Πυκνώνουν οι εκδηλώσεις της ωμής βαρβαρότητας του συστήματος

Πυκνώνουν οι εκδηλώσεις της ωμή βαρβαρότητας του συστήματος

Αναγκαία η εκ νέου συγκρότηση της εργατικής τάξης για να αποκτήσει κορμό και προοπτική η πάλη των λαών

Η απροκάλυπτη γενοκτονία των Παλαιστινίων με την ανοικτή στήριξη του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, αποκαλύπτει με τον πιο ώμο τρόπο τη συνολική αντιδραστική ρότα της κίνησης του συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου στις μέρες μας.

Οι ωμότητες κατά των ιθαγενών στην Αμερικάνικη ήπειρο και την Αυστραλία, και των Βέλγων και άλλων της “πολιτισμένης” Ευρωπαϊκής Ηπείρου κατά των λαών της Αφρικής στα χρόνια της λαομίσητης αποικιοκρατίας, είναι πάλι εδώ.

Οι υποκριτικές κλάψες των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών που οι ίδιοι έθρεψαν την ισλαμοφοβία και το εγκληματικό θράσος των Σιωναζιστών, δεν μπορεί να σώσει τα προσχήματα όλων των πλευρών του συστήματος της βαρβαρότητας.

Μόνο η εκ νέου συγκρότηση της εργατικής τάξης και των λαών στο πεδίο της ταξικής πάλης στην κάθε χώρα μπορεί να παράξει όρους διεθνιστικής αλληλεγγύης για το λαό της Παλαιστίνης και υπολογίσιμους φραγμούς για τα πολεμικά σφαγεία που γεννούν οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις.

Οι πολεμοκάπηλοι Μερτς, Μακρόν, Στάρμερ προσπαθούν να υπηρετήσουν τα συμφέροντα της κεφαλαιοκρατίας της Ευρώπης διεκδικώντας ρόλο απέναντι σε ΗΠΑ — ΡΩΣΙΑ — ΚΙΝΑ. Υπηρετούν αποφασιστικά και με όλο το κόστος την επίθεση του κεφαλαίου στην εργασία και θρέφουν (οι τάχα δημοκράτες) το μιλιταρισμό δίνοντας δις για όπλα, τον ρατσισμό, συνολικά την αντιδραστική επίθεση του συστήματος χωρίς καμία ταλάντευση.

Ο ρατσισμός και η ωμότητα του Τραμπ και του Μασκ, αλλά και των Ρώσων και των Κινέζων ιμπεριαλιστών που ενώ συγκρούονται για ιμπεριαλιστικά συμφέροντα με ΗΠΑ — Δύση, αδιαφορούν για τη φρίκη στη Γάζα, αποκαλύπτει πως η ανάγκη εκ νέου συγκρότηση της πάλης των λαών με απαραίτητο κορμό μια ταξικά συγκροτημένη εργατική τάξη είναι η μόνη διέξοδος απέναντι στην επελαύνουσα βαρβαρότητα του συστήματος.

Η αστική τάξη της χώρας μας κράτα την πιο ελεεινή και βρώμικη στάση υποστήριξης των Σιωνιστών δολοφόνων. Έχει βλέψεις για ρόλους πάντα στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης από ΗΠΑ — ΝΑΤΟ και σ’ αυτό το πλαίσιο η αντιδραστική συμμαχία με το σιωνιστικό μαντρόσκυλο του ιμπεριαλισμού είναι προτεραιότητα, πάρα τα αισθήματα του λαού μας υπέρ του δίκιου των Παλαιστινίων. Στο ίδιο πλαίσιο με την ατζέντα 2030 αποστερούν δεκάδες δις από κοινωνικές δαπάνες. Ευθυγραμμίζονται με την πολεμοκαπηλεία του ΝΑΤΟ παρότι αυτή έχει για μπαμπούλα τη ΡΩΣΙΑ και σύμμαχο την ανταγωνίστρια της ελληνικής αστικής τάξης, την Τουρκία.

Όμως εκεί που η αστική τάξη της χώρας επιβραβεύεται από τους οίκους αξιολόγησης και τις αγορές έως τον Μερτς και την πρόεδρο του ΔΝΤ είναι στο κρίσιμο πεδίο της σύγκρουσής της με τον εσωτερικό εχθρό, τον εχθρό λαό. Η ραγδαία επιτάχυνση της προϋπάρχουσας επίθεσης του κεφαλαίου στην εργασία με τα μνημόνια δεν έχει σταματημό. Η ασταμάτητη ακρίβεια αποκαλύπτει την κοροϊδία των ανύπαρκτων ουσιαστικά αυξήσεων μισθών – συντάξεων και συστηματικά μετατρέπει συνεχώς τους μισθούς φτώχειας σε μισθούς πείνας. Ακόμη και η κατανάλωση ποιοτικών τροφίμων έχει μειωθεί δραστικά, ενώ πάρα την προκλητική κερδοφορία των ενεργειακών ομίλων ο κόσμος του μεροκάματου δυσκολεύεται ακόμη και στην πληρωμή του ηλεκτρικού. Συνολικότερα αυτός ο κόσμος εξοντώνεται με τη καθημερινή εντατικοποίηση και τα ωράρια λάστιχο που θεσμοθετούνται συνεχώς σε βάρος του για να συνεχίσουν να αυγατίζουν τα κέρδη τους ντόπιοι και ξένοι κεφαλαιοκράτες, οι οποίοι απολαμβάνουν από κάθε άποψη την πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο.

Από τις ΗΠΑ που περικόπτουν τρις φόρων από τους δισεκατομμυριούχους με παράλληλες δραστικές περικοπές κοινωνικών δαπανών, μέχρι τη Δανία που πάει τη συνταξιοδότηση στα 70 προσπερνώντας και το Μακρόν. Από το Μερτς που ζητά περισσότερη δουλειά με λιγότερες απολαβές φτάνουμε στο Μητσοτάκη που καμαρώνει σαν νοικοκυροσύνη του την αντιλαϊκή φόρα του ντόπιου συστήματος στην επιβολή μισθών πείνας και δραστικής περικοπής δικαιωμάτων.

Η επίθεση του κεφαλαίου δε θα σταματήσει αν δε βρει απέναντι της αντιστάσεις με σαφή ταξικό πρόσημο όπως κι αν αυτή εκδηλώνεται σε κάθε χώρα. Ο νέος γύρος φασιστικοποίησης και επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και σε όλο το δημόσιο που περνά αυτόν τον καιρό μέσα από την αξιολόγηση αφορά το σύνολο των εργαζομένων, δένεται με την πολιτική των μισθών πείνας και έντασης της εκμετάλλευσης. Ο επιθεωρητισμός στην εκπαίδευση στοχεύει επιπλέον και κυρίως να διδάσκει στη νέα γενιά το φόβο και την υποταγή σ’ όλα τα παραπάνω.

Στο ερώτημα πως συμβάλλουμε για την οικοδόμηση διεξόδου από τη σκοτεινή εποχή που έχει εισέλθει η ζωή της εργατικής τάξης και των λαών απαντιέται ήδη από τον τίτλο του άρθρου. Ας γίνουμε ακόμη πιο καθαροί και συγκεκριμένοι. Αυτό είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου όπως ωμά μας αποκαλύπτεται. Ως προς τις δυνάμεις που μπορούν και έχουν ανάγκη να αποκρούσουν τη βαρβαρότητα αυτές υπάρχουν μα πρέπει να συγκροτηθούν.
Στο από που ν’ αρχίσουμε και πως θα επιτευχθεί η αλληλοτροφοδότηση των προσπαθειών μας στα διάφορα επίπεδα και μέτωπα αντίστασης και πάλης, που όλα είναι αναγκαία, θεωρούμε πως κρίσιμος κρίκος είναι η πάλη των εργαζομένων για το μεροκάματο και για τα δικαιώματα στη δουλειά. Κρίσιμο έλλειμμα χρόνια τώρα η πρόταξη στην πρώτη γραμμή της πάλης, για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής. Να βροντοφωνάξουμε ξανά και ξανά αυτές τις μέρες ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ κόντρα στη βαρβαρότητα κάθε λογής φονιάδων των λαών.

Με πλήρη επίγνωση ότι μ’ αυτή τη μεριά της ιστορίας των φονιάδων των λαών είναι και οι ντόπιοι εκμεταλλευτές.

Αυτούς έχει να αντιμετωπίσει η εργατική τάξη και ο λαός της χώρας μας, για να έχει τη συμβολή του στον αγώνα για την Ειρήνη και το δίκιο ολάκερου του κόσμου.

Μαζικά στους δρόμους για να απαιτήσουμε το σταμάτημα της γενοκτονίας των Παλαιστινίων.

Αποφασιστικά και επίμονα και κόντρα στους αρνητικούς συσχετισμούς για να συμβάλλουμε στην κάλυψη των ελλειμμάτων της λαϊκής πάλης στη χώρα μας.

Μ’ ένα τέτοιο πνεύμα μπορούμε να συμβάλλουμε στον αποτελεσματικό προσανατολισμό των αντιστάσεων και στην ουσιαστική και αναγκαία αλληλοτροφοδότηση των μετώπων πάλης του λαού.