Σε εορταστική διάθεση / Δолу рацете!*

Σημείο των καιρών αποτελεί η κίνηση της δημοτικής αρχής στη Φλώρινα να παύσει την υπό εξέλιξη συναυλία, στην οποία ακούστηκαν ήχοι και στίχοι γνώριμοι στους ακροατές και το σύνολο του λαού της πόλης, που ΔΕΝ δυσφορούσαν καθώς τους ένιωθαν δικούς τους.

Από τη Δευτέρα παρακολουθώντας τη σχετική συζήτηση που άνοιξε, θα μπορούσε κάποιος να διαπιστώσει διάφορες αναγνώσεις του ζητήματος όπως είναι φυσικό και επόμενο.

Όσον μας αφορά, πέραν του προφανούς που όλος ο δημοκρατικός κόσμος καταγγέλει, σχετικά με τον ανοικτά φασιστικό χαρακτήρα της ενέργειας αυτής, σε αλλά θέλουμε να σταθούμε.

Στο γεγονός ότι η κεντρική πολιτική “ηγεσία” στήριξε έκτοτε τη γραμμή του δημάρχου και με διάφορους γνωστούς φασίστες υπουργούς να τοποθετούνται φόρα παρτίδα.

Δεν είναι ζήτημα προσωπικοτήτων. Δεν είναι βίτσιο της δεξιάς.

Η εποχή της καπιταλιστικής – ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, επιτάσσει την φασιστικοποίηση ως συστατικό στοιχείο της προώθησης της επίθεσης στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης και των λαών.

Ενέργειες σαν αυτή στη Φλώρινα, όπως και άλλες αντίστοιχες, από το γλέντι στην Κάντανο με την παλαιστινιακή σημαία το καλοκαίρι, έως την Ξάνθη πρόσφατα, δείχνουν ότι το σύστημα της εκμετάλλευσης της καταπίεσης και του πολέμου, προχωράει και στον πολιτισμό, πιο σωστά.. δεν σταμάτησε ποτέ.

Μα από πού ξεκινάει, εκεί και πάλι εκεί, στην τάση του για όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης την όλο και πιο στυγνή καταδυναστευση των λαών.

Φροντίζει κάθε στιγμή να διασπά, να διαιρεί, να γκρεμίζει και να δηλητηριάζει τους δεσμούς εκείνους που συνιστούν βάση για την άρνηση της κυριαρχίας του.

Τέτοια χαρακτηριστικά είχε και το συγκεκριμένο περιστατικό με τους entopica.

Η ελληνική αστική τάξη και οι πολιτικές της επιλογές, φερ ειπείν της στρατηγικής συνεργασίας με το σιωναζιστικο μαντροσκυλο, νομίζει ότι την νομιμοποιούν να συμπεριφέρεται με όρους εθνοκάθαρσης και στο δικό της εσωτερικό μέτωπο.

Οι όροι της απάντησης βρίσκονται στη διαπίστωση του με τι έχουμε να κάνουμε ως ένα βαθμό. Και από εκεί και πέρα, στο τι κάνουμε για να στηρίξουμε την απάντηση που αρμόζει.

Είμαστε είναι γεγονός σε μια απαιτητική εποχή. Μα η παραδοχή της δυσκολίας και των μεγάλων απαιτήσεων μπορεί να γίνεται άλλοθι για τον παροπλισμό. Άλλοθι τελικά στο καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα να συνεχίζει την πολιτική του, της επέλασης σε κατακτήσεις και δικαιώματα. Η Αντίσταση στην εποχή μας και σε όλο τον κόσμο προβάλει ως αναγκαιότητα από τα μικρότερα και “πτωχικα” έως τα κορυφαία σημεία της αντίθεσης με το σύστημα.

Για να μην απομακρυνθούμε όμως από τη Φλώρινα και τους entopious.. Ντολου ρατσετε*!

Κάτω τα χέρια* από την ελεύθερη έκφραση, την πολιτιστική και πολιτική δράση και δραστηριότητα. Ζήτω η φιλία και η αλληλεγγύη όλων των λαών σε Βαλκάνια και νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Ν. Κερδύλλιας