Αυτοί που παράγουν όλο τον πλούτο της κοινωνίας δικαιούνται να ζήσουν αξιοπρεπώς
Την ώρα που ο κόσμος της δουλειάς παλεύει να ανταπεξέλθει στην ακρίβεια των ενοικίων, των ειδών πρώτης ανάγκης, στο ρεύμα και στα καύσιμα, οι τράπεζες, οι μεγάλες επιχειρήσεις της ενέργειας, οι αλυσίδες των σουπερ μάρκετ και συνολικά το κεφάλαιο ανακοινώνουν κέρδη εκατομμυρίων ευρώ. Τη στιγμή που οι εργαζόμενοι και η εργατική τάξη χρυσοπληρώνουν ξανά και ξανά την περίθαλψη και την εκπαίδευση των παιδιών τους, το κράτος και η κυβέρνηση φοροληστεύει τον λαό για να στηρίξει τις μπίζνες των πλουτοκρατών αυτής της χώρας, να αγοράσει στρατιωτικούς εξοπλισμούς για τον άδικο και αντιδραστικό ανταγωνισμό τους με την τούρκικη αστική τάξη και να συμμετέχει στα φιλοπόλεμα σχέδια του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών. Συνολικά η πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο φέρνει εγκλήματα σαν τα Τέμπη, εργατικά δυστυχήματα στους χώρους δουλειάς, εκμετάλλευση για τον λαό και προνόμια και κέρδη για τους κεφαλαιοκράτες και αυτούς που τους υπηρετούν.
Οι διαδηλώσεις χιλιάδων νεολαίων και εργαζομένων αυτή την περίοδο αλλά και προηγούμενες μαζικές απεργίες και διαδηλώσεις δείχνουν ότι ο λαός είναι αγανακτισμένος, θέλει να ζήσει, να αντισταθεί στην πολιτική αυτή και δεν παραδίδει στην κυβέρνηση και το σύστημα το δικαίωμα του σε μια ανθρώπινη ζωή. Οι εργαζόμενοι θέλουν και δικαιούνται να ζουν από μια δουλειά, με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και όχι να γίνονται λάστιχο στις ορέξεις του κάθε εργοδότη.
Το έγκλημα στα Τέμπη που έχει οργίσει τον λαό εδώ και 2 χρόνια είναι ακόμα ένα στον μακρύ κατάλογο των εγκλημάτων στου καπιταλιστικού – ιμπεριαλιστικού συστήματος. Άραγε δεν είναι εγκληματική πολιτική οι σακατεμένοι και νεκροί εργάτες στις σκαλωσιές και στα εργοτάξια, οι δολοφονημένοι νέοι από την ελληνική αστυνομία, οι ασθενείς που πεθαίνουν επειδή δεν βρίσκουν ΜΕΘ; Η ίδια πολιτική ροκανίζει τον μισθό μας καθημερινά, διαλύει τα νοσοκομεία, κάνει ακόμα πιο ταξική την εκπαίδευση. Γιαυτό πρέπει ο λαός που δίκαια βγαίνει στον δρόμο και καταγγέλλει το έγκλημα αυτό πρέπει να συμμετέχει μαζικά στην πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στις 28/2. Οι εργαζόμενοι-ες να παλέψουν για αυξήσεις μισθών στο κόστος της ζωής, για το δικαίωμα τους στην ίση και δωρεάν περίθαλψη. Η νεολαία για το δικαίωμα της στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και στις σπουδές.
Η συλλογικότητα Αντίσταση και Πάλη καταθέτει στον λαό την άποψη που συμπυκνώνει το σύνθημα που φωνάζεται σε κάθε διαδήλωση: Δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσεις, στο δρόμο λαέ μπορείς να τους νικήσεις. Έτσι λοιπόν είναι ανάγκη ζωής να δημιουργηθούν εστίες αντίστασης σε κάθε χώρο δουλείας, δημόσιο και ιδιωτικό, που να παλεύουν για αυξήσεις μισθών στο κόστος της ζωής. Δεν πρέπει να υποταχθούμε στο αφήγημα της αστικής τάξης και της κυβέρνησης ότι θα πάρουμε τις αυξήσεις ψίχουλα στο μέλλον αν πάει καλά η οικονομία τους ή αν ανέβει η παραγωγικότητα (δηλαδή το ξεζούμισμα μας από την εργοδοσία). Η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι έχουν κερδίσει δικαιώματα και μισθό στο παρελθόν με αγώνες και μπορούν να το κάνουν και σήμερα.
ΠΑΛΗ ΓΙΑ:
- ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
- 5ΜΕΡΟ – 8ΩΡΟ
- ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
- ΙΣΗ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΔΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
Διαβάστε επίσης:
16 Οκτ 2026Να απεργήσουμε αποφασιστικά την Τετάρτη 21 Οκτώβρη! Να δυναμώσει η κατεύθυνση του αγώνα, της αντίστασης και της πάλης!
Εδώ και μέρες, βδομάδες πλέον, ο ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας υποστηρίζεται και συμπαρασύρει ευρύτερα εργαζόμενα στρώματα του λαού. Τα δίκαια αιτήματα για μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών (53% των σχολείων δεν έχουν επαρκή κάλυψη), για σχολικές υποδομές, συναντούν τις ανάγκες του γαλλικού λαού να παλέψει για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τη περίθαλψη που ισοπεδώνονται. Αντίστοιχα στην Ισπανία, ο λαός βρίσκεται στους δρόμους
Διαβάστε περισότερα
04 Οκτ 2026Αναγνώριση των εχθρών και των φίλων
Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ιδιαίτερα από τα μνημόνια και μετά έχουν βιώσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στις κατακτήσεις τους. Μισθοί πείνας, κατάργηση του 5ημερου και του 8ωρου, χτύπημα στον κοινωνικό μισθό (Νοσοκομεία υπό διάλυση, παιδεία για λίγους και εκλεκτούς με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους, κλπ), εξωφρενική ακρίβεια στα βασικά αγαθά, νοίκια και ρεύμα στα ύψη.
Διαβάστε περισότερα
23 Σεπ 2026Να δημιουργήσουμε όρους για να αντισταθούμε στη σκληρή πραγματικότητα
Λίγες μέρες μετά το άνοιγμα των σχολείων και οι συζητήσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών καταλήγουν στο γλαφυρό «κάθε πέρσι και καλύτερα». Η αγανάκτηση που βιώνουν οι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί όλο και εντείνεται. Τα κενά στα σχολεία πληθαίνουν, η εντατικοποίηση αυξάνεται και ο επιθεωρητισμός και η πειθάρχηση καλά κρατούν. Όλο αυτό το κλίμα απογοήτευσης και δυσκολιών της καθημερινότητας έρχεται να πολλαπλασιαστεί με τη
Διαβάστε περισότερα
18 Αυγ 2026Το μεροκάματο και η ζωή δεν κοστολογούνται, παλεύονται
Από τη μια, η πραγματικότητα για τον κόσμο της δουλειάς που στην πλειοψηφία του όχι μόνο δε βρίσκει μερικές μέρες για διακοπές τον Αύγουστο, μα αντίθετα η λεγόμενη σεζόν καταπίνει ολοένα και ευρύτερα στρώματα. Για τους σερβιτόρους και τους μάγειρες, καθαρίστριες και ντελιβεράδες έως τους χτίστες, τους αποθηκάριους και τους εργάτες στη βιομηχανία, τα 13ωρα, οι δυο δουλειές, η εντατικοποίηση
Διαβάστε περισότερα
14 Ιούλ 2026Να παλέψουμε ενάντια στην υποτίμηση της ζωής του εργαζόμενου κόσμου.
Την Κυριακή 12/7, κατέληξε ο ένας εργάτης από τους 3 βαριά τραυματίες, λόγω της έκρηξης σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο. Μαζί με τους άλλους δύο με βαριά εγκαύματα, είναι τραυματισμένοι και άλλοι έντεκα. Βαρύς άλλος ένας απολογισμός για την εργατική τάξη, που μετρά καθημερινά θύματα στους χώρους δουλειάς.
Η αρχική έκρηξη αποδίδεται σε πιθανή διαρροή εύφλεκτου αερίου από φιάλη προπανίου ή
Διαβάστε περισότερα
10 Ιούλ 2026Τους (αναπληρωτές) εκπαιδευτικούς ποιος θα τους σώσει, ο Τσίπρας ή η Κομισιόν;
Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη