ΜΕ ΜΟΧΘΟ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΖΥΜΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΩΝ

51 θάνατοι στα λεγόμενα εργατικά ατυχήματα – δολοφονίες του κεφαλαίου, το πρώτο τρίμηνο του έτους

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν στοιχεία για επαγγελματικές ασθένειες, ενώ 3 στα 4 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα- δολοφονίες  δεν καταγράφονται, σύμφωνα με τεκμηριωμένα στοιχεία της εφημερίδας των συντακτών στις 28-4-025

Για 3 από τα 4 θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» δηλώνονται άλλοι λόγοι. Η βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης κρύβει τις επαγγελματικές ασθένειες που πυκνώνουν μαζί με το θανατικό στους χώρους δουλειάς, όσο οι συνθήκες εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και των εργαζομένων γίνονται όλο και πιο εξοντωτικές.

Σχεδόν ενάμιση αιώνα μετά το Σικάγο και 109 χρόνια μετά το θρίαμβο της εργατικής τάξης με την Οκτωβριανή επανάσταση που η υπαρκτή απειλή εξάπλωσης αυτού του θριάμβου  βοήθησε το εργατικό κίνημα ν’ αποσπάσει το όριο των 8 ωρών δουλειάς, η βαρβαρότητα επελαύνει ξανά. Και αυτό γιατί είναι γεγονός και  ανάγκη να αναγνωρίσουμε πως ζούμε στις εποχές που εκδηλώνονται ασταμάτητα οι συνέπειες της διάλυσης του Εργατικού Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος.  Στις μέρες μας το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου είναι αλήθεια πως  δεν απειλείται για καμιά από τις πολλαπλές βάρβαρες εκφράσεις  της πραγματικής του φύσης. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Ρούτε, δηλώνει καθαρά πως πρέπει να πάψουν οι «πολυτέλειες» της περίθαλψης και των κοινωνικών παροχών και να πάρουν μπρος κρατικοδίαιτες επενδύσεις στη βιομηχανία πολέμου, μιας και η αυτοκινητοβιομηχανία δεν πάει καθόλου καλά. Οι δραστικές περικοπές, σ’ αυτές τις «πολυτέλειες» στη χώρα μας, από τα χρόνια των μνημονίων και χωρίς σταματημό έκτοτε, είναι αυτές που σύμφωνα με τη Γκεοργκιεβα του ΔΝΤ έφεραν το ελληνικό θαύμα που όπως δήλωσε η ίδια πρέπει να γίνει παράδειγμα διεθνώς…

Πράγματι στο ελληνικό θαύμα εξελίσσεται πάρτι κερδοφορίας για την κεφαλαιοκρατία, ακριβώς γιατί η εργατική τάξη εξοντώνεται στο βωμό αυτής της κερδοφορίας. Με μόχθο και αίμα ζυμώνονται τα κέρδη του κεφαλαίου παντού και πάντα. Και από δίπλα τα σφαγεία του πολέμου ούτε έπαψαν, ούτε θα πάψουν. Ούτε η εργατική τάξη  έπαψε ποτέ να νιώθει στο πετσί της αυτή τη βαρβαρότητα, έστω κι αν η πορεία συγκρότησής της απέναντι στην κεφαλαιοκρατία που την καταδυναστεύει και την εξοντώνει δεν είναι ευθύγραμμη.

Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς για την εργατική τάξη και ευρύτερα για τον κόσμο της δουλειάς η ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ και η ΙΣΤΟΡΙΑ της ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ μπορούν να γίνουν πηγή έμπνευσης. Όμως οι μάζες των εργαζομένων μαθαίνουν από την πείρα τους, από την κίνησή τους. Έτσι μας τόνιζε ο Γρ. Κωνσταντόπουλος που αξίζει να μην τον ξεχνάμε τέτοιες μέρες. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στη βαρβαρότητα, έγνοια για πυροδότηση ΕΣΤΙΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ παντού γύρω μας, καμιά αποδοχή της βαρβαρότητας κεφαλαίου- ιμπεριαλιστών, όπως κι αν αυτή εκδηλώνεται.

Ο αντίπαλος δεν είναι παίξε – γέλασε, και αυτό φάνηκε. Οι κεφαλαιοκράτες, οι ιμπεριαλιστές και όλοι οι αντιδραστικοί είναι χάρτινες τίγρεις όμως,  όταν η εργατική τάξη βρει ξανά το βηματισμό της πορείας εφόδου Κομούνα- Σικάγο- Οκτωβριανή- Νίκη κατά του ναζιφασισμού (η 9 Μάη δεν ανήκει στη Ρωσία του Πούτιν, ανήκει στους λαούς). Η πορεία εφόδου (που  ποτέ δεν ήταν ευθύγραμμη) οπισθοδρόμησε, και παρά την έλλειψη σήμερα του Εργατικού Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος (Ε.Ε.Κ.Κ.) αποκαλύπτεται μια σπουδαία αλήθεια. Πως σ’ αυτή την πορεία εφόδου, η εργασία έγινε αξία, έκανε σπουδαία βήματα ο πολιτισμός, οι ισχυροί υπολόγιζαν και υφίσταντο συνέπειες για τα πολεμικά σφαγεία, και στην Παλαιστίνη και στις λεγόμενες ζώνες των θυελλών τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα έγραψαν ιστορία. Μέσα από την ανάπτυξη του Ε.Ε.Κ.Κ. η κεφαλαιοκρατία έζησε πραγματικούς εφιάλτες, οι κολασμένοι της γης έγιναν υπολογίσιμοι και έτσι ανθρώπεψε ο άνθρωπος.

Σήμερα ζούμε τις συνέπειες της οπισθοχώρησης. Όμως όπως ανατράπηκε και αντιστράφηκε η πορεία εφόδου και θριάμβου μέσα και από το σοσιαλισμό που υπήρξε, έτσι μπορεί και είναι ιστορική ανάγκη ν’ ανατραπεί η πορεία της επελαύνουσας βαρβαρότητας που οδηγεί την ανθρωπότητα η κεφαλαιοκρατία. Οι στρατιές των προλετάριων απλώνονται στην εποχή μας σ’ όλο τον πλανήτη ότι ανοησίες κι αν ακούγονται για τα ρομπότ και την τεχνητή νοημοσύνη. Η τάξη της ανατροπής είναι εδώ για ν’ αναλάβει ξανά τον ιστορικό της ρόλο. Υπομένει και καθυστερεί, μα είναι εδώ και μπορεί. Αξίζει η συμβολή μας σε μια τέτοια κατεύθυνση όσο μικρή και ασήμαντη κι αν φαίνεται στη σκοτεινή εποχή που ζούμε.