Συνέντευξη του Νεκ. Κοκολαντωνάκη μέλους της Συλλογικότητας Αντίσταση και Πάλη, στην Ερτ Χανίων

Πριν ακόμα την επανεκλογή του Τράμπ στον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ -για λογαριασμό του αμερικανικού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου εν συνόλω- έχει τεθεί πολλάκις στη δημόσια συζήτηση (και ενίοτε πιο συχνά από την Αριστερά παρά από αναλυτές αστικών μέσων) ο χαρακτηρισμός του ως «τρελό». «Τρελό» με την έννοια ότι είτε αποτελεί «παραφωνία» στην κανονικότητα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος είτε ότι ασκεί πολιτική-διοίκηση, με

Σημείο των καιρών αποτελεί η κίνηση της δημοτικής αρχής στη Φλώρινα να παύσει την υπό εξέλιξη συναυλία, στην οποία ακούστηκαν ήχοι και στίχοι γνώριμοι στους ακροατές και το σύνολο του λαού της πόλης, που ΔΕΝ δυσφορούσαν καθώς τους ένιωθαν δικούς τους.

Από τη Δευτέρα παρακολουθώντας τη σχετική συζήτηση που άνοιξε, θα μπορούσε κάποιος να διαπιστώσει διάφορες αναγνώσεις του ζητήματος όπως

Οι ΗΠΑ του Τραμπ σ’ αυτή τη συγκυρία εμφανίζονται να ρυθμίζουν το επίπεδο έντασης του στρατηγικού ανταγωνισμού τους με το Ρωσικό ιμπεριαλισμό. Σ’ όλο τον πλανήτη οι ΗΠΑ δίνουν ρεσιτάλ προκλήσεων. Κατάσχουν πειρατικά τα τάνκερ της Βενεζουέλας και να δολοφονούν  ανυποψίαστους σε δεκάδες πλοιάρια που απρόκλητα βύθισαν. Συνολικά ασκούν πίεση με στόχο τον έλεγχο της Βενεζουέλας, στο πλαίσιο του ελέγχου

Παρακάτω η συνέντευξη τύπου του Νεκτάριου Κοκολαντωνάκη,  μέλους της πολιτικής ομάδας Κομμουνιστική Πάλη, στην Ερτ Χανίων

Πανηγυρικές φωτογραφίες, διθυραμβικές δηλώσεις των στελεχών του συστήματος, αλλά και των (κρατικοδίαιτων, ξεπουλημένων) συνδικαλιστικών ηγεσιών των εργαζομένων, για την “εθνική επιτυχία”, τη συμφωνία, για τις συλλογικές συμβάσεις. Ίσως κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, να συμφιλίωσαν τον θηρευτή με το θήραμα, να “κατήργησαν” (ξανά) την ταξική πάλη, να βρήκαν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της δουλειάς και του κεφαλαίου. Αλλά για

«Λαέ μη σφίγγεις άλλο το ζωνάρι, μην έχεις πια την πείνα για καμάρι» ήταν οι στίχοι που αγγίξανε όσο τίποτε άλλο τις μάζες των κολασμένων τον Ιούνη του 1973 στο μεγάλο μας Τσίρκο, το σπουδαίο αντιπολεμικό- αντιφασιστικό- αντιιμπεριαλιστικό θεατρικό του Ιάκωβου Καμπανέλη, που άφησε εποχή κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Νοέμβρη και τα επόμενα χρόνια.

Στις μέρες μας η αστική τάξη