24/06 Απεργία σε Κατασκευές – Τρόφιμα Ποτά – Τουρισμός

Τι αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος κόσμος στους κλάδους αυτούς

Η τεράστια κερδοφορία των ανθρώπων του κεφαλαίου στον κλάδο του τουρισμού βασίζεται στη χαμηλόμισθη εργασία αλλά και στην εξόντωση των εργαζομένων. Αρκετά χρόνια τώρα ακούμε πως οι νέοι δε θέλουν να δουλέψουν και ότι είναι τεμπέληδες. Αλλά αυτό στην καλύτερη είναι μια απάτη ώστε οι χώροι εργασίας να λειτουργούν με εντατικοποιημένους ρυθμούς. Μπορεί τα ξενοδοχεία, οι ταβέρνες, οι καφετέριες να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και έτσι αυξάνονται συνεχώς οι απαιτήσεις για νέο προσωπικό σε όλους τους τομείς γύρω και μέσα στον τουρισμό. Όμως η αστική τάξη της χώρας δεν πρόκειται να υποχωρήσει στα δεδομένα που έχει καταφέρει. Χαμηλοί μισθοί, 13ωρα, εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς και άλλα πολλά. Έτσι, την υποστελέχωση την κάνει ευκαιρία για περισσότερο κέρδος γι’ αυτό έχουμε άλλωστε ξενοδοχεία με το 70% και 60% του απαιτουμένου προσωπικού.

Τι αναδεικνύουν οι εργατοπατέρες της ΠΟΕΕΤ

Ήδη τα πρώτα δεδομένα έχουν φανεί και στη φετινή χρόνια με αρκετά εργατικά ατυχήματα, μισθοί ξεφτίλα, το κόστος ζωής να έχει εκτοξευτεί και οι εργαζόμενοι να μην αντέχουν. Κάτω από αυτή την πίεση οι εργατοπατέρες της ΠΟΕΕΤ και στη συνέχεια το ΠΑΜΕ κάλεσαν σε κλαδική απεργία στις 24/06. Αρχικά η ΠΟΕΕΤ και τα διάφορα σωματεία που πρόσκεινται σε αυτήν πρόταξαν αιτήματα διασπαστικά για τους εργαζόμενους. Καθώς σύμφωνα με αυτούς το πρόβλημα των εργαζομένων είναι οι μετακλητοί: “Γεμίζουν τα νησιά μας και οι Τουριστικοί προορισμοί με συνανθρώπους μας από τρίτες χώρες που κανείς δεν ξέρει πόσοι είναι, που είναι, που μένουν, πως αμείβονται;”. Στη συνέχεια μας είπαν ότι υποτιμάται το τουριστικό προϊόν της χώρας εξαιτίας αυτών των ανθρώπων και ότι αυτοί οι άνθρωποι θα είναι ο λόγος που δε θα έχουμε δουλειά τις επόμενες χρονιές γιατί ο τουρίστας δε θα έρχεται με τόσο υποβαθμισμένες υπηρεσίες.

Τι αναδεικνύει το ΠΑΜΕ

Από την άλλη το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ αναγκάζεται να μιλήσει για αυξήσεις στους μισθούς αλλά όχι με μια λογική να παλευτεί στους χώρους εργασίας από τους ίδιους τους εργαζόμενους αλλά προτασεολογίας προς την αστική τάξη και την κυβέρνηση. Σε αυτή την αστική τάξη που ήδη εφαρμόζει το 13ωρο που καθιέρωσε με νόμο αυτή η κυβέρνηση. Σε αυτήν την αστική τάξη που έχει καταφέρει να κρατήσει τους μισθούς τόσο χαμηλά και η ακρίβεια και ο πληθωρισμός να αναιρούν κάθε δήθεν αύξηση που δίνει ο Μητσοτάκης. Σε αυτούς λοιπόν προτείνει το ΚΚΕ ότι υπάρχει η δυνατότητα να αυξηθούν οι μισθοί (στα όρια που το επιτρέπει η οικονομία). Η μόνη εγγύηση για να μπορέσει ο κόσμος της δουλειάς να πάρει ανάσα και να καταφέρει νίκες είναι μέσα από την πάλη του και όχι με προτάσεις στο υπέργειο εργασίας.

Ο κοινός αγώνας για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής είναι ο μόνος δρόμος.

Οι εργαζόμενοι σε κάθε χώρο δουλειάς ενώνοντας τη φωνή τους με τους συνάδελφους τους πάρα το διασπαστικό κλίμα που δημιουργούν οι διάφοροι manager και οι εργοδότες μπορούν να παλέψουν για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής. Μόνο μέσα από την πάλη τους μπορούν να ξαναβρούν το κουράγιο και να σηκώσουν κεφάλι. Είναι μια δύσκολη διαδικασία αλλά είναι η μόνη που μπορεί να δώσει απάντηση στη λυσσαλέα επίθεση του καπιταλιστικού συστήματος. Κόντρα σε απόψεις που θέλουν τη συνδιαλλαγή με το σύστημα, κόντρα σε απόψεις που θέλουν να μας διασπάσουν χωρίζοντάς μας σε ντόπιους και ξένους, να μπούμε στον αγώνα για το μεροκάματο. Από κοινού Έλληνες και Ξένοι να παλέψουμε για αυξήσεις στους μισθούς, για ίσους μισθούς, για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.

Ακόμα και αν έχει ήδη σαμποταριστεί η απεργία από τους ίδιους τους “διοργανωτές”,
στις 24/06 ν’ ακουστεί δυνατά:

• Κάτω η πολιτική της λιτότητας αυξήσεις στους μισθούς
• Κάτω οι αντεργατικοί νόμοι και η τρομοκρατία της εργοδοσίας.
• Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη.