Στη γη της Παλαιστίνης δολοφονούν, με τη λαϊκή πάλη θα λογαριαστούν.

Σε εξέλιξη βρίσκεται από το βράδυ της Δευτέρας η νέα στρατιωτική επιχείρηση των Σιωνιστών ναζί, με σκοπό την πλήρη κατάληψη της Γάζας.

Μια κίνηση που έρχεται να εντείνει την εν εξελίξει γενοκτονία που συντελείται σε βάρος του λαού της Παλαιστίνης, καθώς με βάση τα τελευταία στοιχεία, οι σακατεμένοι και οι νεκροί στο θύλακα μάλλον ξεπερνούν κατά πολλές χιλιάδες τα επίσημα στοιχεία.

Μια πολιτική επιλογή του ισραηλινού στρατοκρατους, στηριγμένη, πριμοδοτουμενη και καλυπτόμενη από τους μεγαλύτερους φονιάδες των λαών Αμερικανούς ιμπεριαλιστές. Καθώς έλαβε το πράσινο φως από τα επιτελεία των ΗΠΑ εκ νέου, μετά και την επίσκεψη του Μ. Ρούμπιο και τους σκοταδιστικούς συμβολισμούς στο τείχος των δακρύων στην Ιερουσαλήμ.

Δεν υπάρχουν θρησκευτικοί πόλεμοι/ ο σιωνισμός δεν δρα ανεξέλεγκτος.

Η επιλογή της προώθησης της λεγόμενης “τελικής λύσης”, το προχώρημα της σφαγής στη Γάζα και σε όλη την Παλαιστίνη, αφορά και αυτό με τη σειρά του την διάθεση διευθέτησης των βλέψεων και των στοχεύσεων των Αμερικανών μακελάρηδων και των στενών τους συμμάχων σε όλη την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Με κάθε κόστος και στη βάση των απαιτήσεων της εποχής μας. Της εποχής του μεγάλου διακυβευματος στο πλαίσιο του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού Δύσης – Ανατολής και για λογαριασμό των πρώτων σε βάρος των δεύτερων. Ενός ανταγωνισμού που δεν γνωρίζει αβρότητες και που εξελίσσεται με όρους επιβολής απέναντι σε συμμάχους και αντιπάλους με βάση τους όρους που έχει από τα πριν, χτίζει η χάνει ο κάθε εμπλεκόμενος κάθε στιγμή και σε όλα τα επίπεδα.

Με βάση τα παραπάνω, αλλά όχι μόνο, μπορούμε να ερμηνεύσουμε και την υποκριτική κίνηση των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών του ΟΗΕ και της Κομισιόν που εσχάτως άρχισαν να ψελλίζουν τα περί γενοκτονίας και μέτρων σε βάρος του Ισραήλ. Καθώς κατά τα άλλα κατά γενική ομολογία και δια στόματος του Γερμανού καγκελαρίου το προηγούμενο διάστημα οι σιωναζιστές “κάνουν τη δουλειά για όλους τους”.

Πράσινο φως και εγγυήσεις, άλλοθι στην γενοκτονικη του πολιτική λαμβάνει το μαντροσκυλο και από τους υπόλοιπους ιμπεριαλιστές σε Δύση και Ανατολή. Παρά τη δυσφορία και τις τυπικές αποστάσεις που δήθεν παίρνουν, καθώς πολιτικά η γραμμή κίνησης του αποτελεί χαρακτηριστικό τμήμα με τη σειρά της, της αντιδραστικής τροχιάς των εξελίξεων σε παγκόσμιο επίπεδο και της επίθεσης σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαών σε Δύση και Ανατολή.

Σε αντίστοιχο μήκος κύματος και οι καλοί ιμπεριαλιστές των αναδυόμενων χωρών.. Δεν είδαμε με κάποιο ανακοινωθέν να καταγγείλουν οι κατά τα άλλα φερέλπιδες της πολυπολιτισμικότητας της Ανατολής και της ομάδας συνεργασίας της Σαγκάης η των BRICS  τις σφαγές και τα εγκλήματα πολέμου σε βάρος της Παλαιστίνης και του λαού της.

Γυρίζοντας όμως στο σημείο εκκίνησης και στις τρέχουσες εξελίξεις.

Η πολιτική των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και του σιωνιστικού τραμπούκου τους, ενέχει κινδύνους. κινούνται όμως στη βάση αυτής τους της επιλογής, της όξυνσης της επιθετικής τους πολιτικής.

Στην κατεύθυνση τους να υπερασπιστούν και γιατί όχι να διευρύνουν τις σφαίρες επιρροής τους, στη σημερινή φάση εξέλιξης του ανταγωνισμού κινούνται και με όρους προφανών τυχοδιωκτισμών και ρίσκων. Ρίσκα που είναι διατεθειμένοι να τα πάρουν.

 Όπως για παράδειγμα το κάψιμο τις γούνας του στρατοκρατους και της διεθνούς εικόνας των Σιωνιστών και των υποστηρικτών τους. Είναι εξάλλου από τα μεγάλα πλήγματα συνολικά για τη Δύση (άλλος ένας παράγοντας που επηρεάζει τη διαφοροποίηση και τις αποστάσεις των ιμπεριαλιστών της Ευρώπης), η απέχθεια απέναντι στα εγκλήματα που προκαλείται πλέον σε όλους τους ανθρώπους που βιώνουν την εκμετάλλευση, σε όλο τον πλανήτη και που δίκαια νιώθουν να βάλλονται και αυτοί από το σφαγείο στη Γάζα και τη Δυτική όχθη. Αλλά για αυτό περισσότερα παρακάτω.

Οι κίνδυνοι και τα ήδη προβλήματα αυτών των επιλογών είναι πολλαπλά, ήδη για πολλούς αναλυτές η πολιτική του σιωνιστικού τραμπούκου έχει αποτύχει σε πολλά ως προς τα επιδιωκόμενα (εξαρτάται που μπαίνει πάντα η ζυγαριά των επιτυχιών βέβαια). Είναι εκφρασμένη πάντως και έκδηλη η εσωτερική κρίση που εξελίσσεται και αγκαλιάζει πολλαπλά επίπεδα της οντότητας. Κρίση πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ίσως και υπαρξιακή. Η κυβέρνηση Νετανιάχου και συνολικά το στρατοκρατος έχει αποτύχει ως προς τους διακηρυγμένους στόχους της για τους ομήρους, δεν έχει εξοντώσει την παλαιστινιακή Αντίσταση  και σίγουρα δεν έχει κάμψει το φρόνημα του ΜΑΧΗΤΗ παλαιστινιακού λαού που μένει στη Γάζα, όχι γιατί δεν μπορεί να φύγει αλλά γιατί μένει για να αντισταθεί.

Αρκετούς μήνες πριν τη νέα έφοδο για τη χερσαία κατάληψη της πόλης της Γάζας, επιτελείς των ΗΠΑ εξηγούσαν ότι για κάθε μαχητή που εξοντώνουν οι σφαγείς θα στρατεύονται πολλαπλάσιοι στις γραμμές τις Αντίστασης.

Αυτή είναι όμως η μία πλευρά.

Για εμάς η κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί, και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά στη βάση της πραγματικότητας της διάλυσης του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος της αποσυγκρότησης των μετώπων της πάλης των λαών εν γένει, των ταξικών και πολιτικών συσχετισμών στη σημερινή σκοτεινή εποχή, είναι μια δυσάρεστη για την εργατική τάξη και τους λαούς, το κίνημα τους συνθήκη.

 Μια συνθήκη γνώριμη για το καπιταλιστικό -ιμπεριαλιστικό σύστημα και την ιστορία του καθώς προσομοιάζει στην εποχή των λάσο απέναντι στους Ινδιάνους κατά την οικοδόμηση των ΗΠΑ και τις βαρβαρότητες των Ευρωπαίων αποικιοκρατών απέναντι στους λαούς της Αφρικής και της λατινικής Αμερικής. Τέτοια εικόνα είναι η γενοκτονία στη Γάζα και σε αυτό το σύστημα χρεώνεται από τους λαούς.

Ως προς αυτή την κρίσιμης σημασίας παράμετρο.

Ένα πράγμα είναι η διαπίστωση του γεγονότος ότι οι μάζες που σε όλο τον κόσμο βιώνουν την εκμετάλλευση από τον καπιταλισμό και την καταπίεση από τον ιμπεριαλισμό, είναι με το δίκαιο του αγώνα των Παλαιστινίων λόγο θέσης και φύσης. Ένα άλλο είναι η αντιμετώπιση της πραγματικότητας η οποία έχει και αυτή της δικές τις απαιτήσεις. Από αυτούς που θέλουν να πολιτικοποιήσουν και να τρέψουν προς μια ορισμένη κατεύθυνση τα δίκαια αυτά αισθήματα των μαζών. Τη συγκρότηση τους δηλαδή σε μαζικό κίνημα Αντίστασης στη βαρβαρότητα. Ενάντια στη και με απαίτηση να σταματήσει η γενοκτονία.

Γυρίζοντας τελικά στη δικιά μας γεωπολιτική γειτονιά.

Προβλέψιμα και σταθερά η ελληνική κεφαλαιοκρατία, το πολιτικό της προσωπικό και τα λυσσώδη ΜΜΕ στη χώρα μας. Υμνολογούν τους μακελάρηδες και τους καλωσορίζουν στη χώρα. Στηρίζουν με κάθε μέσω τη γενοκτονική τους πολιτική και εκστρατεύουν ενάντια στον λαό και τη νεολαία που είναι όπως είπαμε και στη χώρα μας με το δίκιο.

Παρά τις διαφαινόμενες διαφοροποιήσεις των θεσμών που συμμετέχουν και οι οποίοι σέβονται και το “διεθνές δίκαιο” των ιμπεριαλιστών, η κυβέρνηση και για λογαριασμό συνολικά της αστικής τάξης,  πήρε εκ νέου προκλητική θέση ως προς το ζήτημα της καταδίκης του Ισραήλ και οι εκπρόσωποι της διαβεβαιώνουν τα κέντρα εξουσίας εντός και εκτός της χώρας η στρατηγική σχέση με το μαντρόσκυλο δεν διαταράσσεται, κάθε άλλο.

 Συντάσσεται η ελληνική αστική τάξη, συνειδητά δεκαετίες τώρα με την Αμερικανόνατοϊκή πλευρά της ιστορίας, τις αντιδραστικές τριμερείς με Ισραήλ και Κύπρο, προσδοκώντας τυχοδιωκτικά και σε βάρος της εργατικής τάξης, συνολικά του κόσμου της δουλειάς και του μόχθου και των λαών της περιοχής, σε γεωπολιτικά ανταλλάγματα, ρόλους και μπίζνες.

Πάντα σε βάρος και ενάντια στο συμφέρον του κόσμου της δουλειάς στη χώρα μα και σε βάρος των λαών της περιοχής και τους κατατρεγμένους μετανάστες και τους πρόσφυγες με τους οποίους μας καθιστά εχθρούς με την πολιτική της.

Η αγριότητα των εξελίξεων, ο κυνισμός και η αποφασιστικότητα που επιδεικνύουν οι δυνάμεις του συστήματος για την ώρα καταφέρνουν και στη βάση των αρνητικών συσχετισμών να κρατούν στο πολιτικό περιθώριο τον λαϊκό παράγοντα.

Οι απαντήσεις σε αυτό το ζήτημα που έχει τεθεί δεν θα προκύψουν άκοπα.

Η μακρά πορεία αποσυγκρότησης των μετώπων της πάλης, της εργατικής τάξης και του δικού μας λαού, ξεκινώντας από αυτό της πάλης για το μεροκάματο, το οκτάωρο και συνολικότερα τα εργασιακά δικαιώματα και τις κατακτήσεις ενός ολόκληρου αιώνα.

 -Κατάσταση η οποία δεν γνωρίζει άλλο φραγμό εξόν από το φραγμό της συγκρότησης Αντιστάσεων στην αναστροφή κατεύθυνση.-

Επενεργεί με τη σειρά της και στη δυνατότητα της κίνησης, με όρους και στα μέτρα των απαιτήσεων της εποχής και στο επίπεδο της πάλης για την ειρήνη και τη φιλία με τους γύρω λαούς, στον αγώνα ενάντια στην πολιτική της εμπλοκής στη σφαγή στη Γάζα και στα άλλα σφαγεία του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, πάντα σε σχέση αλληλοτροφοδοτησης του ενός από το άλλο αρχίζοντας για εμάς από το πρώτο παρά ταύτα.

Μόνο μέσα από τέτοιους αγώνες και μέσα σε αυτούς τους αγώνες ο λαός και η νεολαία θα ξανά βρουν τα κουράγια τους, θα εμπιστευτούν τις δικές τους δυνάμεις. Θα οικοδομήσουν εκ νέου και στο ύψος των σημερινών απαιτήσεων τα Μέτωπα της Πάλης τους. Θα ξανά βρουν την προοπτική τους.

Οι αγωνιστές και οι δυνάμεις που εμπιστεύονται και επενδύουν στη λαϊκή υπόθεση, όπως σε κάθε ζήτημα -μέτωπο πάλης,  έτσι και στην περίπτωση της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη, οφείλουν να δουν την πραγματικότητα και τις απαιτήσεις της.

Ιδιαίτερα στη χώρα μας, πιο συγκεκριμένα σε αυτό το ζήτημα, με βάση και τις προκλητικές για το λαό και την ιστορία του, τυχοδιωκτικές επιλογές της αστικής τάξης, να προταχτεί αποφασιστικά, να παλευτεί και με τη ευρύτερη δυνατή συστράτευση δυνάμεων στο δρόμο του αγώνα, η γραμμή πάλης για λευτεριά στους Παλαιστινίους,  η απαίτηση για σταμάτημα της γενοκτονίας στην Γάζα, η πάλη για την απεμπλοκή από το σφαγείο ΗΠΑ-Σιωνιστών και η διακοπή κάθε σχέσης με το κράτος δολοφόνο.

Εμπιστευόμενοι τις δυνατότητες και τη δυναμική της λαϊκής πάλης, σε αυτή την κατεύθυνση οφείλουν να συμβάλλουν. Η αντίληψη της κοινής δράσης μπορεί να συμβάλει πολλαπλασιαστικά και στο αντιπολεμικό/αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Η ύπαρξη ή και όχι αυτών των αγώνων και η υπηρέτηση αυτών των αναγκαιοτήτων θα κρίνουν θετικά η αρνητικά το σήμερα και το αύριο του κόσμου που διαμορφώνεται.