Βαθιά ταξικός και αντιλαϊκός και ο νέος προϋπολογισμός! Μαζική λαϊκή πάλη για την ανατροπή αυτής της πολιτικής!

Τα πανηγύρια της κυβέρνησης για τα “κατορθώματα” της οικονομίας, με βάση και τις επιβραβεύσεις από τους οίκους αξιολόγησης, είναι εικόνα αντίθετη με τη βαρβαρότητα που βιώνει ο λαός μας και σίγουρα βασίζεται στην εξοντωτική εκμετάλλευση του κόσμου της δουλειάς.

Ο νέος προϋπολογισμός επιβεβαιώνει τη συνέχιση της αντεργατικής αυτής πολιτικής, με τη φορομπηξία να φτάνει  πάνω από τα 70 δις για το 2025 και ταυτόχρονα τις φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο να αποτελούν πρόκληση για το λαό. Κάπως έτσι όμως βγαίνουν τα ματωμένα πλεονάσματα-προαπαιτούμενα και του Ταμείου Ανάκαμψης, όταν συνδυάζονται φυσικά με την ολοενα και μεγαλύτερη υφαρπαγή υπεραξίας, πλούτου που παράγει η εργατιά και συνολικά με τη λεηλασία μισθών και συντάξεων του εργαζόμενου κόσμου. Οι μισθοί φτώχειας γίνονται  έτσι μισθοί πείνας, όταν η ακρίβεια σε νοίκι, καύσιμα, ρεύμα αποψιλώνουν παράλληλα το εργατολαϊκό εισόδημα και τους εργαζόμενους πολύ συχνά να αναγκάζονται να καταφεύγουν σε δεύτερη δουλειά για να βγει ένας μισθός, μπας και βγει ο μήνας.

Όσο για τις λεγόμενες δαπάνες του προϋπολογισμού, οι όποιες αυξήσεις στη περίθαλψη είναι στάχτη στα μάτια, αν αναλογιστεί κανείς ποια είναι η (ανύπαρκτη) δυνατότητα του λαού να καλύψει ακόμα και τις βασικές του ανάγκες σε περίθαλψη, φάρμακα. Αντίθετα, για ακόμα μια φορά, οι πραγματικές αυξήσεις σε δαπάνες γίνονται στους πολεμικούς εξοπλισμούς, στις νατοϊκές “υποχρεώσεις” του 3% του ΑΕΠ, πραγματώνοντας τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για μια “πολεμική οικονομία”, που θα πρέπει όπως λέει και ο Δένδιας ως το 2030 να έχει μετατρέψει τη χώρα σε αστακό και ορμητήριο θανάτου.

Κάπως έτσι δείχνει η ίδια η πραγματικότητα της κυριαρχίας του κεφάλαιου τα δόντια της απέναντι στις λαϊκές μάζες, πως η επίθεση στις κατακτήσεις, στο δικαίωμα στη δουλειά με δικαιώματα, στη ζωή δένεται με τη πολεμική εμπλοκή στα μέτωπα γύρω και πάνω από τη χώρα με βάση τη τυχοδιωκτική πολιτική της αστικής τάξης. Με τη φασιστικοποίηση, τη τρομοκρατία να αποτελούν κεντρική επιλογή κυβέρνησης-κεφάλαιου-ιμπεριαλιστών, για να προχωρήσουν την ταξική τους πολιτική και να οχυρωθούν απέναντι στην λαϊκή οργή που βράζει. Με τις απεργίες, τις διαδηλώσεις, τα όργανα πάλης του λαού να βγαίνουν στη παρανομία και γενικά να εμπεδωθεί το κλίμα υποταγής και πειθάρχησης στο δίκιο της αστικής τάξης, της πολιτικής όλα για το κεφάλαιο.

Απέναντι σε αυτή την αντιδραστική ρότα των εξελίξεων, είναι ανάγκη ζωής να πυκνώσουν και να μεστώσουν οι αντιστάσεις, να συγκροτηθούν τα μέτωπα πάλης του λαού.

Να μπει μπροστά η πάλη για συλλογικές συμβάσεις με  πραγματικές αυξήσεις στο κόστος ζωής.

Να παλευτεί η μόνιμη και σταθερή δουλειά, το 8ωρο και οι ανθρώπινοι όροι δουλειάς.

Να αγωνιστούμε για το δικαίωμα στη πλήρη, δωρεάν περίθαλψη.

Να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική της φτώχειας, της πολεμικής εμπλοκής, της φασιστικοποίησης.