Τουλάχιστον να έχουμε την υγειά μας!

Μόλις τα τελευταία δύο 24ωρα δύο περιστατικά (από τα πολύ περισσότερα που συμβαίνουν)  φανέρωσαν για άλλη μια φορά τις τραγικές ελλείψεις στα νοσοκομεία τόσο του Ηρακλείου όπου 27χρονος με μηνιγγίτιδα δεν εύρισκε ΜΕΘ για να νοσηλευτεί περιμένοντας εννιά ώρες διασωληνωμένος στα ΤΕΠ με τους γιατρούς να δίνουν αγώνα για να τον κρατήσουν στη ζωή, όσο και στα Χανιά που 6χρονο παιδί διακομίστηκε στο Ηράκλειο για να προβεί σε εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας!, λόγω έλλειψης παιδοχειρουργού.

Το νοσοκομείο Αγίου Νικολάου ενημερώνει στους κατοίκους της περιοχής ότι ανοίξαμε (εννοεί εφημερεύουμε) αλλά δεν σας περιμένουμε (τους ασθενείς) λόγω ελλείψεων γιατρών στις παρακάτω ειδικότητες. Καρδιολόγο, αναισθησιολόγο, ακτινολόγο.

Παρόμοια και γνωστή η κατάσταση χρόνια τώρα και στο νοσοκομείο Ρεθύμνου που οι τραγικές ελλείψεις και η υποστελέχωση το έχουν μετατρέψει σε κέντρο υγείας.

Οι ελλείψεις προσωπικού είναι εκρηκτικές με δεκάδες θέσεις γιατρών και νοσηλευτών να παραμένουν κενές, κλίνες ΜΕΘ παραμένουν κλειστές λόγω έλλειψης ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού επίσης, ενώ οι ελάχιστοι εργαζόμενοι δουλεύουν σε συνθήκες υπέρ – εντατικοποίησης με ότι αυτό συνεπάγεται για την υγεία τόσο των ίδιων όσο και των ασθενών, τονίζει ο σύλλογος εργαζομένων του Βενιζέλειου νοσοκομείου. Παρόμοιες  ανακοινώσεις έχουν γίνει και από συλλόγους εργαζομένων και των άλλων νοσοκομείων του νησιού περιγράφοντας ως δραματική την κατάσταση που βιώνουν. Χειρουργεία ακόμη και κρίσιμα  καθυστερούν και περιορίζεται η δυνατότητα παροχής ποιοτικής περίθαλψης.

Τα παραπάνω είναι αποτελέσματα των πολιτικών που εφαρμόζονται χρόνια τώρα και στοχεύουν στη μείωση του κόστους παροχής περίθαλψης. Σπατάλες είχαν χαρακτηρίσει τις δαπάνες για την υγεία, γι’ αυτό  και η κάθε κυβέρνηση νομοθετεί με στόχο να τις περιορίσει,  αδιαφορώντας για τις συνέπειες στους ασθενείς αλλά και τους εργαζόμενους.  Η πολιτική  όλα στο κεφάλαιο – όλα για το κεφάλαιο  και στο χώρο της υγείας έχει σαν αποτέλεσμα η  δωρεάν περίθαλψη   στον όποιο βαθμό είχε κατακτήσει μέσα από αγώνες ο κόσμος της δουλειάς γι’ αυτόν και τα παιδιά του, να είναι  περιορισμένη, ανεπαρκής και ελλειμματική ως προς τις ανάγκες του. Και σε πολλές περιπτώσεις έως και με τραγική κατάληξη.

Έτσι υπολογίζουν τη ζωή του κόσμου της δουλειάς και των παιδιών του. Πλήρη αδιαφορία και απαξίωση. Αυτό μας καταδεικνύει η πραγματικότητα των νοσοκομείων, αλλά και όλα αυτά που παρακολουθούμε τέτοιες μέρες με τη συμπλήρωση δύο χρόνων από το μαζικό έγκλημα στα Τέμπη.

Να τολμήσουμε ν’ αναγνωρίσουμε, να δούμε  την πραγματικότητα έτσι όπως είναι. Να διακρίνουμε κάθε φορά την ψευτιά και την κοροϊδία αυτών που με τις πολιτικές τους υπηρετούν το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου απαξιώνοντας  πλήρως τη ζωή του κόσμου της δουλειάς.

Το να υπάρχει νοσοκομείο ανοικτό με δυνατότητα πρόσβασης για όλους,  στελεχωμένο με εργαζόμενους που να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς από τη δουλειά που κάνουν,  είναι ζήτημα μαζικής πάλης και ανυποχώρητων αγώνων τόσο των εργαζομένων στα νοσοκομεία και στις δομές υγείας, όσο και συνολικά  του εργαζόμενου λαού. Μέσα από τέτοιους αγώνες θα μπορέσουμε να έχουμε και την υγειά μας!

Δ.Ζ.