Ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός: ένας θανάσιμος ανταγωνισμός για τις ζωές όλων των λαών

Όσο μεγαλώνει ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές, με δεδομένο την ήττα του εργατικού επαναστατικού κομουνιστικού κινήματος, τόσο μεγαλώνουν τα δείνα για τους λαούς. Η ωμότητα αυτού του ανταγωνισμού φαίνεται στο καθημερινό ξεκλήρισμα χιλιάδων ανθρώπων στα πολεμικά σφαγεία της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής. Πολεμικά σφαγεία τα οποία δε θα τελειώσουν ακόμα και αν οι ιμπεριαλιστές βάλουν μια άνω τελεία.

Στη φάση που είμαστε με δεδομένο ότι οι αστικές τάξεις σε κάθε χώρα έχουν καταφέρει να βάλουν τους λαούς στη γωνιά, μπορούν ανεμπόδιστα να προχωράνε τα σχέδια τους. Με αυτό σαν δεδομένο η αστική τάξη των ΗΠΑ προσπαθεί να επικρατήσει απέναντι και στους ανταγωνιστές ιμπεριαλιστές (Ρώσους, Κινέζους και λοιπούς ανερχόμενους παίχτες). Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους δεύτερους.

Πάρα τις κοινωνικές αντιθέσεις, τις εκρήξεις, και τις αντιστάσεις των λαών οι αστικές τάξεις συνεχίζουν την επίθεση στην εργατική τάξη και τον λαό σε κάθε χώρα. Αυτό είναι προϋπόθεση για να μπορούν να συνεχίζουν τα πολεμικά σφαγεία τους, τους οικονομικούς πολέμους, και γενικά τους ανταγωνισμούς μεταξύ στους.

Με αυτό σαν δεδομένο ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, είχε το θράσος να προτείνει τη διοχέτευση μέρους των κονδυλίων που προορίζονται για συντάξεις και κοινωνικές παροχές στην Ευρώπη για την παραγωγή όπλων. Είναι η πρώτη φορά από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου που ένας Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ προτείνει τη χρήση κοινωνικών κονδυλίων για τις στρατιωτικές ανάγκες της Συμμαχίας.

Αυτή η πρόταση του Mark Rutte σηματοδοτεί δύο δεδομένα για τους λαούς.

Το πρώτο δεδομένο είναι ότι η επίθεση του συστήματος στα δικαιώματα των λαών θα συνεχιστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα και πρώτα πρώτα στην εργατική τάξη. Αυτή θα συνεχίσει να σηκώνει όλο το βάρος αυτού του σάπιου συστήματος στις πλάτες της. Στη χώρα μας ειδικά, λίγες μέρες πριν ψηφιστεί ο βαθειά αντεργατικός προϋπολογισμός, είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Η αστική τάξη της χώρας θα συνεχίσει την επίθεση στα δικαιώματα μας. Μισθοί, ωράριο, ασφάλιση, περίθαλψη έχουν μπει στο στόχο για τα καλά, ενώ ο προϋπολογισμός για πολεμικούς εξοπλισμούς αυξάνεται για άλλη μια χρονιά.

Και δεύτερο δεδομένο είναι ότι οι πολεμικοί κίνδυνοι για τους λαούς δε θα σταματήσουν. Στην Ευρώπη και ειδικά στη χώρα μας, ήδη έχουν αυξηθεί οι κίνδυνοι αυτοί. Η αστική τάξη της χώρας, μας έχει μπλέξει για τα καλά. Κανένα iron dome και κανένα αεροπλάνο δεν εγγυάται την ασφάλεια του λαού μας.

Η μόνη εγγύηση για τη διασφάλιση της ειρήνης και της ζωής με αξιοπρέπεια του λάου, είναι το δυνάμωμα των εστιών αντίστασης σε κάθε χώρο, κόντρα στις επιλογές της αστικής τάξης της χώρας μας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία οικοδομούνται οι οροί εκ’ νέου συγκρότησης της εργατικής τάξης σε επαναστατική κατεύθυνση.

Να γίνει η πάλη, για συλλογικές συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις, η απάντηση στη φτώχεια και στην ακρίβεια που μας τάζει η αστική τάξη.

Να γίνει η πάλη, για το δικαίωμα στην πλήρη και δωρεάν περίθαλψη, η απάντηση στα σχέδια καταστροφής των νοσοκομείων καθώς θεωρούνται σπάταλες.

Μ. Ντ.