Για το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο

Δρομολογείται στο επόμενο διάστημα η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου που θα χτυπήσει παραπέρα τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων ευρύτερα. Παίρνει τη σκυτάλη από τα νομοσχέδια Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και το νομοσχέδιο για τον κατώτατο που ψηφίστηκαν τα προηγούμενά χρόνια για να γκρεμίσει ότι έχει απομείνει από κατάκτηση του κόσμου της δουλειάς. Είναι μέσα στο κλίμα επίθεσης παγκοσμίως του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού στους μισθούς και τα εργασιακά δικαιώματα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων που προσπαθούν να αντισταθούν σε μια προοπτική σκληρής εκμετάλλευσης.

13ωρο και εργασία σε δυο εργοδότες. Την ώρα που τα 9ωρα,10ωρα,12ωρα τείνουν να καθιερωθούν σε μεγάλους κλάδους εργαζομένων (τουρισμός, εστίαση κλπ) νομιμοποιούν τις 13 ώρες εργασίας. Ενώ κάθε δυο μέρες έχουμε νεκρό εργάτη δίνουν το δικαίωμα στην εργοδοσία να στύψει κι άλλο τον εργαζόμενο και να τον εξαντλήσει για την κερδοφορία. Ενώ  λένε πως δεν υπάρχει χώρος για αυξήσεις μισθών και ότι ο εργαζόμενος πρέπει να επιβιώσει με τα λίγα θέλουν να εμπεδώσουν βαθιά στον λαό ότι πρέπει να κάνει δύο δουλειές για να τα βγάλει πέρα.

Εργαζόμενος – λάστιχο. Όταν θα έχει δουλειά ο εργοδότης θα ‘’προτείνει’’ (με τους γνωστούς εκβιασμούς απόλυσης) στον εργαζόμενο να δουλέψει έως 13 ώρες ενώ  όταν δε θα έχει δουλειά θα δουλεύει λιγότερο και το πρόγραμμα θα βγαίνει εβδομαδιαία. Έτσι ο εργαζόμενος πρέπει να προσαρμόσει την ζωή του και την οικογένεια του σύμφωνα με τις ανάγκες του αφεντικού για να μην υπάρχει καμία χασούρα κερδών. Πακέτο με αυτή τη ρύθμιση πηγαίνει και η δυνατότητα του εργοδότη να προλαμβάνει με ένα μήνυμα με σύμβαση  1,2 ή 3 ημερών  ένα εργαζόμενο και μετά να τον απολύει με την ίδια ευκολία. Ίσα ίσα δηλαδή να βγάλει τη δουλειά  και μετά πίσω στην ανεργία.

Αυτά είναι τα πιο βασικά μέσα σε άλλα που θέτει το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο. Το σπάσιμο της άδειας σε περισσότερους περιόδους, υπερωρίες στην εκ περιτροπής εργασίας κ.α.  εντάσσονται στην ίδια κατεύθυνση : Παραπέρα χτύπημα στο πενθήμερο–8ωρο και στη  μόνιμη και σταθερή δουλειά, παραπέρα  εκμετάλλευση, και οι μισθοί καθηλωμένοι στα όρια της φτώχειας.

Η εργατική τάξη και ο κόσμος της δουλειάς δεν παραιτούνται από το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή και εργασία. Με ότι μέσα και δυνάμεις έχουν, αντιστέκονται στην επίθεση του κεφαλαίου – κυβέρνησης και προσπαθούν μέσα στους αρνητικούς συσχετισμούς να αγωνιστούν. Να κρατήσουν τις κατακτήσεις που κέρδισε και καθιέρωσε παγκοσμίως η πάλη του Εργατικού Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος  σε μια προηγούμενη περίοδο όπου οι συσχετισμοί ήταν καλύτεροι υπέρ των λαών.

Το ζητούμενο σήμερα είναι να ξεδιπλωθούν αγώνες ώστε να βάλουν φραγμό στην επίθεση. Το πρωταρχικό να δημιουργηθούν και να δυναμώσουν  οι εστίες αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς, να σπάσει το κλίμα απογοήτευσης και οι εργαζόμενοι να πιστέψουν στις δυνάμεις τους.  Να δυναμώσει η γραμμή της αντίστασης απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα.