Επικίνδυνοι τυχοδιωκτισμοί στην πλάτη του λαού και των λαών της περιοχής.

Ούσα στην αμερικανική πλευρά της ιστορίας, υπηρετώντας από τις πρώτες θέσεις την αμερικανική και νατοϊκή ατζέντα για τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, η κυβέρνηση και για τα στενά ταξικά συμφέροντα της αστικής τάξης, μας βάζει για τα καλά στη ζώνη της φωτιάς του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Ενός πολέμου του οποίου η δυναμική και οι φλόγες ήδη αγγίζουν την πολύ κοντινή γειτονιά μας και η απρόβλεπτη έκβαση, δεν αποκλείει κανένα από τα σενάρια για την ευρύτερη μας περιοχή.

Η επιλογή στήριξης και στοίχισης με τα αμερικανικά και σιωναζιστικά συμφέροντα δε γίνεται εν κενώ. 

Μέσα από αυτή τη διαδικασία η ελληνική κεφαλαιοκρατία επιδιώκει τόσο το γεωπολιτικό της πλασάρισμα ως ενδιάμεσος των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και σε ρόλο διαμεσολαβητή στην ευρύτερη περιοχή. Όσο επίσης προσδοκά κομμάτι από τις όποιες δουλειές ανοίγει η κίνηση των Γιάνκις στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων.

Διατηρώντας και ενισχύοντας τις φιλοδοξίες της σχετικά με τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας, τη συμμετοχή ως κόμβος διαμετακόμισης μα και ως παράγοντας στον υπό συζήτηση ινδικό δρόμο IMEC.

Στη βάση διόλου ευκαταφρόνητων πρότζεκτ για τα μεγέθη της κάνει σήμερα πράξη αυτή τη λακέδικη πολιτική της ταύτισης με τα συμφέροντα ΗΠΑ – σιωνιστών.

Ουσιαστικά, δρα με όρους ταξικής τύφλωσης και δε λογαριάζει στην κίνηση της όντας κεφαλαιοκρατία, τις όποιες ενδεχόμενες καταστροφικές για τη ζωή της εργατικής τάξης, συνολικά του κόσμου του μόχθου συνέπειες από αυτή της την πολιτική.

Κάνει συνειδητούς τυχοδιωκτισμούς όπως έκανε και σε όλη της την ιστορία, κινούμενη με το δόγμα του “αν σου κάτσει” ρίχνοντας στα ζάρια τις τύχες και το μέλλον του κόσμου της δουλειάς, των λαϊκών ανθρώπων ευρύτερα μα και συνολικά της χώρας.

Καθίσταται στο σήμερα και με βάση τις πολεμικές εξελίξεις, εχθρός των λαών της περιοχής και καίει με την πολιτική της στήριξης των φονιάδων των λαών ΗΠΑ ΝΑΤΟ Ισραήλ τις σχέσεις φιλίας και αλληλεγγύης.

Οι τελευταίες εξελίξεις με την αποστολή των οπλικών συστημάτων στην περιοχή της Κύπρου και Καρπάθου αυτό υπογραμμίζουν και τίποτε άλλο, ότι και αν διακινείται στα μέσα ενημέρωσης προς ενίσχυση ενός κλίματος μιλιταρισμού και πόλεμοκαπηλείας.

Οι πολιτικές αυτές επιλογές της κυβέρνησης και της τάξης που υπηρετεί, ήδη οδηγούν σε νέα δεινά τη πραγματικότητα που αντιμετωπίζει η εργατική τάξη και η πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Πριν από όλα και άμεσα με βάση τις εξελίξεις, η ακρίβεια με βάση το διαφαινόμενο ράλι των τιμών του πετρελαίου θα γνωρίσει νέες μέρες δόξας. Πιέζοντας προς τα κάτω την πραγματική αξία των μισθών και διευρύνοντας τη φτώχεια την ανέχεια και την πείνα.

Ενώ η διαφαινόμενη αστάθεια στην οποία έχει μπει για τα καλά η περιοχή και η χώρα δίνει κιόλας τα αποτελέσματα της στις προβλέψεις σχετικά με τον τουρισμό της σεζόν που έρχεται με ότι αυτό συνεπάγεται για τις εκατοντάδες χιλιάδες των εργαζομένων στη σεζόν και την εργασιακή πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσουν.

Τις όλες αρνητικές για το λαό, συνέπειες αυτής της πολιτικής συμπληρώνει η βάσιμη ανησυχία των λαϊκών ανθρώπων σχετικά με τα  ενδεχόμενα πλήγματα σε περιοχές της χώρας που φιλοξενούνται οι βάσεις των φονιάδων των λαών. Ανησυχίες που προσπαθεί να διασκεδάσει η προπαγάνδα του συστήματος μα που κάθε άλλο παρά πιάνουν. Ο κόσμος έχει κριτήριο και διαισθάνεται τη σοβαρότητα μα και την επικινδυνότητα των σημερινών εξελίξεων.

Στα παραπάνω αρνητικά δεδομένα επικάθεται το κλίμα του φόβου που θέλουν να επιβάλλουν με αφορμή και το νέο εν εξελίξει πολεμικό μέτωπο με το Ιράν. Ένα κλίμα που επιδρά αρνητικά στους όρους συγκρότησης των λαϊκών αντιστάσεων. Που τροφοδοτεί με τη σειρά του το πλαίσιο της φασιστικοποίησης και της τρομοκρατίας απέναντι στον εργαζόμενο κόσμο και τη νεολαία, που καλείται να υπομείνει τη δεδομένη πραγματικότητα της πολεμικής εμπλοκής, των πραγματικών πολεμικών κινδύνων και της παράλληλης προώθησης της αντεργατικής — αντιλαϊκής πολιτικής που γκρεμίζει κατακτήσεις και δικαιώματα.

Απέναντι σε αυτή την υφιστάμενη κατάσταση. Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, ο δρόμος της Αντίστασης και του αγώνα αποτελεί για τον κόσμο της δουλειάς τη μοναδική και διαχρονική διέξοδο.

Οι λαϊκοί αγωνιστές και οι δυνάμεις που θέλουν να αναφέρονται στο κίνημα την υπόθεση, την αριστερά οφείλουν να δουν αυτή την πραγματικότητα και τους όρους με τους οποίους καλούμαστε να την αντιμετωπίσουμε.

Βασιζόμενοι στα φιλειρηνικά αισθήματα και τα αισθήματα αλληλεγγύης του λαού μας, να στηρίξουμε με κάθε τρόπο και με όλες μας τις δυνάμεις τη συγκρότηση όρων πάλης και τη λαϊκή Αντίσταση απέναντι στις πολιτικές επιλογές του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών.

Κόντρα στους αρνητικούς συσχετισμούς για τη λαϊκή πάλη, έξω από υπερφίαλες απογειώσεις και οδούς διαφυγής από τα πραγματικά ζητούμενα, εμπιστευόμενοι το δίκαιο της πάλης του λαού, με όπλο την κοινή δράση, να κάνουμε βήματα στην κατεύθυνση της πάλης για την απεμπλοκή από το νέο πολεμικό σφαγείο στη Μέση Ανατολή. Στον αγώνα ενάντια στις βάσεις του θανάτου. Στην απαίτηση για να πάψει κάθε συνεργασία με το σιωναζιστικό μαντρόσκυλο των ιμπεριαλιστών μακελάρηδων, υπηρετώντας την κατεύθυνση της πάλης για την ειρήνη και τη φιλία με τους γύρω λαούς.