Αναγκή των εργαζομένων στον τουρισμό η υπαρξή αντιστάσεων
Ενώ το τουριστικό “θαύμα” στη χωρά, για άλλη μια χρονιά, έρχεται να δώσει τα δεδομένα του στην ταξική πάλη, οι εργαζόμενοι στον τουρισμό είναι υποχρεωμένοι να δώσουν τις απαντήσεις τους για να καταφέρουν να μπουν εμπόδιο στη λυσσαλέα ανάγκη του κεφαλαίου να τους ξεζουμίσει για χάρη των τεράστιων κερδών του.
Την τελευταία δεκαετία, και ενώ είχαμε διάφορες “κρίσεις” στον τομέα του τουρισμού, οι μεγαλοξενοδόχοι, οι τουριστικές αλυσίδες, και γενικά οι μεγάλες εταιρείες με άμεση σχέση τον τουρισμό, αύξησαν κατά πολύ τα κέρδη τους σε αντίθεση με την τσέπη των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι σε αυτούς του χώρους, όχι μονό δεν είχαν την ανάλογή αύξηση, άλλα σε συνδυασμό με την ακρίβεια, τη ΔΕΗ, τα τεράστια ενοίκια, και γενικά τις νέες απαιτήσεις ζωής, αντιμετώπισαν καθημερινά ουσιαστική μείωση.
Η αύξηση των κερδών του κεφαλαίου βασίζεται στο ξεζούμισμα των εργαζομένων.
Το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα βρίσκεται στην επίθεση και οι λαϊκές αντιστάσεις υπολείπονται. Πιο συγκεκριμένα, οι καπιταλίστες στην Ελλάδα με τη βοήθεια των μνημονίων από τους ιμπεριαλιστές “προστάτες”, κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα νομικό πλαίσιο το οποίο στύβει τον εργαζόμενο. Κατάργηση δώρων, μειώσεις μισθών, ελαστικά ωράρια, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων είναι μερικές από τις νίκες που κατάφερε το καπιταλιστικό σύστημα στην Ελλάδα απέναντι στον εργαζόμενο. Σε συνδυασμό με τη γιγάντωση του τουρισμού την τελευταία δεκαετία, ο εργαζόμενος αντιμετωπίζει αυτό που λέμε “Εργασιακός μεσαίωνας”.
Μερικά σημαντικά στοιχεία που πρέπει να εξετάσουμε είναι:
- Την τελευταία δεκαετία, ο τουρισμός στην Ελλάδα αυξήθηκε περίπου 50% με τον αριθμό των εργαζομένων να είναι πολύ χαμηλός σε σχέση με τις απαιτήσεις. Το 2014 είχαμε 22 εκατομμύρια τουρίστες ενώ το 2024 φτάσαμε το ρεκόρ των 32,7 εκατομμυρίων τουριστών, ενώ οι εργαζόμενοι συμφωνά με τα επίσημα στοιχεία από 660.000 το 2014 φτάσανε φέτος στους 800.000. Δηλαδή μια αύξηση λίγο πάνω από το 20%.
- Ένας μέσος μισθός στον τουρισμό το 2014 κυμαινόταν γύρω στα 800 – 900 ευρώ, ενώ φέτος είναι 1.000 – 1.100, δηλαδή μια αύξηση περίπου στο 20%.
- Ο πληθωρισμός από το 2014 έως σήμερα φτάνει κοντά στο 17%.
- Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό από το 2014 έως σήμερα και με βάση τις ελλείψεις, δουλεύουν 1 έως 3 ώρες παραπάνω, 6 μέρες τη βδομάδα, ενώ υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις εργαζομένων να καταγγέλλουν ότι δουλεύουν 15 μέρες σερί χωρίς ρεπό. Παρατηρείται δηλαδή αύξηση εργασιακών ωρών κοντά στο 50% με 60%.
Με τα παραπάνω στοιχεία μπορεί εύκολα κάποιος να συμπεράνει 2 βασικά πράγματα. Πρώτον, το καπιταλιστικό σύστημα στην Ελλάδα έχει καταφέρει να κρατήσει τον μισθό των εργαζομένων σε όσο το δυνατόν πιο χαμηλά επίπεδα. Δεύτερον, με τη δικαιολογία ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό, υποχρεώνει τους εργαζομένους σε καθημερινές υπερωρίες και εξοντωτικά ωράρια. Έτσι το κεφάλαιο για άλλη μια φορά να κάνει το πρόβλημα ευκαιρία για να υφαρπάξει μεγαλύτερα κέρδη από τον εργαζόμενο.
Αναγκαία υπόθεση των εργαζομένων στον τουρισμό: να υπάρξουν και να πυκνώσουν οι αντιστάσεις
Δε χρειάζεται να πούμε όλα αυτά τα στοιχεία για να καταλάβει ένας άνθρωπος σήμερα ότι το σύστημα έχει το πάνω χέρι, άλλωστε το βιώνει καθημερινά στο πετσί του. Ο κάθε άνθρωπος που δουλεύει στη γαλέρα του τουρισμού, κατανοεί ότι αυτό το σύστημα, μας υπόσχετε μόνο εξαθλίωση και εξόντωση. Γι’ αυτό το λόγο είναι αναγκαίο, ο καθένας να μπει στην υπόθεση του αγώνα, στην υπόθεση της πάλης και εν τέλη στην υπόθεση της ίδιας του της ζωής. Οι αντιστάσεις θα ξεπετάγονται συνέχεια ακόμα και αν δεν τις μαθαίνουμε και θα συνεχίσουν να δημιουργούνται όσο οι εργαζόμενοι στον τουρισμό δεν μπορούν να ζήσουν από την ίδια τους τη δουλειά. Σε αυτές τις αντιστάσεις θα πρέπει να συμβάλουν όλοι. Με αίτημα “πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής”, μπορούν να ενισχυθούν όλοι οι αγώνες και να συνδεθούν με αυτούς που δίνει ευρύτερα ο λαός. Πέρα από την οικονομική πλευρά, είναι και ένα αίτημα που ενώνει όλους τους εργαζόμενους στο τουρισμό, εργαζόμενους στο σέρβις, την κουζίνα, τον καθαρισμό, τη λάντζα, όλοι μπορούν να έχουν ένα κοινό αίτημα και να παλέψουν συλλογικά για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος τις ζωής.
Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς
Στον τουρισμό άλλα και σε κάθε άλλο τομέα η πάλη για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς είναι αυτή που αρχικά, ενώνει όλους τους εργαζομένους, άλλα παράλληλα συμβάλει και στην καλυτέρευση των όρων ζωής τους. Το καπιταλιστικό σύστημα στην Ελλάδα καταφέρνει να τρομοκρατεί και να λέει ότι η πάλη για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, είναι ανωφελή γιατί ανεβαίνει ο πληθωρισμός και η ακρίβεια τάχαμου τάχαμου. Επιπροσθέτως προσπαθεί να μας πείσει ότι η πάλη για αυξήσεις είναι κόντρα στο εθνικό συμφέρον, γιατί απέναντι μας έχουμε την τουρκική επιθετική αστική τάξη (λες και η δίκη μας δεν είναι επιθετική) και η χώρα χρειάζεται λεφτά για να πάρει f16, f35 και Ραφάλ. Όσο η αστική τάξη καταφέρνει να πειθαναγκάζει τον λαό, τόσο περισσότερο θα κερδίζει απέναντί στους εργαζομένους. Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό δεν έχουν τίποτα κοινό με την αστική τάξη. Η απάντηση τους απέναντι στην ακρίβεια, απέναντι στην εξόντωση και απέναντι στους πειθαναγκασμούς και τις εθνικές αυταπάτες είναι η πάλη για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής.
Διαβάστε επίσης:
16 Οκτ 2026Να απεργήσουμε αποφασιστικά την Τετάρτη 21 Οκτώβρη! Να δυναμώσει η κατεύθυνση του αγώνα, της αντίστασης και της πάλης!
Εδώ και μέρες, βδομάδες πλέον, ο ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας υποστηρίζεται και συμπαρασύρει ευρύτερα εργαζόμενα στρώματα του λαού. Τα δίκαια αιτήματα για μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών (53% των σχολείων δεν έχουν επαρκή κάλυψη), για σχολικές υποδομές, συναντούν τις ανάγκες του γαλλικού λαού να παλέψει για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τη περίθαλψη που ισοπεδώνονται. Αντίστοιχα στην Ισπανία, ο λαός βρίσκεται στους δρόμους
Διαβάστε περισότερα
04 Οκτ 2026Αναγνώριση των εχθρών και των φίλων
Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ιδιαίτερα από τα μνημόνια και μετά έχουν βιώσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στις κατακτήσεις τους. Μισθοί πείνας, κατάργηση του 5ημερου και του 8ωρου, χτύπημα στον κοινωνικό μισθό (Νοσοκομεία υπό διάλυση, παιδεία για λίγους και εκλεκτούς με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους, κλπ), εξωφρενική ακρίβεια στα βασικά αγαθά, νοίκια και ρεύμα στα ύψη.
Διαβάστε περισότερα
23 Σεπ 2026Να δημιουργήσουμε όρους για να αντισταθούμε στη σκληρή πραγματικότητα
Λίγες μέρες μετά το άνοιγμα των σχολείων και οι συζητήσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών καταλήγουν στο γλαφυρό «κάθε πέρσι και καλύτερα». Η αγανάκτηση που βιώνουν οι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί όλο και εντείνεται. Τα κενά στα σχολεία πληθαίνουν, η εντατικοποίηση αυξάνεται και ο επιθεωρητισμός και η πειθάρχηση καλά κρατούν. Όλο αυτό το κλίμα απογοήτευσης και δυσκολιών της καθημερινότητας έρχεται να πολλαπλασιαστεί με τη
Διαβάστε περισότερα
18 Αυγ 2026Το μεροκάματο και η ζωή δεν κοστολογούνται, παλεύονται
Από τη μια, η πραγματικότητα για τον κόσμο της δουλειάς που στην πλειοψηφία του όχι μόνο δε βρίσκει μερικές μέρες για διακοπές τον Αύγουστο, μα αντίθετα η λεγόμενη σεζόν καταπίνει ολοένα και ευρύτερα στρώματα. Για τους σερβιτόρους και τους μάγειρες, καθαρίστριες και ντελιβεράδες έως τους χτίστες, τους αποθηκάριους και τους εργάτες στη βιομηχανία, τα 13ωρα, οι δυο δουλειές, η εντατικοποίηση
Διαβάστε περισότερα
14 Ιούλ 2026Να παλέψουμε ενάντια στην υποτίμηση της ζωής του εργαζόμενου κόσμου.
Την Κυριακή 12/7, κατέληξε ο ένας εργάτης από τους 3 βαριά τραυματίες, λόγω της έκρηξης σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο. Μαζί με τους άλλους δύο με βαριά εγκαύματα, είναι τραυματισμένοι και άλλοι έντεκα. Βαρύς άλλος ένας απολογισμός για την εργατική τάξη, που μετρά καθημερινά θύματα στους χώρους δουλειάς.
Η αρχική έκρηξη αποδίδεται σε πιθανή διαρροή εύφλεκτου αερίου από φιάλη προπανίου ή
Διαβάστε περισότερα
10 Ιούλ 2026Τους (αναπληρωτές) εκπαιδευτικούς ποιος θα τους σώσει, ο Τσίπρας ή η Κομισιόν;
Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη