Με το ξεκίνημα της χρονιάς, πετσόκομμα των δικαιούχων του ταμείου ανεργίας!
Ταμείο ανεργίας με περισσότερες προϋποθέσεις, για πολύ λιγότερους και αντίστοιχο καθήλωμα με αυτό των μισθών. Αυτή είναι σε μια γραμμή, η νέα πραγματικότητα για τους εργαζόμενους και άνεργους, που συχνά εναλλάσουν ρόλους στη βάση της μη μόνιμης και σταθερής δουλειάς, της ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας, της ημιαπασχόλησης, της “εποχικότητας” και της σύγχρονης εργασιακής βαρβαρότητας.
Συγκεκριμένα, για να μπορεί κάποιος να μπει στο ταμείο ανεργίας, το όριο ανεβαίνει στα 175 ένσημα τη προηγούμενη εργασιακή χρονιά (από 125) , γεγονός που αποτελεί ουσιαστικά κόφτη για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε εστίαση-τουρισμό αλλά και για τους εργαζόμενους στην ιδιωτική εκπαίδευση. Σε ότι αφορά τους τελευταίους, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΙΕΛΕ, 80000 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί βρίσκονται στον αέρα, αφού ουσιαστικά είναι ακατόρθωτο να πιάσουν τον πήχη, δουλεύοντας συνήθως για 7-8 μήνες και είτε για λίγες ώρες τη βδομάδα είτε με υποδηλωμένη-αδήλωτη εργασία.
Γενικά μιλώντας,για το σύστημα της εκμετάλλευσης, η δεξαμενή ανέργων πάντα αποτελούσε μοχλός εκβιασμού, σπρωξίματος του μεροκάματου προς τα κάτω, εντατικοποίησης προς τους εργαζόμενους. Όμως και για τους ίδιους τους άνεργους το τσάκισμα των όποιων δικαιωμάτων προχωρά με αμείωτο ρυθμό. Έτσι, αυτοί που κυκλικά κάποιους μήνες το χρόνο μένουν άνεργοι, θα πρέπει να αρκεστούν στα όποια ψίχουλα από επιδόματα-κοροϊδία ή να ζήσουν από αυτά που (δεν) περρίσεψαν τους προηγούμενους μήνες!
Όχι δεν πρόκειται για λάθος, ούτε αποτελεί ζήτημα μόνο των εργαζόμενων στην ιδιωτική εκπαίδευση (για να εξαιρεθούν!), όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΟΙΕΛΕ. Με αρχή τη πάλη και τις αντιστάσεις στα φροντιστήρια για μεροκάματα στο κόστος ζωής, για δουλειά με ανθρώπινους όρους και όχι εξόντωσης, πρέπει να μπει μπροστά η κατεύθυνση ανατροπής της αντεργατικής αυτής πολιτικής. Που εξ αντικειμένου συνδέεται με την αναγκαία πάλη και των υπόλοιπων εργαζόμενων που βιώνουν όλες τις προεκτάσεις της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο, άρα ο αγώνας είναι κοινός, με τις αφετηρίες να αναζητούνται στις εστίες αντίστασης στους χώρους δουλειάς που πρέπει να υπάρξουν και να πυκνώσουν.
Γ. Π.
Διαβάστε επίσης:
26 Μάι 2026Να προτάξουμε αποφασιστικά την κατεύθυνση της πάλης για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς
Σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου εντείνουν την επίθεσή τους στους εργαζόμενους στο πλαίσιο τώρα της ενεργειακής κρίσης, που είναι ήδη γεγονός, ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν. Πιο συγκεκριμένα με βάση τους ευνοϊκούς γι’ αυτές τις δυνάμεις συσχετισμούς επιδιώκουν και επιβάλλουν, κάνοντας την κρίση ευκαιρία, ακόμη πιο στυγνή εκμετάλλευση και
Διαβάστε περισότερα
26 Μάι 2026
22 Μάι 20264 Μέρες δουλειάς για ποιους άραγε; Αυταπάτες ή προεκλογική πονηριά
Ανά καιρούς διαβάζουμε με διάφορες παραλλαγές διατυπωμένη αυτήν την αταξική πρόταση προς το σύστημα. 4 μέρες δουλειάς, 6 ώρες δουλειάς την ημέρα και πάει λέγοντάς, ενώ ο κοσμάκης δουλεύει δυο δουλειές για να μπορεί να τη βγάλει. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε πρόταση προς το καπιταλιστικό σύστημα ώστε να γίνει πιο καλό και πιο ανθρώπινο είναι τουλάχιστον γελοία για
Διαβάστε περισότερα
06 Μάι 2026Με τέτοιους “φίλους” τι να τους κάνεις τους εχθρούς
Σε μια βαθιά εχθρική για τους εργαζομένους τοποθέτηση, προέβη o πρόεδρος του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Χανίων (όλη η τοποθέτηση εδώ).
Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς για αυτά που διαβάζουμε όλα αυτά τα χρόνια από το σωματείο αυτό. Ο κύριος αυτός δε βρίσκεται σε σύγχυση άλλα είναι ξεκάθαρα με το μέρος των ξενοδόχων και της αστικής τάξης της
Διαβάστε περισότερα
05 Μάι 2026Ανάπτυξη (των κερδών του κεφαλαίου), ύφεση (της αξίας της ζωής των εργαζομένων), πληθωρισμός (αντεργατικών πολιτικών)
Δε χρειάζεται καμία οικονομική ανάλυση, ούτε οι παραπομπές σε οικονομικούς δείκτες για να αντιληφθεί κανείς ποια είναι η ασφυκτική καθημερινότητα του κόσμου της δουλειάς. Αυτοί που παράγουν με ολοένα και δυσκολότερες συνθήκες, με ιδρώτα και αίμα, όλο τον πλούτο της κοινωνίας, είναι οι ίδιοι που στερούνται πλέον και τα βασικά. Νοίκια που φτάνουν να δεσμεύουν, για σπίτι 60τμ στο κέντρο
Διαβάστε περισότερα
30 Απρ 2026Μπροστά στην 1η Μάη και την ανάγκη αγώνα για το μεροκάματο
Καθημερινά η εργατική τάξη βιώνει στο πετσί της, χωρίς καμιά δυνατότητα έστω αυταπατών, τη βαρβαρότητα του συστήματος που ωμά στερεί τον πλούτο απ’ αυτούς που τον παράγουν. Από το πεδίο της παραγωγής μέχρι το πεδίο των πολεμικών συγκρούσεων το καπιταλιστικό- ιμπεριαλιστικό σύστημα εκδηλώνει όλο και πιο έντονα τα χαρακτηριστικά της βαρβαρότητας. Μεγάλες μάζες εργαζομένων σ’ όλο τον πλανήτη στερούνται τα