Μόνο ο ανυποχώρητος αγώνας μπορεί να φέρει τη νίκη

Κανένας διάλογος δεν μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στα μπλόκα του δίκιου των αγροκτηνοτρόφων και την οποιαδήποτε κυβέρνηση του ευρωμονόδρομου της Κ.Α.Π. και της πολιτικής “Όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο”.

Οι φτωχομεσαίοι αγρότες στήνουν μπλόκα αγώνα ενάντια στο ξεκλήρισμα τους. Εδώ και εβδομάδες συγκρούονται αποφασιστικά με την πολιτική κεφαλαίου – κυβέρνησης – Ε.Ε. με ένα αίτημα που ουσιαστικά τους ενώνει σε όλη τη χώρα πάρα τις ιδιαιτερότητες στις καλλιέργειες της κάθε περιοχής.

Απαιτούν να έχουν εισόδημα από τον μόχθο τους τέτοιο που να μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς. Απαιτούν στη βάση αυτή τη μείωση του πανάκριβου κόστους παραγωγής, τιμές στα προϊόντα τους, ενισχύσεις και αποζημιώσεις τέτοιες που να προκύπτει αυτό το εισόδημα.

Η κυβέρνηση έχει ένα ολόκληρο υπουργείο με διευθύνσεις γεωργίας σε κάθε νομό και κάποιες χιλιάδες υπαλλήλους αν συνυπολογιστούν ΕΛΓΑ, ΟΠΕΚΕΠΕ, ερευνητικά ινστιτούτα, γεωπονικά πανεπιστήμια κοκ. Ολόκληρα επιτελεία χαρτογραφούν και γνωρίζουν όλη τη δραστηριότητα στη γεωργική ύπαιθρο καθώς και τα οξυμένα προβλήματα κάθε περιοχής.

Έχουμε ξανά αναφερθεί στις δυο συμπληγάδες (εισροές – εκροές) της δραστηριότητας του κεφαλαίου που ξεζουμίζουν τον μόχθο και οδηγούν σε ξεκλήρισμα τη φτωχομεσαία αγροτιά. Από κοντά η Κ.Α.Π. κατευθύνεται σε παραπέρα δραστική μείωση των όποιων ενισχύσεων αντιστάθμιζαν κάπως τις εξευτελιστικές τιμές που επιβάλλουν μεταποιητές, χοντρέμποροι, supermarket.

Ακριβά λιπάσματα – μηχανήματα – εφόδια και πτώση απ’ την άλλη τιμών των αγροτικών προϊόντων στο χωράφι,με παράλληλη μείωση ενισχύσεων, οδηγεί στην εξαθλίωση στα χωριά, στη μετανάστευση και στην ερήμωση της υπαίθρου.

Αυτήν την πραγματικότητα επιβάλει συνειδητά η επίθεση των κυβερνήσεων του κεφαλαίου συστηματικά και έτσι η ερήμωση στην ύπαιθρο είναι μια ολοφάνερη πραγματικότητα που επιδεινώνεται συνεχώς εδώ και χρόνια.

Στις μέρες, της κλιμάκωσης της επίθεσης του κεφαλαίου,όπως θεωρούν σπατάλες τις δαπάνες για συντάξεις, περίθαλψη κοκ, έτσι θεωρούν σπατάλες και τις πολιτικές στήριξης των αγροτών.

Η κυβερνητική πολιτική όλα στο κεφάλαιο παρά την επιμονή των αγροτών στα μπλόκα που επιμένουν χάρη στην εκφρασμένη αλληλεγγύη των εργαζομένων της πόλης, δεν έχει διάθεση να υποχωρήσει εύκολα. Αντίθετα επιμένει λυσσαλέα και μονίμως βρώμικα να ξεφύγει απ’ το στρίμωγμα της.

Οι όποιες εξαγγελίες έκανε η κυβέρνηση με βάση την ισχυρή πολιτική πίεση των μπλόκων με την πρωτόγνωρη μαζικότητα τους, σε καμία περίπτωση δεν ανατρέπουν την πολιτική της, την πολιτική που ξεκληρίζει τους φτωχομεσαίους αγρότες.

Τα κρύα βράδια στα μπλόκα δε ζεσταίνονται εδώ και εβδομάδες μόνο από τις φωτιές και τις πρόχειρες ξυλόσομπες. Ζεσταίνονται και από τις ολιγόλογες μα ζουμερές συζητήσεις ανάμεσα σε χιλιάδες νέους μάλιστα βιοπαλαιστές που συναντήθηκαν σε ένα αγώνα σπουδαίο. Σε ένα αγώνα πολύτιμο για τη ζωή τους που μπορεί να βάλει παρακαταθήκη για την αναγκαία συνέχεια του στο μέλλον, αλλά και συνολικότερα να εμπνεύσει αγωνιστικά και άλλα κομμάτια του εργαζομένου κόσμου που δέχεται την ασταμάτητη επίθεση του κεφαλαίου.

Η πολιτική των μισθών πείνας την ώρα που η ακρίβεια στερεί τα πιο αναγκαία και το συνολικότερο σάρωμα των δικαιωμάτων τους είναι αυτό που οδηγεί τους εργαζόμενους σε αποφασιστική αλληλεγγύη στα αγροτικά μπλόκα, παρότι η αριστερά υπολείπεται από το να τα ενισχύσει αποφασιστικά και να συνδράμει σε μπλόκα της αντεργατικής πολιτικής στις πόλεις.

Στα ίδια αγροτικά μπλόκα αυτές τις μέρες είναι κρίσιμο να ενισχυθεί η άποψη της ενότητας αλλά και της πάλης. Δεν αρκούν οι διαγκωνισμοί της πανελλαδικής επιτροπής με τους πρόθυμους για διάλογο των τάχα 18 μπλόκων. Και αυτός ο αντιπερισπασμός μάλλον πέφτει στο κενό.

Όμως χρειάζεται να ξεκαθαριστεί πως ζητούμενο είναι η διαπραγμάτευση με τον αντίπαλο (την κυβέρνηση) μετά από κλιμάκωση και ενίσχυση την όρων πάλης με ταυτόχρονη αποκάλυψη της απάτης του διάλογου.
Άλλο διάλογος, άλλο διαπραγμάτευση με όρους πάλης. Δεν είναι ζήτημα ορολογίας, αλλά ουσίας!
Ζητούμενο είναι το παραπέρα στρίμωγμα της κυβέρνησης. Η επιβολή, κάποια στιγμή, μιας νικηφόρας διαπραγμάτευσης που διασφαλίζεται με αγωνιστική ενότητα και ενίσχυση των όρων πάλης και της αλληλεγγύης και όχι με κουβέντες του αέρα και τσάι και συμπάθεια.

Λύσεις στα προβλήματα και όχι λόγια όπως λένε οι αγρότες.

Αυτά για να μαθαίνουμε κόντρα σε παλιές ιστορίες με γαρίφαλα στην αστυνομία και της μπουκάλας με το τσίπουρο στον Τσίπρα. Και κάτι ακόμα μπροστά στη μικρότερη ή μεγαλύτερη πιθανότητα πτώσης της κυβέρνησης. Φυσικά και δε θα κλάψουμε σε κάτι τέτοιο, όμως το ζητούμενο είναι η ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής.

Η νίκη θα είναι σ’ αυτή τη φάση η κατάκτηση των αιτημάτων του αγώνα των αγροτών. Αυτό θα ήταν σπουδαίο και για την υπόθεση όλου του λαού. Κάτι τέτοιο κάθε άλλο παρά διασφαλίζεται μέσα από ενδεχόμενη παραίτηση της κυβέρνησης.

Ξεκάθαρα οι λαϊκές δυνάμεις δεν έχουν τους όρους να κυβερνήσουν σήμερα. Άρα το σύνθημα “Κάτω η κυβέρνηση” από όπου και να ακούγεται είναι ζημιογόνο για τον αγώνα. Δε χρειαζόμαστε απλώς αλλαξοβασιλίκια.

Αυτή η πολιτική είναι αντιλαϊκή δεν παίρνει διορθώσεις αλλά ανατροπή. Γι’ αυτό να παλέψουμε!

Όχι στην άπατη του διαλόγου, κλιμάκωση του αγώνα

Νίκη στα μπλόκα της αγροτιάς.