Νέο εργασιακό νομοσχέδιο: περισσότερα δεινά για τους εργαζομένους

Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που ετοιμάζουν, έρχεται να προχωρήσει την επίθεση στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης και του λαού. Οι επιχειρήσεις θα μπορούν να αυξομειώνουν τις ώρες εργασίας των εργαζομένων τους εντός μιας εβδομάδας, ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης. Όπως επίσης να απολύουν και να προσλαμβάνουν εργαζομένους με “fast track” διαδικασίες (Δηλαδή μέσω εφαρμογής στο κινητό).

Στόχος είναι η μεγαλύτερη ευελιξία για τις επιχειρήσεις και τους εργοδότες απέναντι στον εργαζόμενο ο οποίος θα γίνει “εργαζόμενος λάστιχο”. Σε συνδυασμό με τους προηγούμενους νόμους άλλα και με τα προηγούμενα δεδομένα (κατάργηση του 8ωρου, σπαστά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες που γίνονται ρεπό, κλπ) διαμορφώνονται άσχημα δεδομένα για τον κόσμο της δουλειάς.

Δίνεται η δυνατότητα σε κάθε λογής εργοδότες να έχουν τους εργαζόμενους τους σε μόνιμο “stand by” για κάθε ανάγκη (ακόμα και τελευταία στιγμή). Ουσιαστικά μιλάνε για κατάργηση του ωραρίου όπως το ξέρουμε, καθώς ο εργαζόμενος δε θα ξέρει πότε και πόσες ώρες θα δουλεύει κάθε μέρα. Και αυτό σε μικρο η μεγάλο βαθμό ήδη εφαρμόζεται σε διάφορους τομείς στον τουρισμό. Είτε οι εργαζόμενοι που τους παρέχεται χώρος διαμονής στον χώρο εργασίας και έτσι “είναι πάντα διαθέσιμοι στις ανάγκες του εργοδότη”. Είτε στην εστίαση που ενημερώνουν τελευταία στιγμή τον εργαζόμενο για το ωράριο της κάθε ημέρας. Συνεπώς, το νομοσχέδιο έρχεται να διευρύνει αυτή την ανάγκη του κεφαλαίου και στον υπόλοιπο ιδιωτικό τομέα άλλα και σίγουρα να νομιμοποιήσει αυτό που ήδη εφαρμόζεται σε κάποιους τομείς.

Άλλη μια διάταξη του νομοσχεδίου που ετοιμάζεται θα είναι οι “fast track” διαδικασίες πρόσληψης και απόλυσης. Αν συνυπολογίσουμε όλα τα προηγούμενα άλλα και τις συμβάσεις μηδενικών ωρών (συμβάσεις κατά παραγγελία) μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα το που το πάει το σύστημα της εκμετάλλευσης. Ο εργαζόμενος θα είναι πάντα διαθέσιμος στην άγρια λύσσα για κέρδος που έχει το κεφάλαιο. Και όταν δεν τον έχει ανάγκη άπλα θα τον απολύει χωρίς καμία επιβάρυνση για το ίδιο.

Μαζί με όλα τα προηγούμενα, οι μισθοί πείνας, η ακρίβεια, τα νοίκια, το ρεύμα και άλλα πολλά διαμορφώνουν μια ασφυκτική πραγματικότητα για τον εργαζόμενο κόσμο.

Ανάγκη ζωής η κάθε μικρή ή μεγάλη αντίσταση απέναντι στα “θέλω” του κεφαλαίου. Παρά την ήττα του Ε.Ε.Κ.Κ. (Εργατικό Επαναστατικό Κομουνιστικό Κίνημα) και πάρα τους αρνητικούς συσχετισμούς του σήμερα, πρέπει αλλά και μπορούμε (αρκεί να θέλουμε) να συμβάλουμε στη δημιουργία εστιών αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειας, σε κάθε σχολείο ή πανεπιστήμιο.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορούν οι εργαζόμενοι, οι μαθητές, οι φοιτητές και όλος ο λαός να πετύχει νίκες. Σημαντικές στο επίπεδο της ταξικής πάλης και της εκ νέου συγκρότησης της εργατικής τάξης. Να συμβάλουμε στην εκ νέου συγκρότηση της εργατικής τάξης, μόνη πραγματική απειλή για το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα.