κεφαλαιοκρατία και οι κυβερνήσεις της, τόσο αυτού με την Κύπρο και την Αίγυπτο, όσο και του βασικού με Ισραήλ και Κύπρο. Αλλά και με την σταθερή και αδιάλειπτη δράση μέσω των αξιομαχων patriot στη Σαουδική Αραβία και του ναυτικού της χώρας που δρα στις θάλασσες της Μέσης ανατολής πλάι στους στόλους των μακελαριδων.  Μέσα και τρόποι σύμφωνα με τα οποία και με τα οποία η ελληνική αστική τάξη διεκδικεί για λογαριασμό της και σε βάρος της ανταγωνίστριας αστικής τάξης της Τουρκίας τις ευνοϊες των ΗΠΑ ΝΑΤΟ και το ρόλο του γεωπολιτικού ατζέντη για λογαριασμό τους στην ευρύτερη περιοχή.

Ρόλος και έργο που συνοδεύεται στη συνέχεια με τις νέοκοπες μεγάλες ιδέες για την Ελλάδα του 2030 του Δένδια και το γεωστρατηγικό αποτύπωμα της χώρας, μα και με τις απαιτήσεις που έχει κάτι τέτοιο σε εξοπλισμούς και όχι μόνο.

Η σημειολογία μα και η βαρύτητα της επίσκεψης έρχεται σε μια συγκυρία που τόσο τα κυρίαρχα μέσα μα και η κυβέρνηση τις προηγούμενες ημέρες ανέδειξαν εκβιαστικά (Μητσοτάκης η χάος και οι σχετικές δηλώσεις Φλώριδη) το ζήτημα της αντιδραστικής αντιπαράθεσης των δύο αστικών τάξεων θέλοντας πέρα από τα άλλα να δημιουργήσουν και κλίμα προς τα μέσα και προς τα κάτω, την ώρα που η πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο οδηγεί τη φτώχεια και την πείνα σε επίπεδα όλο και μεγαλύτερα. Την ώρα που διαμορφώνεται στη βάση αυτής της πολιτικής ένα στυγνό πλαίσιο εκμετάλλευσης για την εργατική τάξη και τους εργαζόμενους ενώ οι κεφαλαιοκρατες ακριβώς σε αυτή τη βάση εμφανίζουν συνεχώς ιλιγγιώδεις κερδοφορίες… Την ώρα που τα θρασσια της κυβέρνησης βριζουν το λαό επειδή η πολιτική τους τον οδηγεί στην ανέχεια και την πείνα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο όπως είναι αναμενόμενο η προσεχης επίσκεψη του διαβόητου Ρούμπιο θα πιαστεί και με το ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων- αντιθέσεων πάντα στο κάδρο των ευρύτερων στοχεύσεων, ιεραρχησεων και αναγκών των ΗΠΑ και άρα της νοτιοανατολικής πτέρυγας της νατοϊκής συμμαχίας, στην οποία και οι δύο χώρες της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι μέλη και σύμμαχοι. Και που όπως υπογραμμίστηκε και στον τύπο μετά τη σύνοδο του ΟΗΕ “φαίνεται να πέφτουν οι τόνοι”.

 Είναι μεγάλα και πολλά τα μέτωπα τα οποία η αμερικανική πλευρά ανοίγει και πυροδοτεί και απαιτεί στη νευραλγική περιοχή μας στη συγκυρία, μάλλον τη μέγιστη συστράτευση, πιο σωστά στοίχιση με τις επιδιώξεις της. Τόσο απέναντι στο πώς αντιμετωπίζεται η υπόθεση της σύγκρουσης με τη Ρωσία στην Ουκρανία όσο και ιδιαίτερα με βάση και τη γειτνίαση στο πώς διαμορφώνονται τα πράγματα μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν και τον ασκό του Αιόλου που άνοιξε για καλά ευρύτερα στη Μέση Ανατολή.

Ενεργειακά, άξονες και συμμαχίες, δρόμοι μεταφορας εμπορευμάτων, ελληνοτουρκικά θα λέγαμε το γενικό φόντο, μα όταν πρόκειται για επίσκεψη στους προβλέψιμους και πάντα πρόθυμους στο τραπέζι μπαίνουν και τα των εσωτερικών υποθέσεων της χώρας. Δεν είναι άλλωστε πολλές οι μέρες έπειτα από τη βαρυσήμαντη δήλωση της πρέσβεως σχετικά με τις δυνατότητες των ΗΠΑ στο να παρεμβαίνουν αποφασιστικά όταν υπάρχει ανάγκη.

Πιο ειδικά, γίνεται λόγος και δεν είναι μικρής σημασίας ζήτημα το ότι οι προστάτες της αστικής τάξης έρχονται να “συζητήσουν” και να υποδείξουν τη μεθοδολογία τους γύρω και από τα θέματα της μετανάστευσης λέει αλλά και της τρομοκρατίας. Της στήριξης και προώθησης άρα για εμάς των διώξεων και των δολοφονιών, της όλο και μεγαλύτερης καταπίεσης των κατατρεγμένων αυτού του κόσμου μα και τη διαμόρφωση στο εσωτερικό της χώρας ενός κλίματος συνεχώς ογκουμενης φασιστικόποίησης και τρομοκρατίας στα μέτρα και με τη μεθοδολογία των ΗΠΑ. Είναι εξάλλου ο Ρούμπιο που πρόσφατα τοποθετούνταν για την ακροαριστερά τρομοκρατία στο σχετικό συνέδριο.

Όλα τα παραπάνω υπογραμμίζουν τόσο το γεγονός ότι η επικείμενη επίσκεψη είναι ένα γεγονός φορτωμένο πολιτικά. Ένα γεγονός που αφορά άμεσα τη ζωή του κόσμου της δουλειάς και της νεολαίας στη χώρα καθώς έρχεται να εμπεδώσει και να επίκαιροποιήσει τη αμερικανική παρουσία και δράση στη και για τη χώρα. Σε μια περίοδο όξυνσης των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών, σε μια περίοδο που οι εμπρηστες των πολέμων Αμερικανοί με τους συμμάχους τους πυρπολούν τα διάφορα μέτωπα και απαιτούν τη μέγιστη δυνατή στοίχιση και ενεργό στήριξη των επιλογών τους. 

Για το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκφραστές, η προσεχης έλευση Ρούμπιο, θα αποτελέσει σημείο στήριξης και στην δική του πολιτική. Η ελληνική αστική τάξη εμπλέκει την εργατική τάξη τον κόσμο της δουλειάς, τη νεολαία της χώρας σταθερά και με μεγάλη συνέπεια στα θέλω και τα πρέπει των μεγαλύτερων φονιάδων των λαών. Μέσα από αυτές τις τυχοδιώκτες επιλογές της τζογαρει τις τύχες του λαού και της χώρας, με σκοπό την ταξική της κυριαρχία και το αυγατισμα της κερδοφορίας της, σε αυτό το πλαίσιο κάνει τις “δουλειές” της.

Η ευημερία για το λαό δεν θα προκύψει από την κίνηση των ιμπεριαλιστών και τις επιλογές των αντιδραστικών αστικών τάξεων της περιοχής. Η συγκρότηση όρων πάλης στην αντίθετη κατεύθυνση προβάλλει ως όρος ζωής.

Οι λαϊκοί αγωνιστές και οι δυνάμεις που θέλουν να αναφέρονται στο κίνημα, την υπόθεση, την αριστερά οφείλουν να δουν αυτή την πραγματικότητα και τους όρους με τους οποίους καλούμαστε να την αντιμετωπίσουμε. Με όπλο την κοινή δράση, να κάνουμε βήματα στην κατεύθυνση της πάλης. 

Να καταγγέλλουμε στο δρόμο την επίσκεψη Ρούμπιο. 

Έξω οι φονιάδες των λαών από τη χώρα. Έξω οι βάσεις του θανάτου.

Ζήτω η φιλία και η αλληλεγγύη των λαών.