Σε πόλεμο λοιπόν…

Βολές ελληνικών Πάτριοτ μαθαίνουμε, από τα χαρούμενα Μ.Μ.Ε., καταρρίπτουν επιτυχώς δύο βαλλιστικούς πυραύλους στις 25 Ιούλη και ένα drone στις 26 Ιούλη που στόχευαν τις χρυσοφόρες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Aramco του βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας.

Αυτή τη φορά, για ευνόητους προεκλογικούς λόγους, ο Δένδιας παρέμεινε σχετικά σιωπηλός, όμως όπως θα μπορούσε να καμαρώνει …. μιλάνε τα έργα του. Ακόμη πιο χαρούμενα γίνονται τα Μ.Μ.Ε. του συστήματος και όλοι οι ντόπιοι λακέδες του ιμπεριαλισμού όταν μαθαίνουν ότι οι «αι ημέτεραι δυνάμεις» υπερασπίζονται μια χώρα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, που όμως πλέον πέρα από το σκοτάδι και το φασισμό του καθεστώτος της μάλλον επιλέγεται από τις ΗΠΑ να έχει και πυρηνικό εξοπλισμό. Άλλη μια επιβεβαίωση ότι η αστική τάξη της χώρας μας είναι με τη σωστή μεριά….

Είμαστε σε πόλεμο λοιπόν και όπως σχεδόν με χαρά δήλωσε στο  open ο Μητσοτάκης τώρα έρχεται πιο κοντά μας, στην Ερυθρά Θάλασσα. Εκεί μάλιστα ίσως και να παραμείνει και να μας επιτρέψει δράση (το τελευταίο κρατήθηκε δεν το είπε), έστω κι αν ξαναπαγώσει κάπως πάλι το Ιρανικό. Σε κάθε περίπτωση τα ελληνικά Πάτριοτ δρουν με επιτυχίες στο μέτωπο… όπως άλλωστε, καθημερινά και αδιαλείπτως, και οι βάσεις…

Ούτε οι Ουκρανοί δικαιούνται παράπονα, ούτε οι Αραβικές πετρομοναρχίες και οι Σιωναζιστές. Είμαστε αποφασιστικά με τη σωστή μεριά… και που να ολοκληρωθεί και η ατζέντα 2030 που ταϊζεται με όλο και περισσότερα δις.

Ήδη όμως είμαστε σε πόλεμο κυριολεκτικά και χωρίς υπερβολές. Όχι ψυχρό πόλεμο. Ούτε πρόκειται για ψιλοαναχαιτήσεις στο Αιγαίο. Ούτε καν κάποια κρίση π.χ. σαν τα Ίμια με τον «προαιώνιο εχθρό». Άλλωστε στη συγκυρία η Τουρκία είναι σύμμαχος και σα βασική νατοϊκή δύναμη και σαν πολεμικός εταίρος της Ευρώπης που παραμένει σταθερά (όπως και η χώρα μας) σε πόλεμο με τη Ρωσία.

Από την άλλη εδώ πρόκειται για βολές (επιτυχείς όπως πάντα με καμάρι ανακοινώνεται) των πολύ προηγμένων και πανάκριβων αντιβαλλιστικών πυραύλων. Μιλάμε χωρίς αστεία (γιατί αλήθεια που να χωρέσουν τ’ αστεία) για θερμή εμπλοκή της χώρας σε πόλεμο εν αγνοία του εργαζόμενου λαού που για την ώρα η αστική τάξη στραγγίζει κυρίως μόνο τον ιδρώτα του για τα κέρδη της, ενώ δηλώνει ανοικτά πως θέλει και το αίμα του.

Η αστική τάξη μπλέκει τη χώρα ανοικτά σε πόλεμο δίπλα στους αποδεδειγμένα μεγαλύτερους φονιάδες των λαών και συμμαχεί με τα παλιά και νέα μαντρόσκυλά τους στην περιοχή. Τα συμφέροντα των εφοπλιστών, ο IMEC και η διεκδίκηση συνολικότερου ρόλου οδηγούν τις επιλογές της αστικής τάξης στους μεγαλύτερους τυχοδιωκτισμούς και βρώμικες δράσεις. Η αποκάλυψη αυτής της πραγματικότητας έχει σημασία για τη συγκρότηση των μετώπων πάλης του λαού μας ενάντια στην άγρια λιτότητα που του επιβάλλεται και τη γενικότερη επίθεση κεφαλαίου- ιμπεριαλιστών.

Ο δρόμος της αντίστασης και πάλης του λαού είναι ο δρόμος για το δίκιο και την ειρήνη ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου. Έξω από εκλογικές αυταπάτες να συμβάλλουμε επίμονα και αποφασιστικά για να ανοίξει ξανά αυτός ο δρόμος που είναι ο μόνος με ελπίδα και προοπτική.