ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2025

ΑΝΕΙΡΗΝΕΥΤΟΣ ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ στην εκμετάλλευση,
το φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο

Η εξέγερση του 1973 ακολούθησε την ελπιδοφόρα ακολουθία της αναλαμπής του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος της δεκαετίας του 1960. Εκείνα τα χρόνια, παρά το γεγονός της ήττας των δυνάμεων της εργατικής τάξης και του εργατικού επαναστατικού κινήματος στη χώρα της πρώτης σοσιαλιστικής εφόδου, την Ε.Σ.Σ.Δ., η ελπίδα ξαναγεννιέται μέσα από την επαναστατική κίνηση των μαζών στην Κίνα με τη Μ.Π.Π.Ε. (Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση). Ολάκερος ο πλανήτης σύεται ξανά αναζωογονώντας σημαντικά την ορμή του 1917, που εγκαινίασε την ορμητική έφοδο των λαών στο προσκήνιο της ιστορίας.

Ο εξευτελισμός της χάρτινης τίγρης (του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού) στο Βιετνάμ, με σπουδαίο αντιπολεμικό κίνημα μέσα και στις ίδιες τις ΗΠΑ και τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στις λεγόμενες ζώνες των θυελλών, ήταν απόρροια και αποτέλεσμα της θριαμβευτικής πορείας της εργατικής τάξης και του κινήματός της από το προηγούμενο διάστημα, που στόχευε στην κατάργηση του συστήματος της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και του πολέμου μέσα από την ανατροπή και τη συντριβή του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος.

Εκείνη την εποχή, με μικρή καθυστέρηση από το Γαλλικό Μάη του 68,  στη χώρα μας η λαϊκή εξέγερση του Νοέμβρη του 73  ανέτρεψε την Αμερικανοστήριχτη  χούντα και άνοιξε μια πορεία σπουδαίων αγώνων όλη τη δεκαετία του 1970 ενάντια στο φασισμό, τον ιμπεριαλισμό, την εκμετάλλευση. Αγώνες για μεροκάματο,  δικαιώματα και   ελευθερίες λαού και νεολαίας. Το δικό μας Πολυτεχνείο του 73 από ιστορική σκοπιά ήταν σπορά της ηρωικής δεκαετίας του 40. ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟ ήταν και είναι το σύνθημα εφιάλτης για το σύστημα της εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.

Σταθερά, κόντρα στον βερμπαλισμό και τις αυταπάτες για εύκολους δρόμους φυγής από τη σημερινή πραγματικότητα κυριαρχίας του συστήματος, επιμένουμε πως ο δρόμος της πάλης των μαζών παραμένει εφικτός και αναγκαίος για την υπεράσπιση της ζωής και του δίκιου της νεολαίας, της εργατικής τάξης και όλων των ανθρώπων της δουλειάς.

Σήμερα 52 χρόνια μετά το Νοέμβρη του 73 και αρκετές δεκαετίες μετά την πλέρια επικράτηση του καπιταλισμού σ’ όλο τον πλανήτη, η ζοφερή πραγματικότητα της στυγνής καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της φασιστικοποίησης και του πολέμου είναι ξανά εδώ, σαρώνοντας κατακτήσεις ενός ολάκερου αιώνα της πάλης του λαού μας και των λαών. Η υποχώρηση της πάλης των λαών, οι ολέθριες συνέπειες της καπιταλιστικής παλινόρθωσης και της συκοφάντησης του σοσιαλιστικού οράματος, ξεκάθαρα είναι η αιτία για την επικράτηση της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο. Κάθε έκφραση της ασύδοτης πια βαρβαρότητας του συστήματος, όπως αυτή αποτυπώνεται χωρίς σταματημό με όρους γενοκτονίας  στην Παλαιστίνη, αλλά και παντού όπου ο νόμος του ισχυρού γίνεται κανονικότητα με ή χωρίς προσχήματα, οφείλεται στην ανατροπή των συσχετισμών σε βάρος των λαών.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ

ΗΠΑ- Ε.Ε.- ΝΑΤΟ- ΡΩΣΙΑ- ΚΙΝΑ κλιμακώνουν τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό τους σ’ όλα τα πεδία. Συνολικά οι αστικές τάξεις σ’ όλο τον πλανήτη δίνουν δις για όπλα πετσοκόβοντας περίθαλψη, συντάξεις και κάθε λογής κοινωνικές δαπάνες. Σε κάθε χώρα ο μιλιταρισμός και η πολεμοκαπηλεία αξιοποιούνται για την επιβολή της φασιστικοποίησης προκειμένου να συνεχιστεί χωρίς σταματημό και να κλιμακωθεί πιο άγρια η επίθεση του κεφαλαίου στην εργασία. Σε πλανητική κλίμακα ένας νέος γύρος ωμής και στυγνής επίθεσης του κεφαλαίου είναι σ’ εξέλιξη με σύμβολο τα αλυσοπρίονα κατά δικαιωμάτων της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Όσα περισσότερα δις συγκεντρώνονται από την εντεινόμενη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και όλων των εργαζόμενων στρωμάτων, άλλο τόσο “τρώγοντας έρχεται η όρεξη” για τον κόσμο των εκμεταλλευτών. Με αφορμή τη στάση πληρωμών στις ΗΠΑ αποκαλύφθηκε πως 45 εκατομμύρια! βασίζουν τη διατροφή τους σε επιδόματα πείνας που, και αυτά ακόμη, μπαίνουν στο στόχαστρο. Στις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και τη χώρα μας όλα και περισσότεροι εργαζόμενοι αναγκάζονται σε λύσεις ανάγκης (φιλοξενία κ.λπ.) για τη στέγασή τους ή απλώς μένουν άστεγοι.

ΠΙΟ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ  ΜΑΣ

Οι μισθοί φτώχειας γίνονται μισθοί πείνας με την ακρίβεια σε νοίκι, ηλεκτρικό, τρόφιμα να είναι πολύ χειρότερη για τους εργαζόμενους απ’ αυτό που δείχνει ο πληθωρισμός, που τάχα τιθασεύεται. Από κοντά στην ανέχεια των εργαζομένων προστίθεται το κόστος περίθαλψης που φορτώνεται στις πλάτες τους, εφόσον κιόλας έχουν να το πληρώσουν, αλλιώς…. Με τον ίδιο τρόπο φορτώνεται στους εργαζόμενους το κόστος σπουδών των παιδιών τους. Η επίθεση στο δικαίωμα στις σπουδές σε σχολεία- πανεπιστήμια με μέτρα όπως πειθαρχικά, Ε.Β.Ε. και ασφυκτικά πλαίσια σπουδών, εντείνουν συνεχώς, μαζί με τη φτώχεια των λαϊκών οικογενειών, τους ταξικούς φραγμούς και στόχος είναι από το πανεπιστήμιο να αποφοιτούν οι λίγοι και οι εκλεκτοί.  Ταυτόχρονα το γενικευμένο πλαίσιο φασιστικοποίησης απλώνεται συνολικά στην εκπαίδευση με την προσπάθεια επιβολής του επιθεωρητισμού, της αξιολόγησης, των διώξεων και της τρομοκρατίας κατά φοιτητών, μαθητών και εκπαιδευτικών. Η πολιτική όλα στο κεφάλαιο χρόνια τώρα έχει στο στόχαστρο ότι έχει απομείνει από τη φτωχομεσαία αγροτιά που προσπαθούν να της φορτώσουν ακόμη και τη σκανδαλώδη λειτουργία του συστήματος και του κακόφημου πια ΟΠΕΚΕΠΕ  με παραπέρα ώθηση στο ξεκλήρισμά της.

Όσο εντείνεται το πλαίσιο εκμετάλλευσης και καταδυνάστευσης της εργατικής τάξης και όλου του κόσμου της δουλειάς, άλλο τόσο ελλείψει επαρκών αντιστάσεων οι δυνάμεις του συστήματος αποθρασύνονται συνολικότερα. Με την πολιτική της επίθεσης του κεφαλαίου στην εργασία αυγατίζουν τα κέρδη τους. Όμως πάντα στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, η αστική τάξη δε μένει σ’ αυτό. Θρέφει φιλοδοξίες για ενεργειακούς και όχι μόνο ρόλους στην περιοχή σαν αποτέλεσμα της πιο τυχοδιωκτικής από ποτέ πρόσδεσης στο ιμπεριαλιστικό άρμα των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ, την ώρα που συνεχίζεται η πιο επικίνδυνη στην ιστορία σύγκρουση ΝΑΤΟ- ΡΩΣΙΑΣ. Εξίσου τυχοδιωκτική, βρώμικη και υπονομευτική των σχέσεων φιλίας με τους γύρω λαούς, είναι η επίμονη στρατηγική συνεργασία με τους Σιωναζιστές του Ισραήλ με την υπόδειξη των ΗΠΑ, πάλι την ίδια ώρα που παρά τη θολή και ψεύτικη εικόνα, η Μέση Ανατολή παραμένει στη διακεκαυμένη ζώνη των πολεμικών συγκρούσεων των ιμπεριαλιστών.

Η Αμερικανοκρατία της χούντας των συνταγματαρχών ξεπερνιέται από την ευθυγράμμιση της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και του συνόλου του αστικού πολιτικού προσωπικού της εποχής μας, στους μεγαλύτερους φονιάδες των λαών. Των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ που με τα αεροπλανοφόρα και τις βόμβες τους από τη Βενεζουέλα ως τη Μέση Ανατολή και ακόμη με απειλές επανέναρξης πυρηνικών δοκιμών ανταγωνίζονται σ’ όλα τα πεδία με ΚΙΝΑ- ΡΩΣΙΑ για την ιμπεριαλιστική ηγεμονία στην καταλήστευση του πλανήτη.

Την εποχή της εξέγερσης του Νοέμβρη η νεολαία και ο λαός μας επέλεξε, μέσα από την πάλη του, την πλευρά της πάλης των λαών κόντρα στην καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.  Αποδείχτηκε πως άξιζε αυτή του η επιλογή. Άλλο τόσο αξίζει και σήμερα να ταχτούμε μ’ αυτή την πλευρά της ιστορίας. Με την πλευρά της δίκαιης Αντίστασης των Παλαιστινίων, με την πλευρά της πάλης για την Ειρήνη και το δίκιο των λαών κόντρα στους ντόπιους εκμεταλλευτές του λαού που στηρίζουν και στηρίζονται  στους μεγαλύτερους δυνάστες του πλανήτη.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Ούτε το δίκιο, ούτε η Ειρήνη, ούτε κανένα δικαίωμα της εργατικής τάξης του λαού και νεολαίας που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα δε θα μπορέσουμε να υπερασπιστούμε αν δε μπούμε ξανά μαζικά και αποφασιστικά σε αγώνες ρήξης και διαρκούς σύγκρουσης με το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου. Άλλος δρόμος για την Ειρήνη και το Δίκιο δεν υπήρξε ποτέ και ούτε και τώρα μπορεί να υπάρξει. Δεν υπάρχει καμιά αλήθεια, ούτε στον Τσίπρα, ούτε σε κανένα παλιό ή νέο Σωτήρα, ούτε  σ’ αυτούς που η  αναφορά τους στο κίνημα έχει  στόχο τη μητέρα των μαχών! Τις όποιες εκλογές όποτε αυτές έρθουν.

Αυτοί που αρνούνται τις αυταπάτες των εύκολων λύσεων πρέπει να τολμήσουν ν’ αναγνωρίσουν την πραγματικότητα και ν’ αναμετρηθούν μ’ αυτήν στα ίσα. Δεν πρόκειται για καθόλου εύκολη υπόθεση και σίγουρα είναι πολλαπλά απαιτητική. Η διαδικασία εκ νέου συγκρότησης της εργατικής τάξης είναι αυτό που απαιτείται διεθνώς για την ανατροπή της κυριαρχίας του συστήματος. Κάτι τέτοιο μπορεί να ευνοηθεί σήμερα από τη συμβολή όσων το επιλέγουν στην υπόθεση της συγκρότησης των μετώπων πάλης του λαού. Οι υπαρκτές αντιστάσεις που (όχι ευθύγραμμα) πυκνώνουν όσο αγριεύει η επίθεση του συστήματος, είναι το πεδίο που κάθε αγωνιστής και κάθε συλλογικότητα του αγώνα μπορεί να συμβάλει στο δυνάμωμά τους.

Στα σοβαρά και χωρίς σιγουριές για το κάθετι χρειάζεται ο κάθε αγωνιστής να μελετήσει τα δεδομένα στο χώρο του με μόνο σίγουρο πως απαιτείται ο ίδιος να τηρεί στάση αντίστασης  και να επιδιώκει κοινή δράση με άλλους αγωνιστές, συμβάλλοντας έτσι στην αγωνιστική κίνηση κόσμου από τις πιο μικρές εστίες αντίστασης ως τις μεγάλες λαϊκές αντιστάσεις που ξεσπάνε και θα ξεσπάνε συνεχώς. Οι ρηχές από πολιτική άποψη ομαδοποιήσεις, οι υποκειμενισμοί και οι οργανωτισμοί των τάχα ισχυρών του κινήματος, οδηγούν στο εικονικό κίνημα και σε συγκεντρώσεις που για να υπάρξουν χρειάζονται τη μετακίνηση αγωνιστών. Επίσης δεν ωφελούν οι ακτιβισμοί όταν δεν επιδιώκουν να γειώνονται, αντίθετα  υποκαθιστούν  την όποια μαζική δράση που θα  μπορούσε κάθε φορά να ευνοηθεί με διαδικασίες κινήματος.

Η πολιτική ομάδα Κομμουνιστική Πάλη συγκροτήθηκε πρόσφατα με στόχο να επενδύει  όλες  τις δυνάμεις της στη συμβολή στην υπόθεση της συγκρότησης των μετώπων πάλης του λαού. Κάτι τέτοιο δεν γίνεται με όρους ακτιβισμού και ξέρουμε πως οι απαιτήσεις είναι μεγάλες και σε πολλά πεδία.  Όμως και η υπόθεση που αναφερόμαστε είναι μεγάλη και σπουδαία και καλούμε κάθε αγωνιστή να την υπερασπιστεί αντλώντας από το κόκκινο νήμα ΕΑΜ – ΕΛΑΣ- ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ και τους αγώνες της εργατικής τάξης και των λαών όλου του πλανήτη.

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Η καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα επελαύνει, όμως οι λαοί αντιστέκονται και μέσα από τις αντιστάσεις τους παράγονται ήδη  υλικά για νέες εφόδους στον ουρανό. Γιατί οι λαοί επιμένουν να θέλουν να ζήσουν, μπορούν και είναι ανάγκη να νικούν!

Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΖΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

• Για ψωμί και μεροκάματο με δικαιώματα κόντρα στην εκμετάλλευση

• Ενάντια στον πόλεμο, τις βάσεις, το βάθεμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, 

• Ενάντια στη φασιστικοποίηση.