9 Απρίλη όλοι στην απεργία

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ, ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
• ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Οι κοσμοπλημμύρες στις 26 Γενάρη και στις 28 Φλεβάρη  καταγγελίας του εγκλήματος στα Τέμπη, ήταν ταυτόχρονα εκδήλωση στους δρόμους της γενικευμένης οργής των εργαζομένων. Οργής λόγω της  ασφυξίας που τους προκαλεί η λεηλασία των μισθών, οι εξοντωτικές συνθήκες δουλειάς που, άμεσα ή έμμεσα, στερούν τη ζωή και η συνολικότερη απαξίωση της ζωής. 

Χιλιάδες εργαζόμενοι άρχισαν να καταλαβαίνουν πως η οργή είναι ανάγκη να γίνει αγώνας για να διαμορφωθούν όροι μαζικής πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, η οποία στηρίζει σταθερά την κλιμακούμενη επίθεση του κεφαλαίου στην εργασία. Με εστίες αντίστασης στους χώρους δουλειάς, αγώνες διαρκείας, μαχητικές απεργίες ρήξης με το πλαίσιο υποταγής της συνδικαλιστικής ηγεσίας, θα μπορέσουν σε μια πορεία οι εργαζόμενοι ν’ αποκρούσουν την αντεργατική λαίλαπα. Αυτή που επιβάλλει εξοντωτική εκμετάλλευση, με κατάργηση του σταθερού ωραρίου (8ωρου) και το δικαίωμα  στη μόνιμη και σταθερή δουλειά και κύρια  μισθούς πείνας που συνεχίζουν να λεηλατούνται από την ασταμάτητη ακρίβεια στα τρόφιμα, το ηλεκτρικό, τα νοίκια και όλα τα βασικά και αναγκαία αγαθά. 

Η συγκρότηση εκ νέου του μετώπου πάλης των εργαζομένων για το μεροκάματο με βασικό πρόταγμα  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ αυξήσεις μισθών, αλλά και ωράριο και κατάργηση αντεργατικών – αντιαπεργιακών νόμων,  δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Είναι όμως αναγκαία για τη ζωή τους. Χρειάζεται πάλη σε πολλά επίπεδα με στόχο να κατανοήσουν πλατιά οι εργαζόμενοι πως αυτοί  παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας και δεν πρέπει να αποδέχονται την εξόντωσή τους στη δουλειά ανέχεια και εξαθλίωση, για να αυγατίζουν τα κέρδη τους οι κεφαλαιοκράτες. Οι κεφαλαιοκράτες  είναι που  χρεοκόπησαν τη χώρα με την αδηφαγία τους και τώρα τη μπλέκουν στον πόλεμο με  δις δαπανών για όπλα. Το κηφηναριό και όλο το σύστημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και εκμετάλλευσης του λαού είναι ικανό για επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς. 

Ήδη ενώ μιλάνε για σταθερότητα υπηρετούν ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΙΣΡΑΗΛ, τους μεγαλύτερους φονιάδες και τρομοκράτες, που σε σύγκρουση με τους Ρώσους – Κινέζους ιμπεριαλιστές οδηγούν σε ανθρωποσφαγεία χωρίς σταματημό.

Η ανοχή της λιτότητας και της ανέχειας κάθε άλλο παρά υπηρετεί την ειρήνη και τη σταθερότητα. Αντίθετα, όσο η πάλη των εργαζομένων για τα δίκια τους καθυστερεί τόσο  θα είναι αδύναμη ως αδύνατη η αντίστασή τους στους σχεδιασμούς του συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου. Η κατάκτηση ταξικής συνείδησης μέσα από μία πορεία μικρών και μεγαλύτερων αντιστάσεων στην επίθεση του κεφαλαίου είναι το ζητούμενο της εποχής. Ταυτόχρονα μέσα απ’ αυτό θα κατακτηθούν οι όροι για αντίσταση συνολικότερα στη βαρβαρότητα του συστήματος και τον πόλεμο. 

Να γιατί είναι αναγκαία σήμερα η επιμονή στη ζύμωση της κατεύθυνσης και της ανάγκης της πάλης για ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ  αυξήσεις στους μισθούς. Αυτή η πάλη δίπλα συχνά στην πάλη για άλλα αιτήματα, για το δίκιο και τη ζωή,  αλλά πάντα στην πρώτη γραμμή,  είναι στο ξεδίπλωμά της ο κρίσιμος κρίκος για τη συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου και τον πόλεμο των ιμπεριαλιστών. Το ότι δε προτάσσεται αποφασιστικά συγκροτημένα και με όρους μάχης και κλιμάκωσης από τη συνδικαλιστική ηγεσία και την ψευτοαριστερά, είναι δείγμα της υποταγής τους στους αρνητικούς συσχετισμούς και στο σύστημα. 

Όσοι πιστεύουν στο εργατικό κίνημα και στην υπόθεση της εργατικής τάξης ας μη διστάσουν. 

Ο αγώνας για ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ αυξήσεις στους μισθούς – μεροκάματα, είναι δίκαιος και ανάγκη ζωής γι’ αυτούς που παράγουν όλο τον πλούτο της κοινωνίας.