Του ‘παν θα βάλεις το χακί…

Το νέο νομοσχέδιο, για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τον στρατό, που δρομολογεί για ψήφιση η κυβέρνηση το επόμενο διάστημα φέρνει αντιδραστικές αλλαγές στο ζήτημα της στράτευσης της νεολαίας αλλά και στον λαό γενικότερα. Μείωση των ορίων ηλικίας για αναβολή στράτευσης λόγω σπουδών, κατάργηση φοιτητικών αδειών για εξεταστικές εν μέσω στράτευσης, αύξηση βασικής εκπαίδευσης, κίνητρα για στράτευση στα 18, αύξηση ανώτερης πειθαρχικής ποινής, μετεκπαίδευση κάθε 3 χρόνια για όλους τους ενήλικες μέχρι τα 60 έτη, εθελοντική (για τώρα) στράτευση γυναικών. Αυτές είναι οι σημαντικότερες αλλαγές που θέλει να προωθήσει το νομοσχέδιο, αλλαγές που σφίγγουν περισσότερο τον κλοιό κυρίως γύρω από τη νεολαία.

Αφού πρώτα Ευρωπαίοι ηγέτες, μαζί με τον δικό μας υπουργό Εθνικής Άμυνας Δένδια, ζήτησαν από τους λαούς της Ευρώπης να αλλάξουν την κουλτούρα τους γύρω από το θέμα του πολέμου, να δεχθούν φέρετρα με ευρωπαϊκές ή εθνικές σημαίες και να θυσιάσουν  τα δικαιώματα τους για τον επαναεξοπλισμό της ΕΕ. Αφού η κυβέρνηση της ΝΔ δήλωσε ότι είμαστε  σε πόλεμο με την Ρωσία και ότι θα χύσουμε και το αίμα μας για τους Αμερικάνους συμμάχους μας. Ενώ είναι ακόμα σε ισχύ ο αντιδραστικός ανταγωνισμός ελληνικής – τούρκικης αστικής τάξης για συμφέροντα και ρόλους στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου.  Και, τέλος, ενώ η κυβέρνηση εφαρμόζει μια πολιτική που τα δίνει όλα στο κεφάλαιο τσακίζοντας τον μισθό και τα δικαιώματα του λαού και  της εργατικής τάξης, το νομοσχέδιο αυτό θέλει να πειθαναγκάσει περισσότερο τη νεολαία να δεχθεί το κλίμα μιλιταρισμού, εθνικισμού και τυχοδιωκτικών επιλογών της ελληνικής αστικής τάξης. Την αποδοχή της έντιμης κατά Δένδια πενίας στην οποία ο κόσμος της δουλειάς και του μόχθου, τα παιδιά του καλούνται να ζήσουν με όλο και λιγότερα σε ένα πλαίσιο συνεχούς διευρυμένης επισφάλειας φτώχειας και λιτότητας, φασιστικοποίησης και τρομοκρατίας.

Για το σύστημα, η νεολαία πρέπει από νωρίς να δεχθεί ότι  αν χρειαστεί, πρέπει  να θυσιαστεί για την αστική τάξη και το ΝΑΤΟ. Να δεχθεί το αφήγημα της εθνικής ομοψυχίας ενώ η πραγματικότητα δείχνει ότι υπάρχουν 2 Ελλάδες.  Η Ελλάδα μιας χούφτας εκμεταλλευτών και παρασίτων που κερδοφορούν χρονιά με τη χρονιά και από την άλλη η Ελλάδα της εργατικής τάξης και του λαού που παλεύει με ματωμένα μεροκάματα να βγάλει τον μήνα. Θέλουν τη νεολαία να “εκπαιδεύεται” στον στρατό να μισεί τους γύρω λαούς της περιοχής και να μη βλέπει ότι το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου  υψώνει ταξικούς φραγμούς στο σχολείο, την πετάει έξω από τα πανεπιστήμια και στη συνέχεια τη σπρώχνει από 17 χρονών σε δουλειές – γαλέρες.

Όμως ο κόσμος τής δουλειάς και η νεολαία δεν παραιτείται από το δικαίωμα να ζει μια αξιοπρεπή και ειρηνική ζωή. Δε θέλουν να χαρίσουν τα δικαιώματα τους  και τη ζωή τους στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Παντού στον κόσμο τα τελευταία χρόνια ξεσπούν αγώνες και αντιστάσεις που προσπαθούν να βάλουν φραγμό στην πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Από τη Λ. Αμερική μέχρι το Νεπάλ, και από τους Γάλλους εργαζομένους και αγρότες μέχρι τα μπλόκα των Ελλήνων αγροτοκτηνοτρόφων ο κόσμος της δουλειάς αντιστέκεται.

Κόντρα στις ιεραρχήσεις του συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου, να συμβάλουμε στο ξεδίπλωμα των αναγκαίων αγώνων για μισθούς και δικαιώματα. Στην πάλη για πραγματικές αυξήσεις που να καλύπτουν το κόστος της ζωής. Βασιζόμενοι στα φιλειρηνικά αισθήματα του λαού να ενισχύσουμε κόντρα στο κυρίαρχο κλίμα τις προσπάθειες για ουσιαστική συγκρότηση μετώπου πάλης του λαού ενάντια στην πολεμική εμπλοκή και τις βάσεις του θανάτου.