Με το ξεκίνημα της χρονιάς, πετσόκομμα των δικαιούχων του ταμείου ανεργίας!
Ταμείο ανεργίας με περισσότερες προϋποθέσεις, για πολύ λιγότερους και αντίστοιχο καθήλωμα με αυτό των μισθών. Αυτή είναι σε μια γραμμή, η νέα πραγματικότητα για τους εργαζόμενους και άνεργους, που συχνά εναλλάσουν ρόλους στη βάση της μη μόνιμης και σταθερής δουλειάς, της ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας, της ημιαπασχόλησης, της “εποχικότητας” και της σύγχρονης εργασιακής βαρβαρότητας.
Συγκεκριμένα, για να μπορεί κάποιος να μπει στο ταμείο ανεργίας, το όριο ανεβαίνει στα 175 ένσημα τη προηγούμενη εργασιακή χρονιά (από 125) , γεγονός που αποτελεί ουσιαστικά κόφτη για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε εστίαση-τουρισμό αλλά και για τους εργαζόμενους στην ιδιωτική εκπαίδευση. Σε ότι αφορά τους τελευταίους, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΙΕΛΕ, 80000 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί βρίσκονται στον αέρα, αφού ουσιαστικά είναι ακατόρθωτο να πιάσουν τον πήχη, δουλεύοντας συνήθως για 7-8 μήνες και είτε για λίγες ώρες τη βδομάδα είτε με υποδηλωμένη-αδήλωτη εργασία.
Γενικά μιλώντας,για το σύστημα της εκμετάλλευσης, η δεξαμενή ανέργων πάντα αποτελούσε μοχλός εκβιασμού, σπρωξίματος του μεροκάματου προς τα κάτω, εντατικοποίησης προς τους εργαζόμενους. Όμως και για τους ίδιους τους άνεργους το τσάκισμα των όποιων δικαιωμάτων προχωρά με αμείωτο ρυθμό. Έτσι, αυτοί που κυκλικά κάποιους μήνες το χρόνο μένουν άνεργοι, θα πρέπει να αρκεστούν στα όποια ψίχουλα από επιδόματα-κοροϊδία ή να ζήσουν από αυτά που (δεν) περρίσεψαν τους προηγούμενους μήνες!
Όχι δεν πρόκειται για λάθος, ούτε αποτελεί ζήτημα μόνο των εργαζόμενων στην ιδιωτική εκπαίδευση (για να εξαιρεθούν!), όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΟΙΕΛΕ. Με αρχή τη πάλη και τις αντιστάσεις στα φροντιστήρια για μεροκάματα στο κόστος ζωής, για δουλειά με ανθρώπινους όρους και όχι εξόντωσης, πρέπει να μπει μπροστά η κατεύθυνση ανατροπής της αντεργατικής αυτής πολιτικής. Που εξ αντικειμένου συνδέεται με την αναγκαία πάλη και των υπόλοιπων εργαζόμενων που βιώνουν όλες τις προεκτάσεις της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο, άρα ο αγώνας είναι κοινός, με τις αφετηρίες να αναζητούνται στις εστίες αντίστασης στους χώρους δουλειάς που πρέπει να υπάρξουν και να πυκνώσουν.
Γ. Π.
Διαβάστε επίσης:
14 Ιούλ 2026Να παλέψουμε ενάντια στην υποτίμηση της ζωής του εργαζόμενου κόσμου.
Την Κυριακή 12/7, κατέληξε ο ένας εργάτης από τους 3 βαριά τραυματίες, λόγω της έκρηξης σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο. Μαζί με τους άλλους δύο με βαριά εγκαύματα, είναι τραυματισμένοι και άλλοι έντεκα. Βαρύς άλλος ένας απολογισμός για την εργατική τάξη, που μετρά καθημερινά θύματα στους χώρους δουλειάς.
Η αρχική έκρηξη αποδίδεται σε πιθανή διαρροή εύφλεκτου αερίου από φιάλη προπανίου ή
Διαβάστε περισότερα
10 Ιούλ 2026Τους (αναπληρωτές) εκπαιδευτικούς ποιος θα τους σώσει, ο Τσίπρας ή η Κομισιόν;
Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη
Διαβάστε περισότερα
17 Ιούν 202624/06 Απεργία σε Κατασκευές – Τρόφιμα Ποτά – Τουρισμός
Τι αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος κόσμος στους κλάδους αυτούς
Η τεράστια κερδοφορία των ανθρώπων του κεφαλαίου στον κλάδο του τουρισμού βασίζεται στη χαμηλόμισθη εργασία αλλά και στην εξόντωση των εργαζομένων. Αρκετά χρόνια τώρα ακούμε πως οι νέοι δε θέλουν να δουλέψουν και ότι είναι τεμπέληδες. Αλλά αυτό στην καλύτερη είναι μια απάτη ώστε οι χώροι εργασίας να λειτουργούν με εντατικοποιημένους ρυθμούς.
Διαβάστε περισότερα
26 Μάι 2026Να προτάξουμε αποφασιστικά την κατεύθυνση της πάλης για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς
Σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου εντείνουν την επίθεσή τους στους εργαζόμενους στο πλαίσιο τώρα της ενεργειακής κρίσης, που είναι ήδη γεγονός, ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν. Πιο συγκεκριμένα με βάση τους ευνοϊκούς γι’ αυτές τις δυνάμεις συσχετισμούς επιδιώκουν και επιβάλλουν, κάνοντας την κρίση ευκαιρία, ακόμη πιο στυγνή εκμετάλλευση και
Διαβάστε περισότερα
26 Μάι 2026
22 Μάι 20264 Μέρες δουλειάς για ποιους άραγε; Αυταπάτες ή προεκλογική πονηριά
Ανά καιρούς διαβάζουμε με διάφορες παραλλαγές διατυπωμένη αυτήν την αταξική πρόταση προς το σύστημα. 4 μέρες δουλειάς, 6 ώρες δουλειάς την ημέρα και πάει λέγοντάς, ενώ ο κοσμάκης δουλεύει δυο δουλειές για να μπορεί να τη βγάλει. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε πρόταση προς το καπιταλιστικό σύστημα ώστε να γίνει πιο καλό και πιο ανθρώπινο είναι τουλάχιστον γελοία για