20 Νοέμβρη απεργούμε και διαδηλώνουμε ΜΑΖΙΚΑ

Εργαζόμενοι, -ες.  Οι μισθοί και τα μεροκάματα λεηλατούνται ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια από την ακρίβεια που στο ηλεκτρικό, τα νοίκια, τα τρόφιμα και τα βασικά αγαθά δεν έχει σταματημό. Η κυβέρνηση κοροϊδεύει με αυξήσεις ψίχουλα στο βασικό μισθό και ανέξοδες υποσχέσεις του αέρα για τα επόμενα χρόνια. Εν τω μεταξύ η πλειοψηφία των εργαζομένων ζει στην ανέχεια ή αναγκάζεται σε εξοντωτικές υπερωρίες και δεύτερες δουλειές που τελικά τους επιβάλλουν να ζουν για να δουλεύουν. Οι εξοντωτικοί ρυθμοί και οι ατελείωτες ώρες δουλειάς πυκνώνουν τα σακατέματα και τους θανάτους που κατά κανόνα είναι εγκλήματα της εργοδοσίας και της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο – όλα για το κεφάλαιο.

Αυτή η πολιτική υπηρετείται και ενισχύεται με μια σειρά αντεργατικές αντιμεταρρυθμίσεις με εξέχουσα το νόμο Χατζηδάκη και άλλες που προηγήθηκαν και ακολουθούν. Οι απεργίες συστηματικά βγαίνουν στην παρανομία, ενώ πυκνώνουν οι διώξεις αγωνιστών. Βασικά δικαιώματα με κρίσιμο αυτό της δωρεάν περίθαλψης αλλά και στις σπουδές των νέων, στη σύνταξη κ.λπ. πετσοκόβονται δραστικά και αδιάκοπα για να προκύψουν πλεονάσματα, επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές και άλλες εύνοιες για το κεφάλαιο. Η κυβέρνηση καμαρώνει για τα επιτεύγματα της οικονομίας, μα στην πραγματικότητα αυτά αποτελούν τη μεγάλη κερδοφορία του κεφαλαίου που προκύπτει από την εξοντωτική εκμετάλλευση  της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Πολύ απλά λεηλασία μισθών, κοινωνικών παροχών και εξοντωτικοί ρυθμοί δουλειάς, σημαίνουν κέρδη για το κεφάλαιο.

Αυτή την πολιτική θέλει να ενισχύσει και να σταθεροποιήσει σε βάθος χρόνου η κυβέρνηση και το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού από τη λεγόμενη κεντροαριστερά ως την ακροδεξιά του ρατσισμού και της ανέξοδης πατριδοκαπηλείας. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα με δοσμένο το διεθνές πλαίσιο της φασιστικοποίησης και του πολέμου που κάθε άλλο παρά θα σταματήσει με τον Τραμπ(ουκο) που μάλλον ομαλά παίρνει ήδη  το τιμόνι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Όχι δεν έφυγαν οι «Δημοκράτες» η επίθεση του κεφαλαίου και ο πόλεμος προϋπήρχε του Τραμπ. Ούτε φυσικά τώρα ήρθαν οι ειρηνιστές. Η επίθεση του κεφαλαίου στην εργατική τάξη, η φασιστικοποίηση και ο πόλεμος ήταν εδώ και θα παραμείνουν με μόνο φραγμό  το δυνάμωμα της πάλης των λαών. Τα 28 δις που εξαγγέλλονται ξανά για όπλα δεν εξασφαλίζουν την Ειρήνη στη χώρα μας, το αντίθετο. Η οικονομικά αβάσταχτη για τους λαούς κούρσα των εξοπλισμών και η υπαγορευμένη ελληνοτουρκική «φιλία» από ΗΠΑ- ΝΑΤΟ αποδείχνει τη βαθειά εμπλοκή των δύο χωρών στα πολεμικά σχέδια του ιμπεριαλισμού και την ανάγκη οι δύο λαοί να παλέψουν ενάντια στον πόλεμο και τα ντόπια στηρίγματα του ιμπεριαλισμού στις χώρες τους.

Οι αγώνες για Ειρήνη δένονται με τον αγώνα για το μεροκάματο και είναι ανάγκη ζωής για τους εργαζόμενους να πυκνώσουν. Η πολιτική «όλα στο κεγάλαιο- όλα για το κεφάλαιο» μπορεί και πρέπει να ανατραπεί με μαζικούς λαϊκούς αγώνες. Αυτοί οι αγώνες δεν είναι μια εύκολη υπόθεση ούτε ήταν ποτέ. Πρέπει καταρχήν να γίνουν υπόθεση του κάθε εργαζόμενου και σ’ αυτή την κατεύθυνση οι πρωτοπόροι σε κάθε χώρο είναι ανάγκη να κατακτήσουν την αντίληψη της κοινής δράσης. Χρειάζονται μεθοδικά και αποφασιστικά βήματα, οι εστίες αντίστασης να γίνουν καθημερινή έγνοια και η συλλογική στάση, η αλληλεγγύη και η μαζική κινητοποίηση να ακυρώνουν την εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή. Τίποτα δε χαρίστηκε χωρίς αγώνες, τίποτα δε θα μείνει από δικαιώματα χωρίς Αντίσταση για την υπεράσπιση της ζωής και του δίκιου μας. Αυτοί που παράγουν τον πλούτο να μην ανεχτούν την ανέχεια και την εξαθλίωση. Ν’ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ.

• Πάλη για συλλογικές συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής
• Πάλη για το 8ωρο, τη δωρεάν περίθαλψη, τη σύνταξη
• Μαζικός αγώνας για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής
• ΚΑΤΩ οι νόμοι οι αντεργατικοί. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη