Κόντρα στην πολιτική λιτότητας- πολεμοκαπηλείας! Πάλη για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς

Ο πρωθυπουργός της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο και συνοδοιπόρος των Σιωναζιστών δολοφόνων, εξαγγέλλει  από τη ΔΕΘ ένα πακέτο μέτρων εξαπάτησης, για να μπορέσει η κυβέρνησή του για λογαριασμό του κεφαλαίου να συνεχίσει την πολιτική λεηλασίας των εισοδημάτων της εργατικής τάξης και όλων των ανθρώπων της δουλειάς. Μια μέρα πριν ο Τσίπρας, ποντάροντας στη στήριξη βαριών ονομάτων της κεφαλαιοκρατίας και ιδιοκτητών βασικών ΜΜΕ, καλεί από το συνέδριο του Economist σ’ ένα νέο «πατριωτισμό» και δηλώνει διάθεση για εκ νέου αξιοποίησή του για τη διαχείριση του συστήματος.

Μια αντίφαση της εποχής που θα παραμείνει είναι από τη μια μεριά η πρωτόγνωρη απαξίωση από πλευράς εργαζόμενων  λαϊκών στρωμάτων του συνόλου του αστικού πολιτικού προσωπικού, και από την άλλη η ισχυρή κυριαρχία των δυνάμεων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού που επιβάλλουν τη λεηλασία των μισθών των εργαζομένων, αλλά και του συνόλου κατεκτημένων δικαιωμάτων ενός ολάκερου αιώνα αγώνων. Σύμφωνα με το Στουρνάρα οι μισθοί έχουν αυξηθεί υπερβολικά!  Αυτή θα συνεχίσει να είναι η επίσημη γραμμή του συστήματος, όποιες και αν είναι οι πολιτικές εξελίξεις. Ταυτόχρονα ο υπουργός υγείας Α. Γεωργιάδης με ωμό γκεμπελισμό διαχειρίζεται επικοινωνιακά την άγρια πραγματικότητα  της κατάργησης του δικαιώματος στη δωρεάν περίθαλψη που ζουν καθημερινά  οι εργαζόμενοι (που κατά κανόνα έχουν άδεια τσέπη) εφόσον έχουν την ατυχία να ασθενήσουν. Τα ίδια και στην εκπαίδευση για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς που η τρομοκρατία και ο επιθεωρητισμός επιδιώκουν την αποδοχή μισθών εξαθλίωσης και την υποταγή τους στο σύστημα σε ρόλο παιδονόμων  της νεολαίας.

Αυτή η πραγματικότητα της λεηλασίας του ίδιου του δικαιώματος στη ζωή εν τέλει πατάει στην κυριαρχία των δυνάμεων του κεφαλαίου σε πλανητική κλίμακα. Τα αλυσοπρίονα απέναντι στα δικαιώματα εργαζομένων λυσσομανούν από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία του Μακρόν και του Μπαϊρού, μέχρι τη χώρα μας που όλο το αστικό πολιτικό προσωπικό καλεί στον «πατριωτισμό» της υποταγής στην πολιτική της λιτότητας, αλλά και των πολεμοκάπηλων τυχοδιωκτικών επιλογών της πλουτοκρατίας.

Οι λαϊκές δυνάμεις πρέπει να έχουν ξεκάθαρο πως το ντόπιο σύστημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και εκμετάλλευσης του λαού σταθερά κινείται στα φιλοπόλεμα σχέδια των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ με στόχο τον όποιο ρόλο δοθεί στην κεφαλαιοκρατία, για την οποία  ήδη είναι σ’ εξέλιξη πάρτι κερδοφορίας που πατάει στη στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων. Για τους εργαζόμενους είναι ανάγκη ζωής να δυναμώσει η αντίσταση και η πάλη τους. Η αποκάλυψη της σαπίλας του συστήματος με σειρά σκανδάλων δεν το αποδυναμώνει όσο η μαζική λαϊκή αντίσταση δεν εστιάζει στο ΜΕΓΑ σκάνδαλο της εκμετάλλευσης των εργαζομένων που τους στερεί την ίδια τη ζωή  καθημερινά, από τα Τέμπη και τα νοσοκομεία και κυρίως στους χώρους δουλειάς όπου η εκμετάλλευση γίνεται όλο και πιο στυγνή.

Όταν το 8ωρο γίνεται 13ωρο για μισθούς που δεν διασφαλίζουν πλέον ούτε στέγη και τρόφιμα, είναι ξεκάθαρο πως αν δεν διαμορφωθούν όροι πάλης για το μεροκάματο οι εργαζόμενοι θα παραμένουν ανυπόληπτοι και απλά αντικείμενο εκμετάλλευσης. Μόνο η αντίσταση των εργαζομένων μπορεί να υπερνικήσει τη φασιστικοποίηση του κράτους και της δημόσιας ζωής που όχι μόνο μπαζώνει τα Τέμπη, αλλά αναπαράγει χωρίς εμπόδια τη σαπίλα που είναι στη φύση του συστήματος. Στη Γαλλία και σ’ όλο τον κόσμο νέοι γύροι αντίστασης ξεσπάνε και θα ξεσπάσουν απέναντι στην άγρια επίθεση του κεφαλαίου. Να αρνηθούμε την εξαπάτηση των δυνάμεων του συστήματος, αλλά και τις ρεφορμιστικές αυταπάτες για εύκολες και γρήγορες λύσεις. Η πολιτική διέξοδος για τις λαϊκές δυνάμεις είναι η διαμόρφωση όρων πάλης καθημερινά ξεκινώντας από τις πιο μικρές εστίες αντίστασης σε κάθε χώρο που ζουν εργάζονται ή σπουδάζουν νεολαία και εργαζόμενοι.