Ν’ ανατραπεί η πολιτική της φτώχειας στην πόλη και το χωριό

Βήμα το βήμα ενισχύεται η εξοντωτική ασφυξία του φτωχομεσαίου αγρότη από την πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο. Απόδειξη το συστηματικό ξεκλήρισμα από τη γη του που έχει οδηγήσει ήδη στο άπλωμα της φτώχειας – εξαθλίωσης στα χωριά και στο ρήμαγμα της υπαίθρου σε εκτεταμένη κλίμακα. Από τη μια το ακριβό ηλεκτρικό, το νερό άρδευσης, τα αγροεφόδια και συνολικά το κόστος παραγωγής. Από την άλλη το προϊόν του μόχθου του φτωχομεσαίου αγρότη στο έλεος των μεγαλεμπόρων, της βιομηχανίας μεταποίησης και των μεγάλων αλυσίδων super market που αγοράζουν κατά κανόνα σε εξευτελιστικές τιμές και πουλούν πανάκριβα στους εργαζόμενους της πόλης και στους ίδιους τους αγρότες.

Το λεγόμενο υπουργείο «ανάπτυξης και τροφίμων» έχει γίνει χρόνια τώρα καθαρά υπηρέτης των εταιριών αγροχημικών και των ισχυρών του κυκλώματος εμπορίας και μεταποίησης των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων. Οι βιομηχανίες και οι εισαγωγείς λιπασμάτων όπως και η βιομηχανία τροφίμων και τα super market εγγράφουν τρελά κέρδη από τη ληστρική εκμετάλλευση των φτωχομεσαίων αγροτών, ενώ οι εργαζόμενοι καταναλωτές στην πόλη λένε το λάδι λαδάκι, αν δε λαχταρούν ακόμη τα ακριβά για τους μισθούς φτώχειας πορτοκάλια που ο παραγωγός τους πουλά σε εξευτελιστικές τιμές.

Αυτή είναι η πραγματική και διαχρονική εικόνα που επιδεινώνεται συστηματικά σε βάρος των φτωχομεσαίων αγροτών και εργαζόμενων καταναλωτών. Το υπουργείο και συνολικά το κράτος αντιμετωπίζει αυτή την οδυνηρή πραγματικότητα εκατομμυρίων ανθρώπων της δουλειάς με επικοινωνιακά κόλπα και με καθημερινό αποπροσανατολισμό και συγκάλυψη ανάλογη του εγκλήματος των Τεμπών. Ακόμη και ο ΟΑΔΥΚ αντί να αναβαθμίζει τις υποδομές του που είναι σάπιες, λειψές και απαράδεκτες, ληστεύει με τις πανάκριβες χρεώσεις του λειτουργώντας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Σε μια εποχή που η όποια λειψυδρία τεχνικά μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί με υποδομές ακόμη και στα Χανιά αξιοποιείται για την εκτόξευση των χρεώσεων του νερού άρδευσης που συχνά είναι και κακής ποιότητας για σειρά καλλιεργειών.

Αντίστοιχα λειτουργεί και ο ΕΛΓΑ. Συνολικά η επίθεση του κεφαλαίου στην εργασία που κλιμακώνεται συνεχώς σε βάρος της εργατικής τάξης και των εργαζομένων, αφορά και τους φτωχομεσαίους αγρότες. Η συγκέντρωση που γίνεται στην σταβλισμένη κτηνοτροφία, την ιχθυοκαλλιέργεια και όπου αλλού, παράγει προϊόντα σκουπίδια μέσα από τη στυγνή εκμετάλλευση εργατών και εκτοπίζει συστηματικά τους (κατά βάση) αυτοαπασχολούμενους φτωχομεσαίους αγρότες.

Για όλους αυτούς τους λόγους οι αντιστάσεις των φτωχομεσαίων αγροτών, είναι δίκαιες και αξίζει να στηριχτούν από τους εργαζόμενους. Ένα μέτωπο πάλης όλων των ανθρώπων της δουλειάς με στόχο την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, που τα δίνει όλα κεφάλαιο, την ίδια ώρα που πάλι για λογαριασμό του μπλέκει τη χώρα στον πόλεμο, είναι ζητούμενο και αναγκαίο.

Οι εργαζόμενοι είναι ανάγκη για τη ζωή τους να μπουν μπροστά στον αγώνα για το δίκιο και την ειρήνη διεκδικώντας πραγματικές αυξήσεις μισθών στο κόστος της ζωής. Οι αγρότες να μπουν πιο μαζικά και πιο αποφασιστικά στον αγώνα για εισόδημα στο κόστος της ζωής. Όλοι μαζί χωρίς εκλογικές αυταπάτες στον αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής που τα δίνει όλα στο κεφάλαιο. Δύσκολος δρόμος και μακρύς, πολλά τα προβλήματα και οι απαιτήσεις του, μα δεν υπάρχει άλλος για την υπεράσπιση της ζωής και του δίκιου όλων των ανθρώπων της δουλειάς.