Οι κομμουνιστές έδειξαν πως, παλεύοντας για τη ζωή μπορείς ν’ αψηφάς ακόμη και το θάνατο….

Δεν ήταν μόνο οι 200 της Καισαριανής, ήταν χιλιάδες στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Πολύ περισσότεροι στις φυλακές και στα ξερονήσια της εξορίας. Ιδιαίτερα μετά το 1934, το επαναστατικό τότε ΚΚΕ με τη στήριξη της τρίτης Διεθνούς των Λένιν- Στάλιν, κατακτά μια γραμμή μαζών και γίνεται, με δοσμένες τις ελλείψεις του, ένα αληθινό κόμμα της εργατικής τάξης. Στρατεύει μαζικά μπροστάρηδες μέσα και υπηρετώντας τον αγώνα της εργατικής τάξης για το μεροκάματο. Έτσι στη θρυλική δεκαετία του 1940 ηγείται του παλλαϊκού εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου του ΕΑΜ ενάντια στον κατακτητή και με συνέχεια το Δ.Σ.Ε. απέδειξε την αταλάντευτη πίστη του στον αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και έναν κόσμο ανθρωπιάς.

Το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα έγινε «παράρτημα θυσίας» όπως έλεγε ο Γ. Χοτζέας. Ηττήθηκε μα, βλέποντας τη διεθνική διάσταση της επανάστασης, συνέβαλε στο να κατακτηθούν νίκες σ’ άλλα σημεία του πλανήτη π.χ. Κίνα εκείνη την περίοδο.

Η Παρισινή Κομμούνα, το Σικάγο του 8ωρου και οι ομοβροντίες της Οκτωβριανής Ρωσικής επανάστασης είχαν βάλει αποφασιστικά μπρος τον αγώνα για τον κόσμο της ανθρωπιάς. Τίποτα σ’ αυτή τη θριαμβευτική πορεία, που οιστρηλατούσε εκατομμύρια μαζών, δε μπορούσε να κάνει την επαναστατική πρωτοπορία των κομμουνιστών να σκύψουν το κεφάλι. Βράχος ακλόνητος ο Δημητρόφ και μυριάδες μαζί του, απέναντι στους φασίστες που ανοικτά επιστρατεύσαν οι αστοί ενάντια στον τρόμο του μπολσεβικισμού. Ούτε τα Στούκας του Χίτλερ, ούτε τα Ες- Ες, ούτε τα μυδράλια στις Καισαριανές κατάφεραν τίποτα άλλο πέρα από το να εκθέσουν ολάκερο το σύστημα της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας.

Σε σχέση με το τελευταίο ας προσέξουμε. Οι 200 της Καισαριανής είναι οι Ακροναυπλιώτες κρατούμενοι κομμουνιστές που η κυβέρνηση Μεταξά (ναι αυτή του τάχα όχι) αρνήθηκε να αξιοποιήσει τη διάθεσή τους για το μέτωπο της Αλβανίας το 1940 και τους παρέδωσε στις δυνάμεις κατοχής στις φυλακές στο Χαϊδάρι με τον υπουργό της κυβέρνησης Τσουδερού, Μανιαδάκη στη συνέχεια να τους παραδίδει επίσημα δέσμιους στους ναζί κατακτητές. Ακόμη με πρωτοβουλία του αρχηγού των ταγμάτων ασφαλείας Παπαδόγγονα (πατέρα του μετέπειτα υπουργού της Ν.Δ.) εκτός τους 200 της Καισαριανής που εκτελέστηκαν από τους ναζί, άλλοι 100 αντιστασιακοί εκτελέστηκαν για να εξευμενιστούν οι ναζιφασίστες ομο-ιδεάτες τους, του Χίτλερ για τη δολοφονία του αξιωματικού του στους Μολάους. Εκτός του γιου του Παπαδόγγονα ηγετικά στελέχη της δεξιάς έγιναν και οι γιοί τόσο του Ι. Ράλλη που διετέλεσε πρωθυπουργός της δωσίλογης κυβέρνησης της κατοχής, όσο και του επίσης δωσίλογου Έβερτ. Και οι δύο ηγήθηκαν της Ν.Δ. με τον πρώτο να γίνεται και πρωθυπουργός. Ακόμη και ο αιμοσταγής δήμιος του ελληνικού λαού Μπουραντάς, αθωώθηκε από το μετέπειτα αστικό μοναρχοφασιστικό κράτος και ο «εθνάρχης» Κ. Καραμανλής τον έκανε αρχηγό της πυροσβεστικής. Νικήθηκε ο ναζιφασισμός και στη διεθνική διάσταση νίκησαν οι λαοί, έστω κι αν στη χώρα μας οι δωσίλογοι στελέχωσαν το μοναρχοφασιστικό κράτος που έστησαν οι Άγγλο-Αμερικάνοι με τα Μακρονήσια, το παλάτι, τη χούντα κ.ο.κ. Σε παγκόσμια κλίμακα και παρά την παλινόρθωση και τη διάλυση του κινήματος που ακολούθησε, για μια ολάκερη εποχή ανθρώπεψε σημαντικά ο άνθρωπος…

Σήμερα παρότι νικητές το αστικό πολιτικό προσωπικό κρύβει την ιστορία του και τάχα αποτίει τιμή και σεβασμό στους ήρωες Έλληνες αγωνιστές της Καισαριανής… Η ιστορία μας ενώνει, λένε και τρέχουν τάχα με αγωνία να αγοράσουν τα πράγματι σπουδαία φωτογραφικά ντοκουμέντα της ιστορικής εκτέλεσης την 1^η Μάη του 1944.

Τα μουσεία όντως είναι ασφαλή για την αστική τάξη, ιδιαίτερα σήμερα που είναι ισχυρή η κυριαρχία της. Ξύπνησαν όμως μνήμες στο λαό οι φωτογραφίες και μουγγάθηκαν προσωρινά οι λαλίστατοι αντικομμουνιστές- μισάνθρωποι που ασχολούνται άλλωστε με το στρατιωτικό τάγμα που θα σημαδεύει δίπλα στο γενoκτονικό IDF τους Παλαιστίνιους. Όπως φυσικά και με τα σπουδαία καλά λόγια για τη χώρα του σπουδαίου Τραμπ… Όχι καμιά σχέση όλοι τους με τον Χίτλερ και τη φρίκη του Ναζισμού, οι κομμουνιστές σχετίζονται μ’ αυτά όπως λένε και τα μνημόνια της Ε.Ε.

Σ’ αυτό το κλίμα συνειδητής αφασίας πήρε φόρα ο Κουτσούμπας στα κανάλια και θέλει τα σχολεία του συστήματος να διδάξουν την αληθινή ιστορία των αγώνων του λαού μας. Μετά το διάλογο του Μαρούδα και της ομάδας του με το Μητσοτάκη που υπονόμευσε τον σπουδαίο αγώνα των αγροτών, το ΚΚΕ δε συμμαζεύεται. Η καλλιέργεια αυταπατών δεν πρέπει να αθωώνεται γιατί είναι ότι πρέπει για να υποστηρίξει το σύστημα, πως η ιστορία οφείλει να μας ενώνει.

Καμαρώνοντας τις φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής και κάθε ντοκουμέντο της πάλης του λαού μας ενάντια στην εκμετάλλευση, τον πόλεμο και το φασισμό ταυτόχρονα θυμώνουμε. Η βαρβαρότητα και η υποκρισία συνυπάρχουν πάντα στο σύστημα και θα υπάρχουν μέχρι την ανατροπή του. Μέχρι τότε η ιστορία και κυρίως οι αλήθειες για το σήμερα του κόσμου της εκμετάλλευσης και του πολέμου δε θα διδάσκεται στα σχολεία του συστήματος, ούτε καν στα σεβαστά μουσεία σαν αυτό της ΕΑΜικής εθνικής Αντίστασης στην Καισαριανή. Οι αλήθειες για το χθες, το σήμερα και το αύριο κατακτιούνται στην ταξική πάλη. Από τις πιο μικρές εστίες αντίστασης στα σημερινά δύσκολα χρόνια ως τα μεγάλα ποτάμια του λαϊκού αγώνα που όσο κι αν καθυστερούν θα υπάρξουν ξανά και ξανά μέχρι να νικήσουν.

Την ταξική πάλη τη γεννούν οι αντιθέσεις. Οι σημερινές ανισότητες, η αδικία και η στυγνή εκμετάλλευση είναι το έδαφος των αντιστάσεων που θα γεννήσουν ξανά τα ποτάμια των εφόδων της εποχής μας. Ναι, είμαστε σε δύσκολη εποχή, όμως χιλιάδες οι αγωνιστές πίσω μας και πολύ περισσότερες οι μελλούμενοι ως και οι αγέννητοι που η ανάγκη θα τους βάλει στον αγώνα. ΑΘΑΝΑΤΟΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΜΑΣ. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ. Επίμονα στον αγώνα για να συμβάλλουμε σε νέες εφόδους για έναν κόσμο ανθρωπιάς!