Θαλασσοβάτες, Ποσειδώνες, tomahawk και δοκιμές.
Η Ρωσία κάνει σαφές στους ανταγωνιστές της σε ΝΑΤΟ ΕΕ ΗΠΑ ότι διαθέτει και εξελίσσει τις δυνατότητες της για στρατηγικά πλήγματα και από θέσεις ισχύος.
Δεν είναι κυρίως και μόνο αυτό. Αναλυτές που προσπαθούν να παρακολουθήσουν την σύγκρουση αυτή, διατυπώνουν ότι αν ο ρωσικός στρατός καταφέρει να ελέγξει τις στρατηγικές περιοχές Ποκρόφσκ και Κουπιάνσκ θα καταστήσει το μέτωπο και τις πρώτες γραμμές άμυνας του ουκρανικού στρατού τρωτές.
Η κατάσταση και στο πεδίο των μαχών επενεργεί στην ευρύτερη αντιπαράθεση και την τοποθετεί στις αντίστοιχες ράγες.
Στη βάση αυτών των δεδομένων, οι Ρώσοι υπογραμμίζουν δια στόματος Ντμιτρίεφ τη μετατόπιση του Ζελένσκι σχετικά με την αναγνώριση της πραγματικής κατάστασης και το που βρίσκεται η γραμμή του μετώπου. Κατά συνέχεια από που μπορεί να αρχίσει η οποία ενδεχόμενη συζήτηση για διαπραγματεύσεις τέτοιες η αλλιώτικες.
Δεδομένα και δυναμικές.
Καθίσταται καθαρό σε όσους θέλουν να σταθούν με σοβαρότητα στο ζήτημα. Ότι και οι δύο πλευρές της σύγκρουσης (βασικά ΗΠΑ – Ρωσία) αναζητούν με άλλους όρους, εδώ και καιρό πλέον, τις οδούς μέσα από τις οποίες καλούνται να διαμορφώσουν, σε νέα βάση τους όρους της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Μια σύγκρουση κομμάτι της και κορυφαίο σημείο στην διαδικασία της αναδιάταξης δυνάμεων και του ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστών, που εμείς θεωρούμε ότι έχει ανεβάσει κλίμακα ανεπιστρεπτί.
Μιας εν εξέλιξη αναμέτρησης που αγκαλιάζει όλο το πλέγμα σχέσεων και αντιθέσεων και σε όλα τα πεδία του μεταξύ τους ανταγωνισμού.
Αναμέτρηση την οποία οδηγεί και από θέση υπεροχής ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη βάση των σημερινών του στόχων και σκοπών. Στην οποία όμως κανένας από τους εμπλεκόμενους σύμμαχος η αντίπαλος τέτοιας ή άλλης κλίμακας, δε διατίθεται να παραχωρήσει ελαφρά την καρδίαν το έχιν του. Είτε πρόκειται για τους Δυτικούς είτε για τους φερέλπιδες για ορισμένες απόψεις του συρμού, ιμπεριαλιστές της Ανατολής.
Το γεγονός ότι και οι δύο πλευρές “κουνάν” τα στρατηγικά τους οπλοστάσια είναι αν μη τι άλλο ενδεικτικό της σοβαρότητας των επίδικων του ενδοιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού όπως τίθενται στην εποχή μας και που δεν αφορούν μόνο το ζήτημα Ουκρανία.
Στη βάση αυτών των χαρακτηριστικών της, μπορούμε να ερμηνεύσουμε την φαινομενικά αντιφατική κατάσταση στην οποία δοκιμάζονται καταστρεπτικά οπλικά συστήματα ενώ την ίδια στιγμή αναζητούνται δίαυλοι άμεση επικοινωνίας των βασικών εμπλεκομένων. Επίσκεψη Πούτιν στην Αλάσκα, προετοιμασία νέας ενδεχόμενης συνόδου ΗΠΑ Ρωσίας, επαφή Τραμπ – Σι Τζινπίνγκ στη Νότια Κορέα εχθές.
Κανείς δεν έχει του χεριού του κανέναν. Ούτε μπορεί να κοροϊδέψει κάποιον.
Εξαρτάτε βέβαια αν μια τέτοια ερμηνεία βολεύει ένα ορισμένο σχήμα ανάλυσης της κατάστασης που παραδέχεται ότι οι ΗΠΑ είναι δύναμη σε αποδρομή και πνέουν τα λοίσθια. Οι οποίες όμως παρά την.. “Περιδίνηση”, ματώνουν σε συνεργασία με το μαντρόσκυλό τους την Παλαιστίνη και ευρύτερα τη Μέση Ανατολή. Με θετικά για αυτές και τις επιδιώξεις τους αποτελέσματα. Συσπειρώνουν το ΝΑΤΟ, το κατά Μακρόν εγκεφαλικά νεκρό πριν κάποια χρόνια. Επιτίθενται στους λαούς της Λατινικής Αμερικής χωρίς για την ώρα πολλά ‘’μα, μου’’ από συμμάχους και αντιπάλους. Μα και σε άλλα όπου φαίνεται να μην τα έχουν και τόσο χαμένα και όχι μονό, όχι κύρια στο στρατιωτικό – πολιτικό σκέλος της Αντιπαράθεσης και των επιδιώξεων τους έναντι συμμάχων και αντιπάλων. Εμείς, έχουμε άλλη άποψη.
Θεωρούμε ότι, στη σημερινή εποχή και στη βάση της κυριαρχίας του καπιταλισμού απέναντι στις δυνάμεις της εργασίας. Στο έδαφος που γέννησε η ήττα αυτού που υπήρξε ως εργατικό επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα. Απελευθερώνονται οι πιο επιθετικές, κυνικές δυνάμεις στα πλαίσια του συστήματος της βαρβαρότητας, του συστήματος της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Του καπιταλιστικού – ιμπεριαλιστικού συστήματος.
Οι δυνάμεις αυτές βρίσκονται στην επίθεση και σε πλανητική κλίμακα. Παραδείγματα της δράσης τους, τρέχοντα είναι, το γεγονός ότι 1/8 Αμερικανούς πολίτες το προσεχές διάστημα θα βρεθεί μπροστά στον κίνδυνο πείνας (στοιχείο παρμένο από χθεσινό άρθρο στην εφημερίδα των συντακτών). Ότι στη Γερμανία του Μέρτς το προλεταριάτο καλείτε να βάλει δίπλα πουλόβερ γιατί και εκεί..θα πέσει πείνα, με ανάλογο τρόπο και για οικονομία στο κείμενο εξελίσσεται η ιστορία σε κάθε χώρα και σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου. Στη βάση αυτής της σχέσης πραγμάτων η επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου εξελίσσεται στο σήμερα και με όρους εντεινόμενης φασιστικοποίησης. Ανοιχτής καταστολής, αξιοποίησης έως και φασίζοντων δυνάμεων. Αυτή η κίνηση των πραγμάτων ορίζει καταρχήν το πώς παν οι εξελίξεις και στο επίπεδο της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης και όχι το ανάποδο.
Τα πάντα έγκειται στο πώς πάει η ταξική πάλη τελικά. Από εκεί θέλουμε να ξεκινάμε εμείς την προσέγγιση μας για την πραγματικότητα. Στη βάση αυτής της σχέσης πραγμάτων θεωρούμε πως τα μέτωπα της πάλης της εργατικής τάξης και των λαών είναι σε σύμπλεξη και διαρκή αλληλοτροφοδότηση. Στη βάση αυτού υπογραμμίσαμε και αναδεικνύουμε -για τα μέτρα μας- την πάλη του γαλλικού προλεταριάτου που καταφέρνει κάτι σε βάρος του γαλλικού κεφαλαίου. Εκεί αναζητούμε την πραγματική και για την υπόθεση διέξοδο. Στην πάλη των λαών. Στην εκ νέου συγκρότηση της και στη βάση των απαιτήσεων της εποχής μας. Στις αναγκαιότητες και τις πραγματικές ιεραρχήσεις που κάτι τέτοιο απαιτεί σήμερα. Στα μικρά και καθημερινά, για να μιλήσουμε αποτελεσματικά και προς όφελος της πάλης και όχι της παράλυσης και όσον αφορά και τα μεγαλύτερα.
Εκεί θέλουμε και να συμβάλουμε. Εκεί επενδύουμε τις δικές μας δυνάμεις.
Διαβάστε επίσης:
06 Μαρ 2026Στα.. “ήρεμα” αμερικανικά νερά, της ταραγμένης νοτιοανατολικής Μεσογείου
Όπως έχουμε ξανά γράψει πρόσφατα, με αφορμή το ταξίδι Μητσοτάκη στην Τουρκία για τη συνάντηση του με τον Ερντογάν. Η απόσταση που χωρίζει το σήμερα των ελληνοτουρκικών σχέσεων – αντιθέσεων, απέχει πολύ από το παλαιότερο Μητσοτάκης “γιοκ”.
Παρόλα αυτά η διάσταση της συνεννόησης, πιο σωστά σε κάθε περίπτωση κατευνασμού των εντάσεων, αποτελεί διάσταση και όχι το όλον της σχέσης μεταξύ
Διαβάστε περισότερα
03 Μαρ 2026Επικίνδυνοι τυχοδιωκτισμοί στην πλάτη του λαού και των λαών της περιοχής.
Ούσα στην αμερικανική πλευρά της ιστορίας, υπηρετώντας από τις πρώτες θέσεις την αμερικανική και νατοϊκή ατζέντα για τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, η κυβέρνηση και για τα στενά ταξικά συμφέροντα της αστικής τάξης, μας βάζει για τα καλά στη ζώνη της φωτιάς του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Ενός πολέμου του οποίου η δυναμική και οι φλόγες ήδη αγγίζουν την πολύ κοντινή γειτονιά
Διαβάστε περισότερα
27 Ιαν 2026Ωμότητα και βαρβαρότητα μέσα και έξω από τις ΗΠΑ
Όταν ο Τραμπ μίλησε για Ριβιέρα στη Γάζα, βοήθησε τους περισσότερους να καταλάβουν πως η γενοκτονία των Σιωναζιστών ήταν κοινή απόφαση ΗΠΑ- Ισραήλ για να υπηρετηθούν, με την αναβάθμιση του μαντρόσκυλού τους, τα σχέδια των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή.
Στην πράξη πάντα υπάρχουν οι περιπλοκές και συχνά έχει αποδειχθεί πως ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός μ’ όλη την ισχύ και τη
Διαβάστε περισότερα
14 Ιαν 2026Περί διεθνούς δικαίου και “επιστροφής” του νόμου του ισχυρού
Θα είναι ατελείωτος ο κατάλογος των εγκλημάτων του συστήματος που διαπράχτηκαν στο πλαίσιο του ¨διεθνούς δικαίου”. Πολύ συχνά και με τη βούλα (σφραγίδα) του ΟΗΕ, άλλοτε πάλι με τις ευλογίες σειράς ευαγών ιδρυμάτων. Όχι μόνο της πλούσιας ευλογήτριας εκκλησίας που από τις σταυροφορίες μέχρι σήμερα ευλογεί αδιαλείπτως τα όπλα των εθνών και ακόμη και τις πιο πολεμοχαρείς δράσεις τους, πάντα
Διαβάστε περισότερα
12 Ιαν 2026Όψεις των κινητοποιήσεων στο Ιράν
Εδώ και δύο εβδομάδες ξανά έρχεται στην ειδησεογραφία η κοινωνική και γεωπολιτική πραγματικότητα που υπάρχει στο Ιράν.
Από τις 28 του Δεκεμβρίου με βάση τα πραγματικά οικονομικά προβλήματα, τη διευρυμένη φτώχεια και ακρίβεια, ξεσπούν σε διάφορες πόλεις της χώρας σημαντικές διαδηλώσεις.
Διαδηλώσεις οι οποίες εκ των πραγμάτων, σύντομα και με βάση τις διευρυμένες ταξικές και κοινωνικές αντιθέσεις στα πλαίσια της ιρανικής κοινωνίας,
Διαβάστε περισότερα
11 Ιαν 2026“ Πέθανε” η Αλάσκα ή μήπως η πραγματικότητα είναι πεισματάρα;
Επιμένοντας στη λενινιστική ανάλυση και αντίληψη, έχουμε επισημάνει πως από τα χρόνια του Λένιν στην εποχή μας έχουν προστεθεί αρκετά αλλά σίγουρα δύο πολύ σημαντικά στοιχεία που επιδρούν στη λειτουργία του καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού συστήματος, που τέτοιο παραμένει.
Το πρώτο είναι το άπλωμα των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, άρα και της εργατικής τάξης σ’ όλο τον πλανήτη και σ’ όλη σχεδόν τη