Με το ξεκίνημα της χρονιάς, πετσόκομμα των δικαιούχων του ταμείου ανεργίας!
Ταμείο ανεργίας με περισσότερες προϋποθέσεις, για πολύ λιγότερους και αντίστοιχο καθήλωμα με αυτό των μισθών. Αυτή είναι σε μια γραμμή, η νέα πραγματικότητα για τους εργαζόμενους και άνεργους, που συχνά εναλλάσουν ρόλους στη βάση της μη μόνιμης και σταθερής δουλειάς, της ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας, της ημιαπασχόλησης, της “εποχικότητας” και της σύγχρονης εργασιακής βαρβαρότητας.
Συγκεκριμένα, για να μπορεί κάποιος να μπει στο ταμείο ανεργίας, το όριο ανεβαίνει στα 175 ένσημα τη προηγούμενη εργασιακή χρονιά (από 125) , γεγονός που αποτελεί ουσιαστικά κόφτη για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε εστίαση-τουρισμό αλλά και για τους εργαζόμενους στην ιδιωτική εκπαίδευση. Σε ότι αφορά τους τελευταίους, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΙΕΛΕ, 80000 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί βρίσκονται στον αέρα, αφού ουσιαστικά είναι ακατόρθωτο να πιάσουν τον πήχη, δουλεύοντας συνήθως για 7-8 μήνες και είτε για λίγες ώρες τη βδομάδα είτε με υποδηλωμένη-αδήλωτη εργασία.
Γενικά μιλώντας,για το σύστημα της εκμετάλλευσης, η δεξαμενή ανέργων πάντα αποτελούσε μοχλός εκβιασμού, σπρωξίματος του μεροκάματου προς τα κάτω, εντατικοποίησης προς τους εργαζόμενους. Όμως και για τους ίδιους τους άνεργους το τσάκισμα των όποιων δικαιωμάτων προχωρά με αμείωτο ρυθμό. Έτσι, αυτοί που κυκλικά κάποιους μήνες το χρόνο μένουν άνεργοι, θα πρέπει να αρκεστούν στα όποια ψίχουλα από επιδόματα-κοροϊδία ή να ζήσουν από αυτά που (δεν) περρίσεψαν τους προηγούμενους μήνες!
Όχι δεν πρόκειται για λάθος, ούτε αποτελεί ζήτημα μόνο των εργαζόμενων στην ιδιωτική εκπαίδευση (για να εξαιρεθούν!), όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΟΙΕΛΕ. Με αρχή τη πάλη και τις αντιστάσεις στα φροντιστήρια για μεροκάματα στο κόστος ζωής, για δουλειά με ανθρώπινους όρους και όχι εξόντωσης, πρέπει να μπει μπροστά η κατεύθυνση ανατροπής της αντεργατικής αυτής πολιτικής. Που εξ αντικειμένου συνδέεται με την αναγκαία πάλη και των υπόλοιπων εργαζόμενων που βιώνουν όλες τις προεκτάσεις της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο, άρα ο αγώνας είναι κοινός, με τις αφετηρίες να αναζητούνται στις εστίες αντίστασης στους χώρους δουλειάς που πρέπει να υπάρξουν και να πυκνώσουν.
Γ. Π.
Διαβάστε επίσης:
26 Απρ 20261η ΜΑΗ 2026 : Αγώνας για το δίκιο, την ειρήνη και τη ζωή
140 χρόνια μετά την ιστορική εργατική εξέγερση στο Σικάγο για 8ωρο, όριο στην εκμετάλλευση, και μετά από ένα θρίαμβο κατακτήσεων στην ιστορική πορεία συγκρότησης της εργατικής τάξης, που έδωσαν αξία στην εργασία και ανθρώπεψαν σημαντικά
Διαβάστε περισότερα
23 Απρ 2026Οι κυβερνήσεις πέφτουν…. Η φτώχεια μένει και βαθαίνει. Αναγκαία και εφικτή η πάλη των εργαζομένων
Ένας νέος γύρος άγριας αντεργατικής αντιλαϊκής επίθεσης είναι σε εξέλιξη. Η ακρίβεια εδώ και χρόνια φέρνει, μέρα με τη μέρα, τους εργαζόμενους σε χειρότερη θέση ακόμη και από αυτή τη δεινή στα χρόνια των μνημονίων. Την κρίση λόγω των μνημονίων (που έκανε ευκαιρία το σύστημα) ακολούθησε η καπιταλιστική ανάπτυξη των κερδών του κεφαλαίου.
Η ισχυρή κερδοφορία σειράς καπιταλιστικών επιχειρήσεων, που
Διαβάστε περισότερα
09 Απρ 2026Έλληνες “πατριώτες” με αμερικάνικη σφραγίδα
Την ώρα που μεγαλώνει η παγκόσμια ανησυχία για το ενδεχόμενο γενικευμένου πολέμου στη Μέση Ανατολή, αλλά και για τις συνέπειες για το λαϊκό εισόδημα που ήδη αποτυπώνονται, στη χώρα μας ανησυχούμε διπλά. Δεν είναι τόσο η γεωγραφική εγγύτητα, που σίγουρα παίζει σημαντικό ρόλο, όσο η σειρά τυχοδιωκτισμών και συνολικά η πολιτική της αστικής τάξης, που μας μπλέκει βαθύτερα στον πόλεμο,
Διαβάστε περισότερα
06 Απρ 2026Τρισεκατομμύρια για όπλα, δισεκατομμύρια στην πείνα
Οι ηγέτες του άρματος της Δύσης και μεγαλύτεροι φονιάδες των λαών δείχνουν το δρόμο. Μπορεί τα αλυσοπρίονα να τα λάνσαρε πρώτος ο Μιλέι, εκφραστής της αναβαθμισμένης επίθεσης στα εργατολαϊκά δικαιώματα στην Αργεντινή, αλλά η αντιδραστική ρότα προϋπήρχε. Το πετσόκομμα των δικαιωμάτων και κατακτήσεων που γνώρισαν οι λαοί παγκόσμια, ήταν – δεν ήταν στην πρώτη γραμμή της εφόδου του περασμένου αιώνα,
Διαβάστε περισότερα
23 Μαρ 2026Τι αύξηση θα έπρεπε να πάρουν οι εκπαιδευτικοί τον Απρίλη;
Ξεκινώντας από τον ίδιο τον τίτλο και το λαθεμένο πνεύμα του, ενδεικτικού ενός κλίματος που επικρατεί στους κόλπους των εργαζόμενων εκπαιδευτικών (και όχι μόνο). Ενός άρθρου όμως που κυκλοφορεί ευρέως στα μέσα, απλά και μόνο επειδή αγγίζει μια πραγματικότητα που διαστρεβλώνεται από την κυρίαρχη τάξη και δεν τολμά να θίξει, να αναδείξει η ρεφορμιστική-μικροαστική αριστερά. Ενός άρθρου όμως που απλά
Διαβάστε περισότερα
09 Μαρ 2026Όταν η «κανονικότητα» σκοτώνει
Ο θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών, Σοφίας Χρηστίδου ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη μέσα σε συνθήκες έντονης πίεσης, που βίωνε στο σχολείο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «ατυχές περιστατικό». Δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που αφορά μόνο μια προσωπική τραγωδία. Είναι ένα σκληρό σύμπτωμα της εποχής: της λεγόμενης «κανονικότητας» που επιβάλλεται τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο σχολείο και στον