Κάτω η πολιτική της φασιστικοποίησης

Η επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους λεηλατεί δικαιώματα και κατακτήσεις χωρίς σταματημό. Φουντώνει όμως και την οργή των ανθρώπων της δουλειάς και προκειμένου αυτή να μη μετατραπεί σε αποφασιστικό αγώνα για την Ειρήνη και το Δίκιο, το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου παγκόσμια επιλέγει τη φασιστικοποίηση του αστικού κράτους και της δημόσιας ζωής.

Στη Γαλλία ο Μακρόν δεν έχει πλέον να ζηλέψει σε τίποτα τη Λεπέν, καταρρίπτοντας και τα τελευταία προσχήματα δημοκρατίας προκειμένου να επιβάλει την πολιτική του κεφαλαίου κόντρα στις εργατολαϊκές αντιστάσεις. Στις ΗΠΑ δίνουν το αληθινό όνομα στο υπουργείο του πολέμου και καταδιώκουν μετανάστες και άστεγους εργαζόμενους. Σ’ όλη τη “πολιτισμένη” Δύση είναι υπό διωγμό η όποια έκφραση αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους, και παρά την όψιμη απόφαση του ΟΗΕ, είναι απόλυτη η  ανοχή στη γενοκτονία των Παλαιστινίων από τους  Σιωναζιστές. Στη χώρα μας, ενάμιση εκατομμύριο του πληθυσμού της, με επίσημα στοιχεία, ζει στην ανέχεια – εξαθλίωση, ενώ η πολιτική όλα στο κεφάλαιο καλά κρατεί. Ο γνωστός για τις ιδέες του Πλεύρης στοιβάζει τους κατατρεγμένους στο κολαστήριο της Αγυιάς στα Χανιά, για να καμαρώνει η κυβέρνηση το καλοκαίρι ότι μείωσε δραστικά τις ροές μέσω του βασανισμού τους. Την ίδια στιγμή, που αποπροσανατολιστικά  δαιμονοποιούνται οι μετανάστες, η βιτρινάτη τουριστική βιομηχανία και όλη η καπιταλιστική παραγωγή δουλεύει με όρους εργασιακής γαλέρας αξιοποιώντας μαζικά με δουλεμπορικές συμβάσεις τους λεγόμενους μετακλητούς μετανάστες. Όπως λέει και ο Στουρνάρας είναι απαραίτητοι οι μετανάστες. Το ζήτημα είναι ο απόλυτος έλεγχος του σύγχρονου δουλεμπορίου από το κράτος και το κεφάλαιο.

Η ένταση της εκμετάλλευσης, ο πόλεμος και η ένταση γενικότερα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών είναι οι αιτίες που το σύστημα επιλέγει τη φασιστικοποίηση για να έχει τον έλεγχο των λαϊκών αντιστάσεων. Την ώρα που το κράτος θεσπίζει νέο αντιδραστικό πειθαρχικό και διώκει μαζικά όσους δε συμμορφώνονται με τις υποδείξεις της αντιλαϊκής πολιτικής, απελευθερώνει τον κατάδικο φασίστα αρχηγό της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής. Δε δραπέτευσε ο Μιχαλιολιάκος, ούτε νεκρανασταίνεται η Χρυσή Αυγή. Κάτι χειρότερο συμβαίνει και αυτό είναι η συστηματική φασιστικοποίηση του αστικού κράτους και της δημόσιας ζωής για να επιβληθεί η συνέχιση της άγριας επίθεσης του κεφαλαίου και η πολιτική της εμπλοκής της χώρας μας στα βρώμικα και αιματοβαμμένα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ.

Η κατάσταση αυτή δικαιολογημένα μας εξοργίζει, αλλά αυτό δεν αρκεί. Απαιτείται παρατεταμένος αγώνας, μαζική αντίσταση και πάλη για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Να μη φοβηθούμε, ούτε να περιμένουμε ξανά τους σωτήρες, γιατί ήδη φάνηκε πως τέτοιοι δεν υπάρχουν. Ούτε για να μας κυβερνήσουν, ούτε σαν αριστερό αποκούμπι μας. Η ταξική πάλη εξελίσσεται στις μέρες μας με όρους επίθεσης του κεφαλαίου και η πραγματικότητα διαμορφώνεται σαν αποτέλεσμα της έκβασής της. Από τους αγώνες που υπολείπονται, μα και απ’ αυτούς που γίνονται. Με επίγνωση των συσχετισμών να συμβάλλουμε ο καθένας μας αποφασιστικά στο δυνάμωμα των λαϊκών αγώνων. Μονάχα έτσι θα τσακίσουμε το φασισμό σ’ όλες  του τις εκφράσεις.

• Μαζικά στην απεργία στις 1 Οκτώβρη. Να μην περάσει το νομοσχέδιο του 13ωρου. 
• Ο Παύλος Φύσσας ζει. Το φασισμό τσακίζουν αγώνες λαϊκοί