Η τρομοκρατία, οι διώξεις, η αξιολόγηση, οι μισθοί φτώχειας αντιπαλεύονται με οργανωμένο, μαζικό αγώνα!
Διαδέχονται η μια την άλλη οι δηλώσεις του πρωθυπουργού αλλά και της υπουργού παιδείας αυτό το διάστημα, που θέλουν να εκβιάσουν, να τρομοκρατήσουν και να πειθαρχήσουν τους εκπαιδευτικούς. Ο αέρας και το θράσος τους εξηγείται από τον αρνητικό ,για το λαό συνολικά ,συσχετισμό δύναμης απέναντι στις δυνάμεις του κεφάλαιου, από τη δυσμενή κατάσταση του κινήματος, από τις λειψές έως ανύπαρκτες αντιστάσεις που προβάλλονται απέναντι στην αντεργατική πολιτική.
Ενημερωνόμαστε λοιπόν πως “όποιος επι της αρχής αρνείται την αξιολόγηση δεν έχει θέση στην εκπαίδευση”, “οι συστηματικοί αρνητές της θα απολύονται” και η ζαχαράκη υπογραμμίζει σήμερα πως “δε θα γίνει καμία υπαναχώρηση στην εφαρμογή των νόμων της αξιολόγησης στο δημόσιο”. Τα πειθαρχικά σε εκπαιδευτικούς που αρνούνται να αξιολογηθούν είναι χιλιάδες, ενώ έχουμε παράλληλα και διώξεις που αφορούν δυνητικές αργίες-απολύσεις, όπως συγκεκριμένα αυτές στις 20/5 για τη Σοφία Καψαλάκη και τη Χρύσα Χοτζόγλου. Για τη τελευταία μάλιστα, βγήκε απόφαση επιστροφής της στο σχολείο και ανάκληση της αργίας, υπήρξε η επίσπευση και ο ορισμός δικάσιμης στις 20 μάη, φανερώνοντας πως η στοχευμένη ανακοίνωση του υπουργείου μια μέρα μετά την αθώωση, καθόλου τυχαία δεν ήταν.
Η ένταση της φασιστικοποίησης, της τρομοκρατίας, των απειλών φανερώνει τη διάθεση του συστήματος να προχωρήσει με γρήγορους ρυθμούς την εφαρμογή της αξιολόγησης. Αυτή δεν είναι πολιτική κενού περιεχομένου, ούτε ιδεοληψία και χούι της όποιας κυβέρνησης ή ενός υπουργού. Αντιστοιχίζεται στη νέα πραγματικότητα της πειθάρχησης, της υποταγής στα θέλω και τη πολιτική της αστικής τάξης, της κυβέρνησης, των αλυσοπρίονων σε κατακτήσεις δικαιώματα. Της άρσης της μονιμότητας- χτυπήματος σε μόνιμη σταθερή δουλειά, την εντατικοποίηση, τον επιθεωρητισμό, το να μαθαίνουν οι εκπαιδευτικοί την υποταγή για να τη διδάσκουν και στα παιδιά. Αφορά όμως πρώτα και το τσάκισμα του δικαιώματος εκατοντάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς από τη δουλειά τους, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν κι άλλη δουλειά τα απογεύματα, στις διακοπές, το καλοκαίρι, για να βγουν τα κουκιά. Με την ακρίβεια στα νοίκια, το ρεύμα, τα καύσιμα, τα είδη πρώτης ανάγκης να σαρώνουν το πενιχρό εισόδημα. Με τους δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές να βρίσκονται στη περιπλάνηση, να μη ξέρουν πότε θα προσληφθούν , να μην έχουν πλέον ούτε ταμείο ανεργίας μετά την απόλυση.
Όλα αυτά δείχνουν πως είναι ζητούμενο και ανάγκη να μπει μπροστά η γραμμή της μαζικής πάλης, να μπουν στη μάχη οι δεκάδες χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές. Να υπάρξουν μαζικές συνελεύσεις με αποφάσεις αγώνα. Να διαμορφωθούν όροι να πιεστούν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ΔΟΕ ΟΛΜΕ που υπονομεύουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των εκπαιδευτικών, που έχουν αφήσει αβοήθητους χιλιάδες εκπαιδευτικούς να αντιστέκονται ατομικά επι της ουσίας απέναντι στις πιέσεις και τους εκβιασμούς. Να αντιπαλευτεί η γραμμή της ανάθεσης, των αυταπατών για δικαίωση στα αστικά δικαστήρια. Τελικά των αυταπατών για το χαρακτήρα, το βάθος της επίθεσης, για το ποιους έχουμε απέναντι μας. Το αν η κυβερνητική πολιτική συνεκτιμά την συσσωρευμένη οργή, που δε θέλει να γίνει αντίσταση και αγώνας, κι αν όντως έχει δυσκολίες προς ώρας στο να εφαρμόσει καθολικά την αξιολόγηση, δε θα πρέπει να μας δημιουργεί αυταπάτες. Ένας προηγούμενος κύκλος αντιστάσεων και η κινηματική ιστορία του κλάδου δεν αρκούν και δεν αποτελούν φόβητρο, ούτε αντισταθμίζουν φυσικά το κενό της πάλης που μπορεί να βάλει φραγμό στην επίθεση. Η αθώωση των διωκώμενων εκπαιδευτικών, η ανατροπή των νόμων της αξιολόγησης, το σπάσιμο της τρομοκρατίας και φασιστικοποίησης περνά μέσα από το δυνάμωμα των αγώνων. Που δένεται και αλληλοτροφοδοτείται με τη πάλη για πραγματικές αυξήσεις, στο κόστος ζωής που όλο ανεβαίνει και είναι αφόρητο και αποπνικτικό για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς.
Να αθωωθούν οι διωκόμενοι εκπαιδευτικοί στις 20/5!
Κάτω η πολιτική της φασιστικοποίησης, των πειθαρχικών!
Να ανατραπούν οι νόμοι της αξιολόγησης! Κάτω ο επιθεωτητισμός και η υποταγή!
Να παλέψουμε για μεροκάματα και μισθούς στο κόστος ζωής!
ΣΥΜΒΟΛΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Διαβάστε επίσης:
14 Ιούλ 2026Να παλέψουμε ενάντια στην υποτίμηση της ζωής του εργαζόμενου κόσμου.
Την Κυριακή 12/7, κατέληξε ο ένας εργάτης από τους 3 βαριά τραυματίες, λόγω της έκρηξης σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο. Μαζί με τους άλλους δύο με βαριά εγκαύματα, είναι τραυματισμένοι και άλλοι έντεκα. Βαρύς άλλος ένας απολογισμός για την εργατική τάξη, που μετρά καθημερινά θύματα στους χώρους δουλειάς.
Η αρχική έκρηξη αποδίδεται σε πιθανή διαρροή εύφλεκτου αερίου από φιάλη προπανίου ή
Διαβάστε περισότερα
10 Ιούλ 2026Τους (αναπληρωτές) εκπαιδευτικούς ποιος θα τους σώσει, ο Τσίπρας ή η Κομισιόν;
Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη
Διαβάστε περισότερα
17 Ιούν 202624/06 Απεργία σε Κατασκευές – Τρόφιμα Ποτά – Τουρισμός
Τι αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος κόσμος στους κλάδους αυτούς
Η τεράστια κερδοφορία των ανθρώπων του κεφαλαίου στον κλάδο του τουρισμού βασίζεται στη χαμηλόμισθη εργασία αλλά και στην εξόντωση των εργαζομένων. Αρκετά χρόνια τώρα ακούμε πως οι νέοι δε θέλουν να δουλέψουν και ότι είναι τεμπέληδες. Αλλά αυτό στην καλύτερη είναι μια απάτη ώστε οι χώροι εργασίας να λειτουργούν με εντατικοποιημένους ρυθμούς.
Διαβάστε περισότερα
26 Μάι 2026Να προτάξουμε αποφασιστικά την κατεύθυνση της πάλης για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς
Σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου εντείνουν την επίθεσή τους στους εργαζόμενους στο πλαίσιο τώρα της ενεργειακής κρίσης, που είναι ήδη γεγονός, ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν. Πιο συγκεκριμένα με βάση τους ευνοϊκούς γι’ αυτές τις δυνάμεις συσχετισμούς επιδιώκουν και επιβάλλουν, κάνοντας την κρίση ευκαιρία, ακόμη πιο στυγνή εκμετάλλευση και
Διαβάστε περισότερα
26 Μάι 2026
22 Μάι 20264 Μέρες δουλειάς για ποιους άραγε; Αυταπάτες ή προεκλογική πονηριά
Ανά καιρούς διαβάζουμε με διάφορες παραλλαγές διατυπωμένη αυτήν την αταξική πρόταση προς το σύστημα. 4 μέρες δουλειάς, 6 ώρες δουλειάς την ημέρα και πάει λέγοντάς, ενώ ο κοσμάκης δουλεύει δυο δουλειές για να μπορεί να τη βγάλει. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε πρόταση προς το καπιταλιστικό σύστημα ώστε να γίνει πιο καλό και πιο ανθρώπινο είναι τουλάχιστον γελοία για
